‫هواشناسی وضعیت هوا رو بد پیش‌بینی کرده بود.
‫اما ما همینجوریش از قبل یه وضعیت ‫بدتر داشتیم که باید بهش می‌رسیدیم...
‫آخرالزمان.
‫آخرالزمانی که باعث و بانیش ‫پرسیوال پیکنزـه.
‫شاید اجتناب‌ناپذیر باشه ‫اما باید سعی خودمون رو بکنیم.
‫من میگم یه کودتا شکل بدیم.
پرسیوال با فریب دادن بقیه وارد شورا شد
‫و داره از جایگاهش به‌عنوان ‫تریبون استفاده می‌کنه.
خب، چرا از جایگاهش نندازیمش پایین؟
و...خب که چی؟ بعدش خودمون جاش رو بگیریم؟
خب، چرا که نه؟
اگه شورا تصمیم تسلیم شدن نداشت چی؟
اگه جدی دنبال کودتای شهر هستیم
‫پس باید حمایت مردم رو داشته باشیم.
‫ورانیکا، رجی، تونی، فنگز ‫شرل...
‫کوین هم هست. ‫فکر نکنم هنوز کاملاً خبیث شده باشه.
‫پس یه جلسه تدارک ببینیم ‫و بهشون بگیم.
‫می‌تونیم توی پاپز برگزار کنیم.
‫امشب، بعد از غروب.
‫امشب یه جلسه‌ی مخفیانه توی غذاخوری دارن.
می‌خوان شورا رو کله پا کنن
‫و خودشون رو رهبرهای جدید شهر کنن.
‫دیگه خسته شدم آلیس.
‫دیگه از دست این فتنه‌گرها خسته شدم.
‫منم همینطور.
‫ولی یه فکری دارم.
مجری هواشناسی اخبار شهر مریض شده
‫و اخیراً هی درمورد یه مِه‌‍ی ‫که قراره بیاد حرف می‌زد.
‫بهش می‌گفت: خشم خدا.
‫شاید بتونیم ازش به نفع خودمون استفاده کنیم.
‫جلوی گردهمایی‌شون رو بگیریم و برای ‫تو وقت مهیا کنیم تا حرکت بعدیت رو بزنی.
مردم ریوردیل، توجه فرمایید
‫آلیس کوپر هستم و برای شما یک خبر ‫مهم و فوری از وضعیت آب و هوا دارم.
مه‌‍ی بزرگ و غلیظ با سرعت کم
‫به سمت ریوردیل و شهرهای ‫حومه در حال حرکت است.
هواشناسان این مه را به مه بزرگ سال 1992 تشبیه کرده‌اند
‫مه‌‍ی که در آن سال کُل شهر را فرا گرفت.
برای همین، به‌دلیل قطعی احتمال برق و وضعیت خطرناک رانندگی
‫به‌هنگام غروب...
شورای شهر ساعت خاموشی‌ای برای شهروندان شهر در نظر گرفته
‫که تا زمان رفتن مه از شهر ‫در خانه‌هایشان بمانند.
‫درها و پنجره‌های خونه‌تون رو ببندید.
‫حیوانات خونگی‌تون رو به داخل بیارید.
‫و کنار عزیزهاتون بمونید.
‫چرا که... ‫مِه در راهه.
‫کازینو گنجشک پر نمی‌زنه.
پس مشتری‌ها کجان؟
‫به‌خاطر مه‌‍یه که داره میاد.
‫کُل مردم از دستش توی خونه موندن.
‫که اینطور...
‫پس تعطیل کنیم بقیه رو هم بفرستیم خونه دیگه.
‫منم آخر سر وقتی خواستم ‫برم جلسه درها رو می‌بندم.
‫دریافت شد خانم لاج.
‫خانم کوپر، همین الان خبرش به دستم رسید.
‫قاتل کیسه زباله‌ای.
‫یه زنی هست که درست ‫مثل شما از دستش فرار کرده.
‫خیلی‌خب، برو بیارش می‌خوام ‫همین الان باهاش حرف بزنم.
سلام کوین، امشب چیکاره‌ای؟
‫فکر کنم همون جلسه‌ای که آرچی گفت رو برم.
حتی با اینکه طرف پرسیوال‌ـی؟
اما جدا از تمام اون قضایا
نظرت چیه قبل از جلسه بیای پیش خونه‌ی ما با فنگز شام بخوریم
و راجع‌به آنتونی کوچولو حرف بزنیم؟
‫فقط خودمون، بدون هیچ وکیلی.
‫تونی، تو و فنگز سرپنت هستید.
‫فکر نکنم بتونید محل زندگی امنی ‫برای آنتونی کوچولو فراهم کنید.
دیگه مگه چیزی هم برای گفتن می‌مونه؟
پس سوژه پیدا کردن‌های همیشگیت واسه سکس چی؟
ببین، من مشکلی با سکس ندارم اما تو دیگه
معتاد به سکسی، اونقدر که خودت رو توی موقعیت‌های خطرناک جنسی‌ای قرار میدی
‫که معمولاً تهش با خشونت تموم می‌شن.
برای همین فکر نکنم صلاحیت تصمیم‌گیری
‫آینده‌ی بچه‌مون رو داشته باشی.
ساعت 6ونیم خوبه؟
مامان‌جون؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- فرزند عزیزم...
می‌تونم بیام داخل؟
بعد از اینکه از تورنهیل طردم کردی
دنیا رو در جستجوی پناهگاه گشتم
‫و در نهایت به هیمالیا رسیدم.
‫صومعه‌ی اصلی خواهران بخشش.
‫حتماً شوخیت گرفته.
دست خالی و بدون هیچی
‫به در صومعه رفتم.
و حالا خواهران تصمیم گرفتن
‫که می‌تونم کاملاً به عیسی مسیح ‫متعهد باشم.
یعنی میگی دارن می‌ذارن یه زنی که قبلاً ظالم و سلطه‌گر بوده
یه جنایت‌گر سابقه‌دار
که قاتل سریالی هم هست به صومعه‌شون وارد بشه؟
‫خواهران معتقد به رستگاری‌اند شرل.
به من سه روز فرصت دادن
تا هر دِینی که به گردنم هست رو قبل از
‫سوگندهای آخرم صاف کنم.
‫تو، دِینی هستی که به گردنمه شرل.
‫رُک و پوست کنده بگو چی می‌خوای مامان.
‫برات یه سورپرایز دارم.
‫یه‌چیزی هست که می‌خوام بهت تقدیم کنم.
ولی قبلش، خیلی دوست دارم که یه حموم آبگرم بگیرم
‫و یه غذای لذیذ و گرم بخورم.
‫مامان...
‫هر موقع که پاتو می‌ذاری توی زندگیم ‫ازم سوءاستفاده احساسی می‌کنی.
‫بد بینی و شکاک بودنت رو درک می‌کنم شرل.
‫اما تک تک حرف‌هایی که زدم راست بودن.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫می‌تونی شام رو اینجا بخوری...
‫- خواهر بلاسم. ‫- ممنونم فرزندم.
‫خدا حفظت کنه.
‫انگار لازم نیست مشتری‌ها رو بندازیم بیرون.
‫فکر کنم حرف‌های آلیس راجع‌به مِه آخرالزمانی ‫کاری کرد هیچکس نزدیک اینجا هم نیاد.
‫احتمالاً همینطوری به صلاحه.
‫راستی، حالا تا وقتی بقیه بیان...
‫اخیراً می‌خواستم راجع‌به یه‌چیزی که ‫خیلی روش حساس شدم باهات صحبت کنم.
‫خب، بگو. ‫چی شده؟
‫تو الان می‌تونی توی زمان سفر کنی.
‫به‌صورت خیلی محدود.
‫اون هم فقط تنها و تا یه ‫اندازه‌ای با فاصله از پاپز.
داشتم فکر می‌کردم شاید بتونی
‫جلوی منفجر شدن بمب خونه‌ی آرچی رو بگیری.
‫اگه منفجر نشه، منم کر نمی‌شم ‫و...خیلی...
‫خیلی دلم می‌خواد دوباره بتونم بشنوم.
‫نه اینکه به فکرهای بقیه گوش بدم...
مثلاً صدای عقربه ساعت
‫- یا صدای سرخ شدن همبرگر. ‫- جاگ، من...
‫متأسفم، ولی...
‫قبلاً امتحان کردم.
‫بمب یه نقطه‌ی ثابت توی زمانه.
‫مهم نیست چی رو تغییر بدم ‫در هر صورت منفجر میشه.
خب، حداقل می‌تونی منو از گاراژ ببری بیرون؟
‫خیلی خطرناکه.
‫متغیرهایی که ممکنه عوض بشن زیادن.
‫تناقض‌های سفر در زمانی ‫اثرات موجی.
‫نه، می‌دونم. ‫آره...
فقط گفتم، یه امتحانی کرده باشم.‏ می‌دونی؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
زیرنویس از:‏ «امیر دلپسند و امیر فرحناک»
‫باشه.
‫باشه، مواظب باشه.
‫باشه، خدافظ.
‫تبتا بود.
‫کُل شهر دارن سر مِه وحشت می‌کنن.
باید جلسه رو عقب بندازیم
‫تا این وضع تموم شه.
چرا از در پشت اومدی؟
‫چون یه دیوونه جلوی خونه‌‍م وایساده.
‫- همین الان؟ برم سراغش؟ ‫- نه.
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫بتی، کسی نمی‌تونه به من آسیب بزنه.
‫خب ممکنه پالادیوم دستش باشه.
‫ازت خواهش می‌کنم...
بیا فعلاً داخل خونه بمونیم تا مه بره، باشه؟
‫باشه.
‫آره، راست میگی. ‫همین‌جا خوبه فعلاً.
الان داستان‌مون چیه آرچی؟
الان دوست پسر دوست دختریم؟
‫من که فعلاً توی زندگیم کس دیگه‌ای نیست.
‫وقتی هم که پیش همیم خیلی دوست دارم.
یه‌جورهایی، یه حس درستی داره می‌دونی؟
‫خدا رو شکر همچین حسی داری ‫چون...
‫پریودم عقب افتاده.
‫پریودم دو هفته‌ست عقب افتاده ‫و من هیچوقت اصلاً پریودم عقب نمیوفته.
ما که خب همیشه کاندوم می‌ذاریم، مگه نه؟
‫آره، ولی به‌جز اون دفعه که...
‫درسته.
و قرص ضد بارداری هم نمی‌خوری؟
نه، از زمان ق.ک.ز که توی چاه نگه‌‍م داشت
‫دیگه نخوردم و...
‫دیگه هیچوقت هم نخوردم.
‫البته نباید تقصیر ق.ک.ز بندازم.
ای خدا، آخه الان وقتش بود؟
‫اشکالی نداره. ‫شمع دارم.
‫نه، بابابزرگ، مشکلی نیست.
‫همه‌چی ردیفه.
‫آره.
‫منم دوستت دارم.
وقتی خدایی نکرده، زبونم لال فوت کنه، چیکار کنم؟
‫نترس بابا، پاپ تیت از ‫همه‌مون بیشتر عمر می‌کنه.
‫داری چیکار...
‫ذهنم رو خوندی!
‫آخ، آره.
‫ببخشید، دست خودم نبود ‫فکرت سرگردون بود.
‫بس کن دیگه جاگهد. ‫قبلاً درموردش بحث کرده بودیم.
نباید ذهنم رو بخونی.‏
‫رسماً نقض حریم شخصیه.
‫نه، نه...می‌دونم.
‫کار همیشگیم نیست. ‫فقط بعضی وقت‌ها از دستم در میره.
جاگهد، تو هر دفعه که با هم
‫حرف می‌زنیم ذهنم رو می‌خونی.
‫فقط همینطوری می‌تونیم ارتباط برقرار کنیم.
‫ای خدا.
‫یه‌لحظه وایسا.
‫- هنوز شمع داریم؟ ‫- آره.
چقدر پیش ق.ک.ز بودی؟
توی چاه رو میگم.‏
‫آمم...دو هفته.
چطوری فرار کردی؟
‫آخه هیچوقت نگفتی.
‫ق.ک.ز معمولاً هرشب بعد از ‫تاریک شدن هوا می‌رفت بیرون...
‫اما یه دفعه‌‍ش بود که فرق داشت.
‫ما سر یه تقاطع هستیم ‫بتی کوچولو.
اما می‌تونی تصمیم بگیری
‫که داستانت چطوری تموم بشه.
منظورت چیه؟
‫من حس می‌کنم که ما یه روحیم توی دو بدن.
تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫چرا، منم همین حس رو دارم.
‫برای همین دارم این حق انتخاب رو بهت میدم.
‫اعضای این بدن رو قطع کن.
ثابت کن که ما یه روحیم در دو بدن
‫تا دیگه هیچوقت به اون چاه برنگردی.
‫اگه پا پس بکشی...
‫نفر بعدی که تیکه تیکه میشه تویی.
بعدش چی شد؟
‫یه آهنگ کلاسیک گذاشت.
‫و اومد پشت من، نزدیک به من وایساد.
‫و وقتی که اونطوری پشتم وایساده بود...
‫اعضای اون بدن رو قطع کردم.
‫کاری که ازم خواست رو کردم.
‫اون بدن رو تیکه تیکه کردم.
‫و گفت که می‌تونم برم.
‫همین.
‫خبری از فرار قهرمان‌طوری نیست.
بهم گفت اون موقع مطمئن بوده
‫که من و خودش مثل همیم ‫و من...
و با ثابت کردن خودم بیشتر برام ارزش قائل میشه
‫و دنیا با وجود من واقعیم جالب‌تر میشه.
‫و این عمل...
قطع اعضای بدن رازی بین من و اونه
‫که تا ابد ما رو به‌هم پیوند میده.
‫بعد از اون ‫من دیگه مثل قبل نشدم.
‫از نظر روانی نابود شدم. ‫که فکر کنم...
‫- همین رو هم می‌خواست. ‫- تو نابود نشدی.
‫کاری رو که برای زنده موندن لازم بود کردی.
‫شاید.
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها برام سؤال میشه...
‫که چرا هنوز اینجام...
‫توی ریوردیل.
‫بعد از او همه بلایی که ‫سر ما و این شهر اومد.
چرا وسایل‌مون رو نمی‌زنیم زیر بغل‌مون و بریم سمت غرب
‫یا حداقل شهری که نفرین نشده.
‫آره.
‫ولی بعدش همیشه یه‌چیزی یادم میندازه که چرا.
دلیلی که می‌خوام
روح ریوردیل رو نجات بدم
‫دلیلی که چرا خونه‌ی بابام رو خریدم...
‫فقط اینجا زندگی کردن نیست.
‫دلیلش اینه که می‌خوام ‫اینجا خانواده‌دار شم.
‫برای همین دارم می‌جنگم.
منظورت چیه آرچی؟
‫منظورم اینه...
‫وقتی فردا رفتیم داروخونه بیبی چک گرفتیم...
‫نتیجه هرچی بود ‫من تا تهش هستم.
‫هرکاری می‌خوای بکنی ‫من پشتتم.
‫ترکت نمی‌کنم.
‫مرسی.
‫رجی.
‫- چی شده؟ ‫- کمدم رو خالی کردم. می‌خوام میزم هم خالی کنم.
‫می‌خواستم بگم می‌خوای برسونمت ‫جلسه‌ی آرچی یا نه که خب...
‫آره، برای مِه عقب افتاد.
‫می‌دونم، تبتا بهم پیام داد.
‫- بیرون عین فیلم‌های استیون کینگ شده. ‫- رجی...
میشه حداقل یه نوشیدنی بخوریم؟
به یاد قدیم‌ها؟
‫اگه الکل بخورم دیگه نمی‌تونم رانندگی کنم.
‫اون هم توی این هوا.
‫اگه مسئله اینه که...
‫نظرت چیه نوشیدنی بخوریم...
و تو اینجا بمونی؟
‫- من دلم نمی‌خواد دعوا کنیم. ‫- خب نمی‌کنیم.
‫بیا پوکر بازی کنیم.
‫من خیلی وقته با کله گنده‌ها ‫توی نمایشگاه پوکر بازی می‌کنم.
‫خب...
نظرت درمورد
پوکر لختی چیه؟
یا اون هم با کله گنده‌ها بازی کردی؟
‫این هم از این.
‫- این هم یه نشونه از طرف خدا. ‫- شاید هم شیطون.
در هر صورت
‫از شانس خوبمون ‫من خیلی به شمع‌های دریپ‌شیک علاقه دارم.
‫- تبتا؟ ‫- بله؟
لوله‌ای چیزی داری؟
واسه چی می‌خوای؟
‫واسه بنزین کشیدن از ماشین ‫می‌خوام تا بریزم توی موتور برق.
‫خب، آره...چندتایی داریم.
‫ولی ماشین ته پارکینگه.
‫تا دو سه قدمیت رو هم نمی‌تونی ببینی.
‫و اگه...
آدم خطرناکه بیرون باشه چی؟
‫نه، نه بیخیال. چیزی نمیشه. ‫زود میام.
‫وقتی آشپزخونه بودم یه بی‌سیم قدیمی دیدم.
‫با باتری کار می‌کنه.
ببین می‌تونی روشنش کنی و ببینی مردم راجع‌به مِه چی می‌گن؟
‫- آره. ‫- مرسی.
‫بیخیال بابا. ‫آخه مگه احتمالش چقدره؟
‫شورتت رو در بیار منتل.
‫یا اگه خجالت می‌کشی...
‫به یه بوس هم راضی می‌شم.
‫یا حتی بهتر...
‫جفتش.
‫بیا فعلاً بوسِت رو بدم تا ببینیم چی میشه.
میشه بریم توی یکی از سوئیت‌های شامپاین؟
‫هرچی تو بخوای.
به‌نظرم شاید قبلاً یه‌کم عجولانه تصمیم گرفتیم
‫منظورم جدا شدن‌مون بود.
‫خودت خواستی تمومش کنیم.
‫آره، خب تو هم نباید ‫دستگاه‌های بازی کازینو رو می‌دزدیدی.
‫اما شاید...فقط شاید...
‫من بیش از حد واکنش نشون دادم.
‫حقیقتش...
‫ما خیلی به‌هم میایم رجی.
‫و شاید برای شروع دوباره دیر نباشه.
‫نه‌بابا، کم‌کم داره از حرف‌هات خوشم میاد.
‫خوبه، چون خودم هم خوشم میاد.
‫- ولی اگه قراره همون رابطه رو ادامه بدیم... ‫- احتمالاً همینطوره.
‫باید تابلوی بابات رو بندازی دور.
‫همون که الان چند ماهه زُل زده توی چشم‌هام.
‫رجی، اون فقط یه تابلوئه.
‫جفت‌مون می‌دونیم بیشتر از یه تابلوی خالیه.
‫باشه.
‫باشه، قبوله. ‫ردش می‌کنم بره.
‫خوبه، بیا همین الان بریم سراغش.
الان؟
چرا انقدر عجله داری؟
‫چون فکر نکنم اگه بگذره دیگه انجامش بدی.
جانم؟
‫همونطور که گفتم رانی...
‫دلم نمی‌خواد دعوا کنیم.
‫دعوا نمی‌کنیم که.
‫داریم یه گفتگوی رُک و راست می‌کنیم.
منظورت از اون حرف چی بود؟
‫کُل رابطه‌مون فکر می‌کردم که من ‫یه نسخه‌ی به‌درد نخور از آرچی‌ـم.
‫- عجب. ‫- و حالا...
‫حالا هم که تابلوی بابات بالای میزمه ‫و نمی‌ذاره کارمو بکنم.
‫خودت ببین چه مسخره‌ست.
یعنی الان همون موقعیه که بهت اطمینان میدم
که تو مثل یه جایزه‌ی دلگرمی نیستی درسته؟
بگو چی حالا؟
‫منم احساسم مثل توئه.
اگه منم قرار بود همه‌چی باب میلم باشه
الان توی نیویورک زندگی می‌کردم و توی وال‌استریت کار می‌کردم
‫و بابام هنوز زنده بود.
‫اما همیشه همه‌ چیز طبق روال نیست.
و باید بهت یادآوری کنم
‫منم یه زمانی به آرچی اولتیماتومم رو دادم.
‫گفتم یا من یا ریوردیل. ‫و اون انتخابش ریوردیل بود.
‫واقعیت اینه که...
‫ما همه جایزه‌ی دلگرمی یه‌نفر هستیم.
‫صحیح.
‫پس یعنی توی دنیای ایده‌آلِت...
با کی توی نیویورک زندگی می‌کنی؟
من یا آرچی؟
‫من با آرچی به‌هم زدم چون حاضر نبود ‫باهام بیاد نیویورک.
‫پس این سؤالت هیچ جواب دقیقی نداره.
‫عجب...
‫فقط لازم بود بگی: تو رجی.
‫با تو رجی.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫بیخیال آرچی، بیخیال بابام.
از نظر من
‫ما فقط یه زن و مردیم توی ‫این اتاق و این شهر دور افتاده.
‫و فقط همین مهمه رجی.
واقعاً؟
‫چون از نظر من...
‫ما داریم رابطه‌ی مامان ‫بابات رو تکرار می‌کنیم.
‫- من هیچیم شبیه مامانم نیست. ‫- نه، رانی.
‫تو شبیه باباتی.
‫و منم دارم رابطه‌ی مامان ‫بابای خودم رو تکرار می‌کنم.
‫مامانم هر دفعه شغلش ‫رو به بابام ترجیح می‌داد.
‫فقط تو نیستی رانی.
‫هردومون اینطوری هستیم.
‫بعضی وقت‌ها برام سؤال می‌شد...
‫دلیل اینکه خیلی به‌هم میایم اینه که...
توی خوب عمل کردن
کارمون خیلی
‫بَده.
‫آره.
‫- برای همین باید این رابطه‌ مزخرف رو تموم کنـ...‏ ‫- چرخه‌ی سمّی.‏
‫آره.
‫به صلاح هردومونه.
حالا اینی که میگم منظورم مِه نیست
ولی دیگه دارم مسائل رو
‫بالأخره کاملاً واضح می‌بینم.
‫میرم وسایلم رو بردارم و برم.
‫تا بعد.
‫گندش بزنن. ‫دیرم شد.
‫کوین.
‫امیدوار بودم اینجا ببینمت.
موس...اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم دوباره به پاتوق قدیمی عادت می‌کنم.
مربی ورزش جدید دبیرستان شدم.‏
‫خبر نداشتم.
می‌تونیم بشینیم گپ بزنیم؟
‫خیلی دوست دارم ولی ‫نمی‌تونم...واسه شام دیرم شده.
‫خب، الان که نمی‌تونی بری. ‫بیرون رو مِه گرفته.
نظرت چیه بمونیم تا هوا صاف بشه؟ پیش هم‌دیگه؟
‫بیخیال کوین.
‫خیلی وقته با هم حرف نزدیم.
‫باشه، اوکی...
‫ولی فقط نیم ساعت.
‫به‌خاطر مِه میگم.
قبل از اینکه کوین برسه
باید جواب‌هامون رو درمورد سرپنت‌ها
‫و رشد کردن‌شون یکی کنیم.
‫یا نکنیم. ‫واسه اینکه یه‌وقت پرسید میگم.
‫من فقط می‌خوام آنتونی هم مثل ما بزرگ بشه.
‫مثل قدیم‌ها و سرپنت‌ـی.
‫می‌خوام وقتی وقتش رسید ‫بتونه از خودش دفاع کنه و بجنگه.
‫و سرپنت‌ها هم پشتش باشن.
‫- نمی‌خوام یه غولی بزنه بکُشتش. ‫- اولاً که
‫همچین حرفی نزن.
دوماً، همه‌ی غولی‌ها رو پلیس‌ها
‫کُشتن.
‫اگه آنتونی بخواد سرپنت باشه ‫همیشه خطر پلیس‌ها تهدیدش می‌کنه.
خب، می‌دونی که به‌عنوان فعال سیاسی هم
‫همینقدر اذیت میشه.
‫حالا یا فعال سیاسی یا هرچی ‫دیگه که این سرپنت بی‌آزار دلت می‌خواد بشه.
‫خب، اگه غیر از این بود ‫قبول می‌کردم.
‫ولی با این وضعیت اصلاً ‫قرار نیست اون روز رو ببینیم...
‫پس شاید وقتی کوین رسید ‫روی سرپنت بودنش تمرکز نکنیم.
‫عوضش باهاش مثل یه انسان ‫دلسوز باهاش رفتار می‌کنیم.
و بهش می‌گیم که می‌خوایم
بیخیال یه جنگ فرسایشی،‏ قانونی و پرهزینه بشیم.‏
کاملاً.‏
یعنی چی؟ تازه قبض این ماه رو پرداخت کردم.‏
احتمالاً به‌خاطر مه این‌جوری شد.‏
میرم چندتا شمع بیارم.‏
خب، من هنوز دارم اینجا تدریس می‌کنم، مشخصاً.‏
ولی کنارش با پدرم معاون کلانتر هم هستم.‏
چه اتفاقی برای برادوی افتاد؟
اون بیشتر یه رویای دست‌نیافتنی بود.‏
و تو و فنگز چی؟ دیگه هیچوقت پیش هم برنگشتین؟
نه.‏
راستش رو بگم الان با اون و تونی...‏
سر حضانت دارم می‌جنگم.‏
وضعیت سختیه.‏ - آره.‏ -
خودت چی؟
از داستان‌هایی که به دل جاده زدی برام تعریف کن.‏
ایکاش داستانی داشتم.‏
وقتی بزرگراه لونلی تعطیل شد،‏
منو از شرکت حمل و نقلِ کامیون‌داران اخراج کردن.‏
و پدرم تازه از زندان آزاد شد.‏
واسه همین منم با اون زندگی می‌کنم،‏ کمکش می‌کنم با زندگی سازگار بشه.‏
و الان هم اینجاییم...‏
برگشتیم دبیرستان ریوردیل.‏
کوین...‏
اوم...‏
می‌دونم که ولت کردم.‏
بعد از اون شب فاجعه‌ای که پدرم شبیه گارگویل‌ها لباس پوشید،‏
و سعی کرد ما رو بترسونه وقتی که...‏ - برای اولین بار داشتیم سکس می‌کردیم!‏ -
آره. یادمه.‏ - آره.‏ -
سخت میشه فراموشش کرد.‏
راستش، تا آخر عمر بهم آسیب روحی زد.‏
بگذریم، همیشه حسرت...‏
کار ناتمومی که بین‌مون بود رو می‌خوردم.‏
دقیقاً کدوم کار ناتموم رو میگی؟
ببخشید.‏ - نه. نه، مشکلی نیست. منم...‏ -
حسش رو داشتم.‏
فقط باید یه پیامی به یکی بدم.‏
‫«شرمنده. فکر نکنم به‌خاطر ‫مه امشب بتونم بیام»
«باشه برای یه وقت دیگه»
باشه برای یه وقت دیگه!‏
من می‌دونستم.‏
می‌دونستم این کار رو می‌کنه.‏
عادتشه مردم رو بپیچونه.‏
سر ازدواج‌مون هم این کار رو کرد و حالا به عنوان خانواده هم داره همین کار رو می‌کنه.‏
فنگز.‏ - و الانم برای حضانت از ما شکایت می‌کنه؟ -
وایسا ببینم، چرا می‌خوای با این خوب برخورد کنی؟
به‌خاطر آنتونی، فنگز
داری چیکار می‌کنی؟ کجا میری؟
فکر کردی دارم کجا میرم؟ میرم به سبک خودم و با شرایط خودم حلش کنم
هرچقدر که کتک‌کاری با کوین بهت حس خوبی میده،‏
ولی باعث نمیشه مشکلات‌مون حل شن.‏
می‌خوام قضیه حل شه، تونی.‏
حل میشه.‏
خیلی زود.‏
و اگه کوین نخواد این رو بین خودمون حل کنه،‏
اون‌وقت توی دادگاه سرش می‌جنگیم.‏
و اگه نیاز باشه برای بردن قضیه رو شخصی و کثیف کنیم،‏
این کار رو می‌کنیم.‏
ولی می‌خوام که اینجا کنارم باشی، فنگز.‏
نه که دوباره دستگیر شی.‏
و آنتونی کوچولو بهت نیاز داره.‏
اون به باباش نیاز داره.‏
پس، لطفاً پیش ما بمون.‏
به‌خاطر من.‏
کسی اونجا هست؟ الو؟
از خونه ب‍...‏
الو؟
الو، کسی اونجا هست؟
یه چی‍...‏ زیر تخته...‏
کمک می‌خوای؟ الو؟
جاگهد.‏
ببخشید، خیلی طول کشید.‏
خدای من.‏
توی مه گم شدم.‏
اومده بودی بیرون دنبال من بگردی؟ - نگران بودم.‏ -
بنزین آوردی؟ - تا ته پرش کردم.‏ -
بریم ژنراتور رو روشن کنیم.‏
خب، اینم یه مدل احوال‌پرسیه.‏
آره، حس و حال دوران دبیرستان رو میده.‏
میرم یه آبی به صورت بزنم.‏ زود برمی‌گردم.‏
خدای من.‏
حالت خوبه؟
خوابت برد، بعد از این که...‏
موس.‏
خدای من، یه لحظه فکر کردم که...‏
چی دیدی؟
هیچی، مهم نیست.‏ فقط یه کابوس بود.‏
من اینجام، کوین.‏ حواسم بهت هست.‏
مامان‌جون، شام حاضره.‏
مامان‌جون؟
چرا تو مادری؟ (اشاره به جملهٔ معروف از شکسپیر)
ای بدخبتِ سلیطه.‏
شرل.‏ - واسه همین اینجایی؟ -
تا جولین رو بدزدی؟
می‌دونستم.‏
کی تو رو اجیر کرده؟ پرسیوال؟
یا خود ابیگیل تو رو فرستاده؟
تازه دارم با تورنهیل دوباره آشنا میشم.‏
باورم نمیشه تمومِ این سال‌ها این عروسک قدیمی رو نگه داشتی.‏
و منم باورم نمیشه دوباره گذاشتم توی خونه و زندگی من بیای.‏
چیکار می‌کنی؟
کاری که باید خیلی وقت پیش‌ها انجام می‌دادم.‏
اوه...‏ - خیلی‌خب.‏ -
خیلی‌خب.‏
خوش برگشتی، مامان‌جون.‏
بگو ببینم، حسش می‌کنی؟
حس می‌کنی که داری گرم‌تر میشی؟
شرل، داری چیکار می‌کنی؟
دارم دمای بدنت رو زیاد می‌کنم.‏
در حال حاضر روی 112 هستش.‏
‫122.
‫140.
چطوری این کار رو می‌کنی؟
پروکینتیک‌ام.‏
ولی تو...‏
نشد برگردی و یه مامان عادی باشی، مگه نه؟
نه.‏
هنوز خودِ اغواگر و لاشیت هستی.‏
همیشه همین‌طور بودی.‏
ولی...‏
اوضاع عوض شده.‏
من عوض شدم.‏
برای یه مدت طولانی تو اژدها بودی و من دوشیزه.‏
توی یه برج زندانی بودم.‏
ولی الان جفتش خودم‌ام.‏
دوشیزه و اژدها.‏
و تو قراره آتیش خشمم رو بچشی.‏
شرل، خواهش می‌کنم.‏ این کار رو نکن.‏
من... یه چیزی برات دارم.‏
یه سوپرایز.‏
یا نکنه یادت رفته؟ - دیگه خیلی دیره، مامان‌جون.‏ -
چندتا نامه از هدر هست.‏
منظورت چیه «چندتا نامه از هدر هست»؟
هدر رو یادت میاد؟
رفیق صمیمی دورهٔ اولِ متوسطه.‏
بعد از اینکه رفت،‏ تقریباً هرروز برات نامه نوشت.‏
معلومه که هدر رو یادم میاد.‏
وقتی باهم روی تخت بودیم مچ‌مون رو گرفتی و بهمون گفتی منحرف
و نذاشتی دیگه هیچ‌وقت با من حرف بزنه.‏
خب، برات نامه نوشت.‏
و من نامه‌ها رو جدا کردم.‏
و تمام اون سال‌ها نگه‌شون داشتم
خواهش می‌کنم، شرل.‏
اون نامه‌ها پیشنهاد صلح من به تو هستن.‏
امیدوارم مدرکی باشه...‏
برای این که من واقعاً عوض شدم.‏
باید اون‌ها رو بخونی.‏
خب، کجا هستن، مامان؟
و اگه بهم دروغ گفته باشی،‏ امیدوارم مفیستوفل به روحت رحم کنه.‏
خطاب به هرکسی که صدای من رو می‌شنوه،‏ من تبتا تیت هستم.‏
درحال پخش زنده از پاپز چاک‌لیت شاپ،‏
خروجی 17 از بزرگراه لونلی هستم.‏
اگه توی مه گم شدین،‏‏ دنبال تابلوی پاپ بگردین. مغازه ما بازه.‏
ما اینجا برق، غذا، گرما و آب داریم.‏
فقط دنبال نور باشین.‏
چایی گل رز آوردم، آرومت می‌کنه.‏
تمام اون سال‌ها برام سؤال بود که چرا هیچ خبری از هدر به دستم نرسید.‏
واقعاً انقدر از من متنفر بودی؟
چرا؟
چرا انقدر باهام بد رفتار می‌کنی، مامان؟
اوه، بچه نازنینم.‏
فکر کنم چیزی رو توی تو دیدم...‏
که خودم برای نابودی اون توی خودم همه‌کار کردم.‏
چون حس می‌کردم یه هیولام.‏
من واقعاً، واقعاً شرمنده‌ام.‏
فردا وقتی که مه از بین رفت...‏
منم دیگه میرم.‏
ولی قبل از رفتن
خواهش می‌کنم منو ببخش، شرل.‏
خط قرمزهایی که رد کردم رو ببخش.‏
ازت خواهش می‌کنم.‏
تا صبح مه کاملاً از بین رفت
و به بعضی از ما وضوح و روشنایی داد.‏
سلام فنگز. کوین هستم.‏
شرمنده دیشب نتونستم بیام.‏
زنگ زدم بگم بعد از این که دیشب با خودم...‏
فکر و تأمل کردم،‏
به این نتیجه رسیدم که اگه تو و تونی برای حضانت مشترک
بین خودمون دوست داشتین باهم صحبتی بکنیم، من مشتاقم.‏
اوه...‏
مشتاقی؟
آره.‏
دنیا جای ترسناکیه و هرجایی امنیت پیدا نمیشه.‏ برای همین خوشحال میشم...‏
آره.‏
کوین...‏
هر فکر و خیالی که دیشب داشتی
من هم داشتم.‏
نمی‌خوام حضانت مشترک داشته باشم.‏
و من می‌خوام که پسرم...‏
همه‌چی تموم بزرگ شه و من مطمئن نیستم تو همه‌چی تموم باشی.‏
همین که تو راجع‌به پرسیوال حرف می‌زنی کافیه.‏
این منصفانه نیست.‏
توی دادگاه می‌بینمت، کوین.‏
تا اون موقع، حواست به خودت باشه.‏
جی؟
برام چندتا کاغذ قصابی، طناب و چسب نواری بیار.‏
باید یه چیزی رو بسته‌بندی کنم.‏
اوه، داداش.‏
الان چی؟
به ریوردیل خوش اومدین.‏ من میزبان شما، آلیس کوپرم.‏
امروز افتخار این رو دارم تا با شهردار جدید ریوردیل صحبت کنم.‏
پرسیوال پیکنز
آلیس میگه پرسیوال شهردار جدید ریوردیله!‏
آقای شهردار، خوش اومدین.‏
چی؟ چطور؟
تابیتا بعد از برنامه زنده بهم توضیح داد.‏
ظاهراً وقتی که همه منتظر بودیم که مه از بین بره
شورای شهر به‌غیر از تبتا،‏ خودش رو منحل کرد.‏
و پرسیوال رو به عنوان شهردار منصوب کردن.‏
چطور این کار رو می‌کنه؟
با جمع کردن تعداد معقولی از امضا برای کسب رضایت شورای شهر.‏
پس پرسیوال هم مثل هایرم می‌خواد شهردار بشه.‏
خدا به دادمون برسه.‏
شهردار شدن هدف نهاییش نیست.‏ فقط یه پله ترقیه.‏
برای چه کاری؟
درود بر پکینزِ دیکتاتور.‏
خیلی ممنون که به ما ملحق شدین و برای ریوردیل صبح خوبی رو آرزو کردین.‏
خب، دیگه کودتامون کنسله.‏
چطور اصلاً حواس‌مون به این نبود؟
چطور جلوی این آدم رو بگیریم؟
جاگهد، وقتی بهت گفتم که نمی‌تونم جلوی انفجار بمبی که...‏
زیر تخت آرچی بود رو بگیرم
دروغ گفتم.‏
جلوش رو گرفتم.‏
و تو شنواییت رو از دست ندادی.‏
ولی همچنین نتونستی توی خوندنِ ذهن پیشرفت کنی.‏
و برای همین پرسیوال برنده شد.‏
توی هر سناریویی که دیدم نتیجه‌ش زمستون هسته‌ای شد.‏
هر سنارویی؟
مگه چندتا دیدی؟
‫1384 تا
قدرت همهٔ ما توی جنگ نهایی یه نقشی داره.‏
ولی قدرتِ تو پرسیوال رو تهدید می‌کنه.‏
چون نزدیک‌ترین قدرت نسبت به قدرت خودشه.‏
اون ذهن‌ها رو کنترل می‌کنه و تو ذهن‌ها رو می‌خونی.‏
توی یه طیف هستین.‏
خیلی‌خب. پس دیگه برنمی‌گردیم بمب رو خنثی کنیم.‏
فهمیدم. قبولش می‌کنم.‏
یه موضوع دیگه‌ای هم هست.‏
راجع‌به چیزیه که دیشب داشتم بهش فکر می‌کردم و تو شنیدی.‏
این که می‌ترسیدم کسی رو از دست بدم...‏
اون آدم پاپ نبود
اون من بودم؟
توی هر سناریو...‏
تو می‌میری.‏
و ما...شکستش میدیم؟
دو بار.‏ - دو بار؟ -
از بین 1384 سناریو؟
خیلی بد شد.‏
مرگ تو...‏
ثابته.‏
من با خودم کلنجار می‌رفتم که بهت بگم یا نه.‏
داشتم با خودم کلنجار...‏
هی، هی...‏
بیا ببینم.‏
چیزی نیست. شکتش میدیم.‏
متأسفانه...‏
این اولین باری نیست که قرار شده بمیرم.‏
فقط امیدت رو از دست نده، چون این کارت...‏
واقعاً من رو می‌کشه.‏
باشه.‏ - بیا بغلم.‏ -
چه 24 ساعت سورئالی.‏
آره، چه سال سورئالی.‏
ولی بتی، این اتفاق بالاخره می‌تونه یه خبر خوب برای ما باشه.‏
و همون‌جوری که گفتم،‏ مهم نیست چی بشه. من اینجام.‏
بیشتر از هر زمان دیگه‌ای حس می‌کنم بهت نزدیک‌ترم.‏
آماده‌ای؟
بیا.‏
زیرنویس از:‏ «امیر دلپسند و امیر فرحناک»
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.