ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫همه چیز تغییر کرده.
‫توی خونه‌ی آرچی بمب منفجر شد
‫و منم شنواییم رو از دست دادم.
‫یه‌سری کارها رو مثل ‫قبل می‌تونستم انجام بدم.
‫مثل خوندن، خوردن همبرگر، بوسیدن تبتا.
‫ولی کارهای دیگه‌ای هست که ممکنه
‫دیگه تا آخر عمرم نتونم انجام بدم.
‫واقعیت اینجاست که دنیای من نابود شده بود.
‫سؤال اینجا بود که ‫چطور باید دوباره بسازمش؟
‫خیلی‌خب بچه‌ها، خوب گوش بدید.
‫من و فرنک زیربنای خونه رو
‫تقویت کردیم
‫پس می‌تونید با خیال راحت کار کنید.
‫ولی خواهشاً کلاه ایمنی‌هاتون سرتون بمونه.
‫بریم امروز کار رو حسابی پیش ببریم ‫حله؟
‫واسه جلسه‌ی امنیت ‫ساخت‌وساز خیلی زیاده‌رویه
‫بیشتر برو.
‫خب دارم فشار میدم.
‫محکم‌تر فشار بده.
‫دارم با تمام زورم فشار میدم.
‫ای خدا. ‫اصلاً هیچی حس نمی‌کنی؟
‫نه. ‫هیچی.
‫یه‌ذره هم نه.
‫خب، پس تأیید شد.
‫هنوزم آسیب‌ناپذیری.
‫ببین بتی، نمی‌دونم توی ‫انفجار چه بلایی سرمون اومد
‫ولی تمام رویاهای بچگی‌هام ‫که می‌خواستم ابرقهرمان بشم
‫یه‌جورایی...دارن واقعی می‌شن.
‫به جاگهد چیزی گفتی یا نه؟
‫بعد از ما دوتا ‫اون نزدیک‌ترین آدم به انفجار بود.
‫البته چهارمین نفر بود. ‫بینگو رو یادت نره.
‫که داره حسابی مامانم رو دیوونه می‌کنه.
‫نه، می‌دونم ‫فقط به جاگهد چندتا پیام دادم.
‫هنوز جواب نداده.
‫خودم بهش سر می‌زنم.
‫یه‌کم دیگه میرم.
‫باشه.
‫خانم‌بزرگ رُز.
‫طبقه‌ی بالا که بودم ‫برخورد خیلی عجیبی
‫با خانم شرل داشتم.
‫انگار... ‫کم‌تر از همیشه مثل خودشون بودن.
‫برای اینه که روح ابیگیل رو از بدن تو
‫با یه مراسم اسرار آمیز ‫به بدن نوه‌ام منتقل کردم.
‫پس روح خود خانم شرل کجا رفت؟
‫وقتی که روحشون رها بشه ‫جذب عنصر آسمانی می‌شن.
‫از بین میرن.
‫دیگه شرل بلاسمی وجود نداره.
‫فقط و فقط...
‫ابیگیل توی اون بدنه.
‫رزآن، این روزها همه‌ی زن‌ها ‫مثل فاحشه‌ها لباس می‌پوشن؟
‫آره، توی دوره‌ی سقوط کرده‌ای زندگی می‌کنیم.
‫برای همین برت گردوندم ابیگیل.
‫تا ما رو دوباره به عرش ببری.
‫تا خانواده‌ی بلاسم رو به ‫شکوه سابقش برگردونی.
‫و دقیقاً چطور قراره همچین کاری بکنم؟
‫ریوردیل زمانی متعلق به خانواده‌ی بلاسم بود.
‫به‌نظرم وقتشه پسش بگیریم ‫اینطور نیست؟
‫چرا که نه.
‫منتها فکر کنم اول باید ‫وضعیت رو سبک سنگین کنم.
‫خب، شهر الان توسط یه ‫شورای 4 نفره اداره میشه
‫که باید بگم خیلی هم بی‌کفایت هستن.
‫اول از اونا شروع می‌کنیم.
‫آرچی تازه فهمیده بود که ‫شنواییم رو از دست داده بودم.
‫ازم یه سؤال عجیب پرسید.
‫می‌خواد بدونه از زمان انفجار
‫اتفاق عجیبی برام افتاده یا نه.
‫بهش گفتم: غیر از کر شدنم؟
‫چطور مگه؟
‫گفت: فقط از روی کنجکاوی پرسیدم.
‫فکر نکنم حرفش رو باور کنم.
‫رجی، یه‌چیزی باید بهت بگم.
‫باشه.
‫3 روز پیش ‫جسد بابام توی زمین کاج بی‌حاصل
‫نیوجرسی توی یه قبر کم عمق پیدا شده.
‫چی؟ ‫چطوری مُرده؟
‫دستاش بسته شده بودن
‫و پشت سرش 4 تا گلوله خورده بوده.
‫بعد از اون جسدش رو سوزوندن.
‫ممکنه مرگش رو جعل کرده باشه؟
‫نه رجی.
‫واقعاً مُرده.
‫مطمئنم که مُرده.
‫وایسا ببینم ‫تو بهم دروغ گفتی.
‫تو بهم گفتی که کنسلش کردی.
‫خب...نمی‌خوام قضاوت بشم.
‫چطور قراره قضاوتت نکنم؟
‫خب...
‫خودت رو آماده کن ‫چون هنوزم خبر دارم.
‫ما قراره به‌یاد بابام توی کازینو
‫مراسم یادبود بگیریم.
‫مامان‌بزرگم هم میاد.
‫یه‌سری از همکارهای بابام ‫و خودِ مامانم.
‫مامان و مامان‌بزرگت ‫می‌دونن واقعاً چی شده؟
‫نه.
‫شاید به مامانم بگم ‫ولی...
‫به مامان‌بزرگم نمیگم. ‫چون هیچوقت منو نمی‌بخشه.
‫صحیح. ‫پس باید...
‫تبریک بگم یا تسلیت؟
‫نمی‌دونم رجی.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫لب کلام اینه که
‫من قراره بمونم و از ‫آنتونی کوچولو مراقبت کنم.
‫و داشتم...فکر می‌کردم
‫اگه قراره یه‌کم بیشتر اینجا بمونم...
‫پس شاید پیشنهادت واسه ‫معاون شدن رو قبول کنم.
‫اینطوری عالی میشه.
‫خودت مطمئنی از این تصمیمت؟
‫آره، مطمئنم.
‫پس با این اوصاف ‫باعث افتخارمه.
‫آره.
‫مرسی بابا. ‫بیا به افتخارش بخوریم.
‫به افتخار معاون جدیدم.
‫جاگ بی‌چاره.
‫آره.
‫حداقل تبتا پیششه.
‫- الو. ‫- مأمور کوپر.
‫می‌خواستم خیلی سریع در جریان قرارتون بدم.
‫ماشین گلن جلوی غذاخوری پاپ پیدا شده.
‫خودش کجاست؟
‫از وقتی قرار بوده از ریوردیل بره
‫کسی ازش خبری نشنیده.
‫باشه، ممنون که اطلاع دادی مأمور لین.
‫زود میام دفتر.
‫عجیبه.
‫گلن گُم و گور شده.
‫مامان‌بزرگ، حالِت چطوره؟
‫عجب مصیبتی گریبان بابات رو گرفت.
‫آره، واقعاً خیلی ناراحت کننده‌ست.
‫از دست بابات و کارش.
‫می‌دونستم آخرش همین میشه.
‫با خونریزی، توی یه شب تاریک.
‫ورانیکا، این پسرخوندمه
‫هرالدو.
‫از من مراقبت می‌کنه.
‫خوشوقتم هرالدو.
‫همچنین.
‫مامان‌بزرگ، این هم شریک تجاریم و دوست پسرمه
‫رجینالد منتل
‫آشنایی باهاتون باعث افتخاره خانم.
‫واقعاً از آشناییت خوشحالم.
‫میشه این رو بهتون بدم؟
‫لیست مهمون‌ها برای مراسم ختمه.
‫کار دیگه‌ای هم هست که از دست من بر بیاد؟
‫بله، مامان‌بزرگتون می‌خوان ‫که شما سخنرانی کنید.
‫نه، من...
‫من نمی‌دونم چی باید بگم.
‫آخه کی از تو بهتر نوه‌ی گُلم؟
‫بابات خیلی دوستت داشت.
‫خواهش می‌کنم، به‌خاطر من سخنرانی کن.
‫به تبتا گفتم که دکتر گوش ‫و حلق و بینی چی گفت
‫گفته بود حداقل باید 6 ماه صبر کنم
‫تا بتونم ایمپلنت گوش کنم.
‫بعدش ازم خواست زبان اشاره یاد بگیرم.
‫بهش گفتم وقتی ایمپلنت کنم ‫زبان اشاره نیاز ندارم دیگه.
‫بعد ازم پرسید امروز نویسندگی کردم یا نه.
‫بهش گفتم هر وقت می‌خوام ‫بنویسم آهنگ گوش میدم
‫و وقتی امروز می‌خواستم بدون آهنگ بنویسم...
‫نمی‌تونستم صدای تق‌تق کیبوردم رو بشنوم.
‫انگار کاملاً نویسندگی رو فراموش کرده بودم.
‫به تبتا گفتم کار خاصی از دستش بر نمیاد
‫و باید یه‌جوری این مشکل رو پشت سر بذاریم.
‫همه چیز ردیفه مأمور کوپر؟
‫آره، خوبم.
‫فقط یه سر درد خیلی بد گرفتم
‫اون هم دقیقاً انگار پشت چشم‌هامه.
‫انگار میگرن داری.
‫تا حالا میگرن نداشتم.
‫راستی این امروز برات رسید.
‫مرسی.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫تــرجمه از « آیـــدا و امــیر دلپسند »
« ریــــوردیــــل »
‫دوستان، همگی اگه سؤالی دارید
‫می‌تونید بپرسید.
.اون زن حتماً یکی از فامیل‌های آرچیبالد اندروز هست
‫میشه فضای زباله‌ریزی رو
‫جلوی خونه‌ام افزایش بدم؟
‫آره آرچی، مجوزش صادر شد.
‫بعدی؟
‫راستش یه‌چیزی هست که باید اعلام کنم.
‫پدرم، هایرام لاج ‫مُرده.
‫توی شرایط مرموز و خشونت‌آمیزی به قتل رسیده.
‫من مشکلی ندارم.
‫ولی راحت باشید، شاد باشید.
‫بزرگ‌ترین شرور ریوردیل ‫دیگه قرار نیست عذابمون بده.
‫اعلامیه‌ی دیگه‌ای داریم؟
‫سلام.
‫اسم من پرسیوال پرکینز هست.
‫همین تازگی اومدم به ریوردیل اومد
‫و می‌خواستم بدونید که...
‫خیلی خوشحالم که
‫به اجتماعتون ملحق شدم.
‫پیکنز.
‫توی جوونیمون
‫ما توی خونواده‌مون
‫با خانواده‌ی پیکنز دوست نبودیم؟
‫آره ‫و عاقبت خوبی هم نداشت.
‫خوش اومدی پرسیوال.
‫احیاناً با ژنرال آگوستس پیکنز نسبتی داری؟
‫وای خدا، بله ‫ولی نگران نباشید.
‫من...نیومدم دردسر درست کنم.
‫فقط اعتقاد دارم که با یه‌کم شانس
‫و سخت کوشی
‫ریوردیل می‌تونه یکی از بزرگ‌ترین
‫و آبادترین اجتماعات در آمریکا بشه.
‫ایده‌های زیادی دارم
‫که می‌خوام اگه بشه با شورا در میون بذارم.
‫که برای شروع با حذف...
‫ببخشید. ‫شرمنده دیر کردم.
‫مشغول جلوگیری از دعوای
‫گروهی توی خیابون بودم
‫ولی خب این روزها فقط همین خبرهاست دیگه ‫نه؟
‫چرا اون زن انقدر شبیه توماسینای عزیزمه؟
‫اون خانم توپز هست. ‫تونی توپز.
‫توپز؟
‫این که فامیلی معشوقه‌ی من بود.
‫باید همه چیز رو راجع‌به ‫این تونی توپز بهم بگی.
‫تبتا به جلسه‌ی توی شهرداری رفته بود.
‫خودم نرفتم. ‫چون نمی‌تونستم دلسوزی مردم رو تحمل کنم.
‫برای همین موندم خونه و سعی کردم بنویسم.
‫ولی بازم پیشرفتی نکردم.
‫ولی...بعدش دقیقاً فهمیدم می‌خوام چیکار کنم.
‫حالِت چطوره؟ ‫راستش رو بگو.
‫خوبم.
‫از اون موقعی که داشتیم برای کُشتن
‫بابام توی ماشینت با همون روش مشابه
‫نقشه می‌کشیدیم نگذشته.
‫اون موقع عصبی بودیم.
‫اینطوری نبود که واقعا می‌رفتیم سراغش.
‫پس فکر کنم هیچوقت نمی‌فهمیم تهش چی می‌شد.
‫خیلی‌خب بریتانیا.
‫بگو ببینم این تونی چیکارها می‌کنه؟
‫خانم توپز توی دبیرستان ریوردیل کار می‌کنه.
‫مشاورمونه
‫و تاریخ عدالت اجتماعی تدریس می‌کنه.
‫کاملاً همخونی داره، توماسینا هم دبیر بود.
‫و این دبیرستان ریوردیل
‫- مدرسه‌ست؟ ‫- بله.
‫فردا من رو ببر اونجا.
‫و تو برّه کوچولو، قراره اسب ‫تروآی من برای وارد شدن بشی.
‫ولی اول این رو بگو، چرا ‫شرل و تونی از هم جدا شدن؟
‫حقیقتش نمی‌دونم.
‫و وقتی به‌عنوان دوتا زن معشوقه ‫با هم بودن، همه خبر داشتن؟
‫بله.
‫عجب دنیای جدید بی‌باکی.
‫این دیوونگیه بتی.
‫الان قاتل کیسه زباله‌ای توی ‫ریوردیله و گلن رو کُشته؟
‫نه، فکر نکنم گلن رو کُشته باشه.
‫فکر کنم یه‌جا زندانیش کرده.
‫و داره تیکه تیکه‌اش می‌کنه.
‫چی باعث شده همچین فکری کنی؟
‫چون روش کُشتن مورد علاقه‌اش اینطوریه.
‫آروم آروم.
‫برای همین چندین روز یا ‫حتی چندین هفته طول می‌کشه
‫تا بتونه قربانی‌هاش رو زجر بده.
‫به‌نظرت سراغ تو نمیاد؟
‫نمی‌دونم، ولی اگه بیاد ‫حتی بدون ماسک
‫اگه تهدیدی باشه می‌تونم هاله‌اش رو ببینم
‫مثل گلن و اون مستخدمه ‫درست نمیگم؟
‫بیشتر نگران مردم ریوردیلم تا خودمون.
‫به مامانم میگم خبرش رو پخش کنه.
‫و گروهم رو می‌فرستم توی خیابون‌ها
‫تا محله‌ها رو بگردن.
‫نمی‌شنیدم تبتا چی می‌گفت
‫ولی می‌دونستم ازم عصبانیه
‫که خب حق هم داشت.
‫رفتم بیرون با موتورم گشت بزنم
‫و خب قطعاً، تصادف کردم.
‫ولی چطور می‌تونم به تبتا بگم ‫که همون لحظه‌های کوتاه
‫وقتی که سوار موتور بودم ‫انگار توی دنیا همه چیز درست بود؟
‫داریم با روزنامه‌ها و فضای ‫مجازی خبرش رو پخش می‌کنیم
‫ولی بیشتر از نصف قربانی‌های ق.ک.ز
‫آدمای قشر محروم
‫و آسیب‌پذیر جامعه هستن.
‫شکارش آدم‌های فراری و بی‌خونه هستن ‫چون کسی منتظرشون نیست.
‫برای همین با این اعلامیه‌ها
‫روی اون محله‌ها بیشتر مانور می‌دیم.
‫با هرکی صحبت کردید
‫بهش بگید اگه ق.ک.ز رو دید ‫اصلاً باهاش ارتباط برقرار نکنه.
‫به ما زنگ بزنه تا خودمون وارد عمل بشیم.
‫من میرم سمت اسکچ الی.
‫مأمور لین هم وظایفتون رو بهتون می‌سپاره.
‫خیلی‌خب، هالونچ ‫تو با من میای...
‫- خانم ورانیکا لاج؟ ‫- بله، بفرمایید.
‫این رضایت‌نامه برای اینه که
‫بگید از فیلمبرداری از شما و ‫پخشش در تلویزیون رضایت دارید.
‫درسته، حتماً.
‫خیلی‌خب.
‫دم در بَده.
‫خب، اگه بشه چند قدم بیاید سمت من
‫تا بیاید توی نور.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، بگید بیاد.
‫عزیزم.
‫چیزی نیست.
‫من پیشتم. ‫خودتو خالی کن.
‫مامان پیشته.
‫سلام مامان.
‫رئیس...
‫وقتی داشتم زیرزمین رو ‫خالی می‌کردم اینو پیدا کردم.
‫پشمام.
‫می‌دونی که این چیه، مگه نه؟
‫نه.
‫پالادیومه.
‫بعد از اون همه حفاری واسه شرل بلاسم
‫تونستم چندتا تیکه ازش نگه دارم.
‫کُلی قیمتشه.
‫حالا که پیداش کردی ‫واسه پاداش
‫باهات نصفش می‌کنم.
‫نه، مرسی. مال من نیست.
‫پس یه‌کاری کن ‫اگه اون یکی‌شو پیدا کردی
‫مال خودت.
‫دوستان وقت استراحته.
‫آلیس اونور داره قهوه دم می‌کنه.
‫قهوه‌ی تازه دم کشیده.
‫بینگو، بشین. ‫بشین ببینم.
‫چطوری آخه داری اونو می‌خوری آرچی؟
‫داغ نیست مگه؟
‫چرا، آره، چرا خیلی داغه.
‫واقعاً داغه.
‫خب، بگو ببینم شرل.
‫گفتی واسه بریتا کمک می‌خوای.
‫می‌خوام به‌طور رسمی سرپرستش بشم.
‫عالیه.
‫ولی، شرل...
‫فقط یه‌سری روند هست
‫که باید طی کنیم.
‫خب، آنتونت
‫نظرت چیه امشب بیای تورنهیل
‫و بهم کمک کنی اون روند رو طی کنیم؟
‫اصولی و با قاعده.
‫راستش امشب توی وایت ورم مشغولم
‫باید سفارش‌های مردم رو سرو کنم.
‫بحثش شد...
‫شاید من اومدم پیشت.
‫راستی، خیلی ممنون که دعوتم کردی هرماینی.
‫خواهش می‌کنم کوین.
‫می‌دونم که طرفدار پر و پا قرص برنامه‌ای.
‫و این قراره یه قسمت اضافی ویژه‌ی
‫برنامه‌ی رئالیتی باشه.
‫در مورد اینکه من و ورانیکا چطور
‫با مشکلات احساسی مرگ مصیبت‌بار هایرام ‫دست و پنجه نرم می‌کنیم.
‫الان داستان اینه؟
‫نترس عزیزم. ‫بهت کمک می‌کنم.
‫یادته وقتی اولین بار خبر
‫مرگ هایرام رو شنیدی کجا بودی؟
‫مامان، من عمراً احساساتم رو
‫تبدیل به مصاحبه واسه برنامه‌ت کنم.
‫خودت وقتی بابا مُرد چه حسی داشتی؟
‫- گریه کردی؟ ‫- نه.
‫چون مردی که من دوست داشتم ‫سال‌ها پیش مُرده بود.
‫من وقتی که فاتحه‌ی ‫ازدواجم رو خوندم گریه کردم.
‫ولی دیگه برای اون مرد اشک نمی‌ریزم.
‫خیلی‌خب، کوین، مامان‌بزرگ ‫هرالدو، عوامل پشت صحنه
‫لطفاً برید بیرون.
‫باید با مامانم حرف بزنم.
‫تنهایی.
‫چی شده عزیزم؟
‫کار من بود.
‫من برای کُشتن بابا جایزه گذاشتم.
‫من باعث شدم بمیره.
‫می‌دونی...
‫یه‌جورایی شک کرده بودم.
‫وقتی شنیدم بابات رو چطور پیدا کردن
‫با خودم گفتم: اگه ورانیکا ‫اونی باشه که بالأخره
‫کارش رو تموم کرده باشه چی؟
‫- شریک مورد علاقه‌اش. ‫- منظورت چیه؟
‫دوست ندارم اعتراف کنم ولی...
‫بعضی وقت‌ها به شما دوتا حسودیم می‌شد.
‫به رابطه‌ی خاصی که بینتون بود.
‫همیشه می‌دونستم هایرام تو ‫رو بیشتر از من دوست داره.
‫فقط...می‌ترسیدم که نکنه تو ‫هم همچین حسی داشته باشی.
‫اینکه اون رو بیشتر از من دوست داشته باشی.
‫نه.
‫با اون همه بلایی که سرمون آورد ‫بابا اعصابم رو خُرد کرده بود.
‫دقیقاً. ‫و برای همین تمام توجه‌ت سمت اون بود.
‫می‌دونستی خوشحال‌ترین دوران زندگیم
‫وقتی بود که فقط ما اینجا زندگی می‌کردیم؟
‫فقط خودمون تنها، لاجِ مادر ‫و دختر ضد تمام مشکل‌ها.
‫ولی بعدش بابات پیداش شد
‫و دیگه هایرام و دختر دوست ‫داشتنیش فقط با هم بودن.
‫دختر دوست داشتنیش تو بودی ورانیکا.
‫من نبودم. ‫هیچوقت من نبودم.
‫خیلی متأسفم مامان.
‫انقدر سرم گرم مشکل‌هام با بابا بودم
‫که برات دختر خوبی نبودم.
‫ولی حالا می‌خوام باشم.
‫عزیزم...
‫باورت نمیشه اگه بگم چقدر با این حرفت
‫خوشحالم کردی.
‫تنها خواسته‌ام همینه.
‫تبیتا اون رو پیدا کرد.
‫درست مثل من، دنیل هم دچار ناشنوایی دوران ‫سال‌خوردگی شده بود.
‫وقتی بیست سال‌ش بود یاد گرفت به زبان اشاره ‫حرف بزنه و لب‌خونی کنه.
‫حالا اون داره به آدمایی که مثل خودش هستن کمک میکنه.
‫می‌خواست بهم کمک کنه.
‫منم قبول کردم.
‫و قرار شد تا توی دفترش هم رو ملاقات کنیم.
‫سلام، بتی خوشگله.
‫می‌بینم تا دیروقت کار می‌کنی...
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫کارت گلن!
‫گلن، اون زنده...
‫اره، چه آدم جون‌سختی هم هست...
‫چی‌ می‌خوای؟
‫بعد از اینکه شنیدم...
‫نزدیک بوده تو یه انفجار بمب بمیری، اومدم...
‫تو و آرچی دارین به‌هم نزدیک می‌شین...
‫کاری نکن قربانی بعدیم اون باشه!
‫تلاشت رو بکن، آرچی کونتُ پاره می‌کنه، درست مثل من.
‫گورتو گم کن.
‫بتی، دلم حسابی تنگ شده بود...
‫بوی تارت میده...
‫میشه بی‌زحمت یکم کره بیاری برام؟
‫کره نداریم، شرل.
‫از کی تا حالا آبجو می‌خوری؟
‫کاملا درسته.
‫و راستش رو بخوای، برای آبجو خوردن نیومدم.
‫جدیدا، خیلی به گذشته فکر می‎کنم...
‫گذشته خودم، گذشته این شهر...
‫- گذشته تو... ‫- گذشته من؟ واسه چی؟
‫چقدر درمورد جَدت توماسینا می‌دونی؟
‫اون عمه‌‌ی پدربزرگم بود.
‫و تا اونجایی که یادم میاد، یه معلم تُرشیده بوده...
‫دروغه!
‫توماسینا زندگی خیلی پورشوری داشت.
‫و تمام عشق و حال دنیا رو کرد.
‫تا وقتی که توسط یه دزد دریایی به قتل رسید.
‫چی میگی؟
‫دزد دریایی کجا بود؟
‫سلام شرل.
‫- سلام ‫- سلام عزیزم
‫اوه، ببخشید شرل.
‫ما به کوین گفتیم، اما یادمون رفت...
‫به تو هم بگیم.
‫من و فنگز الان با همیم.
‫با همین؟
‫چطوری اونوقت؟
‫ما هم رو از وقتی بچه بودیم می‌شناسیم.
‫و بعد از اینکه بچه‌دار شدیم....
‫بچه؟
‫اره، بیبی آنتونی. پسرمون!
‫آهان.
‫و مطمئنم مثل خودتون خوشگله.
‫باید برگردم پیش بریتانیا بیچاره!
‫بلاخره هرچی‌ باشه کار یه مادر هیچوقت تمومی نداره.
‫چرا اینطوری کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫اما شرل دیگه اون شرل قبلی نیست.
‫باورم نمیشه قاتل کیسه‌زباله‌ای...
‫اومده بوده توی دفتر اف‌بی‌آی.
‫اما چیزی که الان من رو بیشتر از ‫همه می‌ترسونه...
‫اینه که نتونستم درونش رو ببینم.
‫چطوری هیچوقت با من کاری نداره؟
‫مگه اینکه اون نقطه‌ضعف من باشه.
‫نمی‌دونم والا.
‫جدیدا همه‌ش هم سردرد می‌گیرم...
‫انگار یکی یه کلنگ گرفته دستش و داره ‫میزنه رو مغزم.
‫برای منم اتفاقای عجیبی میوفته جدیدا...
‫یکم پیش از بالا خوردم زمین...
‫و بدنم خیلی درد گرفت، بتی.
‫انگار دیگه مثل قبلا آسیپ‌ناپذیر نیستم.
‫اما چی عوض شده؟
‫قاتل کیسه‌زباله‌ای ممکنه نقطه ضعف من باشه...
‫اما دلیل ضعیف شدن تو چیه آقای سوپرمن؟
‫نقطه‌ضعف‌ت تو چیه؟
‫خدای من...
‫یکی از افرادم این پلادیوم رو پیدا کرده...
‫و از اون موقع‌ تا حالا همه‌ش همراهم بوده.
‫اگه نقطه‌ضعفم این باشه چی؟
‫- تو بگیرش ‫- باشه
‫از من دورش کن.
‫بیا ببینیم اگه نزدیک من نباشه، چه اتفاقی میوفته.
‫شاید دوباره قدرتم رو به‌دست بیارم...
‫به‌هرحال،
‫این‌روزا دیگه باید خیلی حواست جمع باشه، آرچی.
‫قاتل کیسه‌زباله‌ای یه قاتل سریالی خیلی حسوده!
‫یه‌مدت سپربَلای من نباش...
‫حداقل...تا وقتی که دوباره نیرو‌ـت رو به دست بیاری.
‫بلاخره رفتم به دیدن دنیل.
‫بهش گفتم که یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌هام...
‫اینه که نتونم دوباره بنویسم.
‫و بهم گفت که باید به‌مدت...
‫پنج ساعت توی دفترش بشینم و افکارم ‫رو مرور کنم...
‫گفت اینکار باعث میشه با سکوت خو بگیرم،
‫و منم گفتم نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫و بعدش هم رفت.
‫وای مامان، حسابی تو زحمت افتادی.
‫الان می‌تونم واقعا اینارو بخورم یا برای فیلم‌برداریه؟
‫می‌خواستم درمورد همین باهات صحبت کنم.
‫نظرت چیه که...
‫گفت‌وگوی دیشب‌مون رو...
‫امروز دوباره بازسازی کنیم؟
‫یعنی، بدون بخش کشتن پدرت و اینا.
‫اما بخش احساسی‌ـش...
‫می‌دونی؟ زخم احساسی درون‌مون...
‫که به من توجه کمتری داشتی.
‫اما مامان، من...
‫یعنی، تمام حرفایی که زدم از ته دل بودن.
‫برای همین می‌خوام ضبط‌ش کنیم.
‫فقط زیادی رُک بود. اینطور فکرنمیکنی؟
‫همینطوره...
‫- بیا انجامش بدیم ‫- واقعا؟
‫اره.
‫عالیه.
‫خانم ابیگل؟ حالتون خوبه؟
‫نه بریتانیا، معلومه که حالم خوب نیست.
‫نمی‌تونم با این کنار بیام که معشوق من توماسینا...
‫عاشق یه آدم از نسل...
‫فن فوگرتی شده، اون قاتلا!
‫به طرز فجیعی حالم بده.
‫خانم توپاز با فنگز فوگرتی توی رابطه‌ست؟
‫خب من یکی که از این بابت خوشحالم.
‫من به تو زندگی‌ای تازه اعطا کردم تا چیزی که ‫از آن ماست رو برگردونی...
‫ریوردیل!
‫نه واسه اینکه با یه سرپنت آشغال ازدواج کنی.
‫تو الان به توماسینا گفتی...
‫یه سرپنت آشغال؟
‫اره.
‫حد و حدودت رو فراموش کردی، پیرزن.
‫اما نگران نباش.
‫ابیگل اینجاست تا بهت یادآوری کنه.
‫من دوباره ریوردیل رو می‌گیرم توی مُشتم!
‫و انتقام‌ـم رو از بچه‌های دشمنانم می‌گیرم.
‫اما اول از همه...
‫باید توماسینا رو برگردونم پیش خودم.
‫و هرکسی که جلوی راهم قرار بگیره ‫رو می‌کشم!
‫پنج ساعت بعد، دنیل برگشت.
‫من حتی یه کلمه هم ننوشته بودم.
‫بدون هیچ‌ قضاوتی، به آرومی گفت ‫که " زمان می‌بره..."
‫و بعدش یه رُمان عکس‌دار بهم داد تا بخونم.
‫رمانی که خودش درمورد تجربیات‌ش نوشته و کشیده بود.
‫هدایت در ناشنوایی، گفت این رمان کمکم میکنه.
‫منم گفتم می‌خونمش.
‫عصربخیر، خانم لاج.
‫غافل‌گیرت کردم؟
‫آناتول، چی از جونم می‌خوای؟
‫دیه‌ـت رو که دادم.
‫بله، دادین.
‫اما به‌خاطر کار دیگه‌ای اومدم.
‫چیه؟ می‌خوای بکشیم؟
‫اونم قبل‌ از خاک‌سپاری پدرم؟ خدایی؟
‫شما زنای آمریکایی..
‫فکر می‌کنین خیلی زرنگ‌ـین...
‫اما روح‌تون خبر نداره...
‫دارین چه غلطی می‌کنین.
‫و در پایان...
‫مثل موش‌ها بر علیه هم می‌شین و هم رو می‌کشین.
‫وایسا ببینم، کی استخدامت کرده؟
‫اون...
‫شب جسدُ تمیز می‌کنم و فردا می‌ندازمش بره.
‫به نظرت کی فرستادتش؟
‫اگه بخوام حدس بزنم...
‫خواهرم هرموسا.
‫فکرکنم الان خیلی از دستم عصبانی‌ـه.
‫به‌خاطر اینکه آدم استخدام کردی بابات رو بکشن؟
‫وایسا ببینم، تو هم میدونی؟
‫یا خدا، مامان‌بزرگم میدونه؟
‫نه، اون خبر نداره.
‫ببین، سردرآوردن...
‫از اتفاقاتی که توی این خانواده میوفته ‫خوراکمه!
‫و بهت قول میدم هرگز به گوش مامان‌بزرگت نرسه.
‫چطوری آدم می‌کشی و بعدش...
‫سر میز شام می‌شینی پیش مادربزرگ انگار ‫که هیچ اتفاقی نیوفتاده؟
‫یعنی فقط بازیگر خیلی خوبی‌ای؟
‫اره، اما...
‫همینطور کمکم می‌کنه تا حسابی حواسم جمع باشه.
‫همه‌جا پر شده از ابهام و کلک.
‫به‌هیچ آدمی نمیشه اعتماد کرد.
‫وقتی تبیتا از سرکار برگشت؛
‫با صفحاتی که اون‌روز نوشته بودم سورپرایزش کردم.
‫بهش توضیح دادم که رمان دنیل کلید موفقیت‌م بوده.
‫قبلا عادت داشتم با زمزمه کردن کلمات و شنیدن‌شون بنویسم.
‫اما رمان دنیل راه حلی رو بهم نشون داد.
‫می‌تونستم از یه فضای بصری استفاده کنم و بنویسم.
‫کلمات و قواعد رو توی ذهنم می‌بینم و ‫بعدش توصیف‌شون می‌کنم.
‫و بعدش به‌خاطر اینکه امید‌ـش رو نسبت ‫به من قطع نکرد، بوسیدم‌ش.
‫به‌خاطر اینکه هیچوقت از من نا امید نمیشه.
‫دنیس، چی شده؟
‫هی، ببین چی پیدا کردم.
‫پشمام.
‫حتما حسابی زمینُ کندی تا اینو پیدا کردی.
‫کجا پیداش کردی؟
‫- سلام ‫- مامور کوپر
‫به شماره‌ای که توی اعلامیه زده بودین زنگ می‌زنم.
‫فکرکنم قاتل کیسه‌زباله‌ای همین الان تو ‫انتهای کوچه اسکچ‌ـه!
‫دارم میام.
‫اونجاست، انتهای خیابون.
‫نذار کسی بیاد جلو.
‫هی، اسلحتُ بنداز.
‫روی زانو هات.
‫تکون‌نخور.
‫لطفا شلیک نکن.
‫ماسکت رو دربیار.
‫من قاتل کیسه‌زباله‌ای نیستم، فقط یه آدم عادی‌ام.
‫ماسک رو کی بهت داده؟
‫یکی که یکم‌پیش اومد اینجا.
‫پنجاه دلار بهم داد و گفت که ماسک رو بزنم.
‫و پیغامی رو به یه خانم مو بلوند برسونم!
‫وقتی که اومد.
‫پیغام‌ش چیه؟
‫" سطل‌زباله ها رو بگرد "
‫گلن...
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫قرار نیست اینجا وایستم و برای پدرم گریه و زاری راه بندازم.
‫اون کارای وحشتناک و توصیف‌ناپذیری...
‫با مادرم کرده، با خواهرم...
‫با عشق قدیمی‌ام آرچی اندروز...
‫با دوستام، با این شهر.
‫و با من.
‫اما بذارید از این حقیقت غافل نشم که اون...
‫یه‌سری کارای نه‌اونقدر وحشتناک هم انجام داده.
‫توی توی دبیرستان ریوردیل قهرمان کشتی کشوری بود.
‫برای تحقیق درمورد بیماری‌های نادر پول و کمک زیادی اهدا کرد.
‫تمام هزینه‌های مراسم خاک‌سپاری فردی اندروز رو...
‫بدون هیچ شناختی ازش تو یه چشم بهم زدن...
‫پرداخت کرد.
‫و یه پسر وظیفه‌شناس برای مادربزرگم بود.
‫حقیقت اینه که...
‫من تا لحظه آخر هم دوست‌ش داشتم.
‫ای کاش اشتباهی ازش سر نمی‌زد،
‫ای کاش پدرم اون‌ کارهای وحشتناک رو انجام نمی‌داد،
‫ و ای کاش می‌تونستم احساسات خالصانه‌تری ‫نسبت بهش می‌داشتم.
‫اما نمی‌تونم.
‫و شاید الان باید از تمایل یه فرزند...
‫به بخشیدن پدرش که ممکنه کار های‌...
‫وحشتناکی انجام داده باشه، صحبت کنم.
‫اما به‌خاطر تمام بلا هایی که ‫هایرام لاج سرتون آورده...
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫و همچنین برای اینم عذرخواهی می‌کنم که..
‫من همیشه‌ی همیشه...
‫همیشه...پدرم رو دوست خواهم داشت.
‫ای کاش دوست‌ش نداشتم.
‫اما...دارم.
‫ممنون.
‫خوبه، به‌هوش اومدی.
‫هی، هی. تو کی هستی؟
‫من لولوخورخوره‌ام.
‫نقطه‌ضعف بتی...
‫به تک تک گفتگوهای یواشکی‌تون گوش دادم،
‫و مطمئن نیستم چرا،
‫اما می‌دونم که اون تکه سنگ...
‫بدنت‌ رو ضعیف و آسیب‌پذیر می‌کنه.
‫برای همین می‌خوام آماده بشم...
‫بعدش قراره حسابی کِیف کنیم و...
‫تو رو تیکه‌تیکه کنیم!
‫آرچی؟
‫آرچی، کجــایی؟
‫بفرستش بره رد کارش، وگرنه ‫اونم می‌گیرم.
‫همین‌الان.
‫آلیس...
‫دارم تر و تمیز می‌کنم
‫بعدا میام...
‫خودت می‌تونی بیای اما سگ‌ت نه!
‫دوباره رفت داخل کمد لباسم...
‫و کفش‌‌هام رو داغون کرد.
‫طوری نیست، فقط برو! لطفا
‫همینجا ولش کردم.
‫بعدا درمورد خسارتی که باید بدی حرف می‌زنیم.
‫آفرین!
‫اما نگران نباش...
‫سراغ آلیس هم میریم.
‫بینکو.
‫بینگو، بکشش!
‫پسرِ خوب!
‫بینگو! بینگو! بیا اینجا...بیا! یالا
‫بیا، آفرین.
‫پسر خوب. پسر خوب.
‫پسرِ خوب! آفرین...
‫از دیدنت خوشحال شدم مامان.
‫اونم با وجود همچین شرایطی...
‫دوست دارم عزیزم....واقعا بهت افتخار می‌کنم.
‫باشه، عیدشکرگزاری توی " برفوت کونتسا " ‫میای دیگه؟
‫آندرسون و اَندی هم میان.
‫خیلی عالیه، مامان.
‫اگه بخوای می‌تونم مادربزرگت رو برسونم فرودگاه.
‫ممنون، رجی.
‫ممنون که توی مراسم شرکت کردی.
‫فقط تو از گروهی که درست کرده بود، اومدی.
‫مطمئنم بقیه‌شون شلوغ بودن.
‫از سخنرانی‌ـت واقعا لذت بردم.
‫حرفای دلِ منم بود.
‫فکرنکنم هیچوقت متوجه شده باشم..
‫رابطه تو و پدرت چطوریه...
‫پس اگه متوجه نشدم...
‫چطوری به خودم اجازه بدم که قضاوتت کنم؟
‫کاری که کردی مهم نیست.
‫من هنوزم عاشقتم.
‫ممنون، رجی.
‫ببخشید که وسط کارتون مزاحم شدم...
‫لعنتی، چه بی‌ سر و صدا اومدی...
‫یه‌چیزی براتون آوردم خانم لاج.
‫اینو توی وسایل‌های شخصی یارو روسی‌ـه پیدا کردم.
‫این چیه؟
‫یه نواره...
‫که توی لحظات آخرش ضبط کرده.
‫بهش گوش بده.
‫هنوز باورم نمیشه که تمام این مدت...
‫قاتل کیسه‌زباله‌ای درست همینجا بالای سرمون بوده.
‫یعنی خب، اصلا چطوری دنیس رو استخدام کردی؟
‫اگه اسم واقعی‌ش اینه.
‫اون آگهی استخدام من رو توی روزنامه جاگ دیده بود.
‫احتمالا از طریق من، تو رو زیر نظر داشته.
‫خدا می‌دونه چند مدت جاسوسی من رو می‌کرده.
‫به‌اندازه‌ای که بدونه گلن یه آدم لاشی بوده.
‫و اینقدر که از قدرت‌ها و ضعف‌هامون...
‫سردر بیاره!
‫و یه‌سری عوارض جانبی مثل سردردهایی که می‌گیرم.
‫خب، حداقل می‌دونیم که...
‫بدون ماسک چه شکلی‌ـه.
‫اره.
‫یه لحظه فکرکردم واقعا بهت صدمه زده.
‫خداروشکر بینگو حرکاتی که قبلا توی جنگ انجام می‌دادیم...
‫رو خوب یادش بود.
‫اون جونم رو تجات داد.
‫قاتل کیسه‌زباله‌ای رو از پنجره پرت کرد پایین.
‫و بعدشم فرار کرد.
‫اره، فرار کرد...
‫گل چی؟ بتی...
‫بیشتر اعضای بدن‌ش رو پیدا کردم.
‫از جمله سرـش.
‫خب الان باید برم.
‫باید از ریوردیل فرار کنم.
‫نمی‌فهمم، چرا؟
‫چون من قاتل کیسه‌زباله‌ای رو آوردم اینجا.
‫افتاد دنبال گلن، دنبالِ تو...
‫اگه برم...میاد دنبالم، مطمئنم.
‫بتی، اگه تو هدف‌ش باشی...
‫خب، بهتره که یه هدف سیار باشم...
‫تا یه جا بمونم.
‫قاتل‌ کیسه‌زباله‌ای رو از ریوردیل می‌برم بیرون ‫و دوباره برمی‌گردم.
‫با یه‌چیزی حواسش پرت میشه...همیشه اینطوریه.
‫تو...حالت بهتر میشه؟
‫اره، می‌گذره.
‫فقط اون پلادیوم رو ازم دور نگه‌‌دار.
‫و زود برگرد.
‫قبوله.
‫دخترم...
‫زمان زیادی برام باقی نمونده،
‫اما باید یه‌چیزی رو بدونی...
‫قبلا هی با خودم می‌گفتم که دوست‌دارم پسر دار بشم...
‫تموم اونا رفت پی کارش وقتی که تو رو توی بغلم گرفتم.
‫بلافاصله تبدیل به گنج زندگی من شدی.
‫و می‌خوام بدونی با وجود ‫ تمام مشکلاتی که بین‌مون هست...
‫تو همیشه نورِ چشم من بودی.
‫مهم نیست کارایی که ‫ انجام دادم چقدر برات...
‫آزاردهنده، غیرقابل توضیح و توجیه بودن...
‫فکرکنم شاید داشتم...
‫شدت عشق یه دختر به پدرش رو امتحان می‌کردم.
‫و تو دختر عزیزم...هیچوقت شکست نخوردی و ‫نا امیدم نکردی.
‫من هرگز حسی کمتر از عشق نسبت بهت نداشتم و دریافت نکردم.
‫امیدوارم این حرفم رو باور کنی.
‫حرف آخر...
‫رام* رو برات به ارث می‌ذارم... ‫(شرکت مشروب‌شون)
‫تاج جواهر امپراتوری‌ام رو.
‫فکر نمی‌کنم هیچوقت خوشحال‌تر از...
‫زمانی که وسط جنگِ رام بودیم، نبودم.
‫یادت میاد؟
‫روزای خیلی خوبی بودن، اینطور نیست؟
‫همیشه می‌خواستم پدر خوبی برات باشم، ورونیکا.
‫خیلی دوستت دارم.
‫دیگه خبری از اینا نیست، فکرکنم.
‫تــرجمه از « آیـــدا و امـــیر دلپسند »
‫خب، داستان فقط درمورد کارایی که...
‫نمی‌تونم انجام بدم نیست.
‫درباره چیزایی‌ـه که به طرز متفاوتی یادگرفتم انجام بدم.
‫اینکه چه توانایی‌های جدیدی پیش روی من قرار گرفتن.
‫فر رو خاموش کردم یا نه؟
‫تبیتا؟
‫چیزی گفتی؟
‫مطمئنم که خاموش‌ش کردم.
‫اما در غذاخوری رو قفل کردم اصلا؟
‫تبی؟
‫داری به این فکرمیکنی که در غذاخوری رو ‫قفل کردی یا نه؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez