دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور nikiMoviez.sbs در نیکی مووی
تنگه
‫هی.
[گزارش به پندلتون، ۶ جولای ساعت ۱۳] [شاسی بلند، ساعت ۱۲]
[پایگاه نیروی دریایی پندلتون]
‫سرهنگ، لطفا مارو تنها بذار.
‫چهار ساله بازنشسته شدی ‫ولی هنوز دو بار ادای احترام نظامی می‌ذاری؟
‫- نشون‌دهنده‌ی احترامه. ‫- بفرمایید بشینید.
‫می‌دونی من کیم؟
‫نه.
‫خب، اگه بخوای حدس بزنی چی؟
‫با توجه به سن و ظاهرت،
‫و این‌که چطور یه سرهنگ تفنگدار دریایی ‫بدون چون و چرا ازت اطاعت کرد،
‫حدس می‌زنم یه جورایی آدم خفن ‫تو دستگاه اطلاعاتی باشی.
‫پدر و پدربزرگت خدمت کردن؟
‫بله.
‫به عنوان یه تک‌تیرانداز زبده، ‫۱۱۳ قتل تاییدشده
‫و ۸۱ قتل احتمالی دیگه داری.
‫این آمار دقیقن؟
‫نه.
‫- آمار واقعی کمتره یا بیشتر؟ ‫- بیشتره.
‫به عنوان یه کهنه‌سرباز، برای چندتا ‫پیمانکار خصوصی کار کردی؟
‫یازده تا.
‫ولی انگار هنوزم گهگاهی برای ‫تفنگداران دریایی کار می‌کنی؟
‫هر وقت زنگ بزنن، آره.
‫و در حال حاضر تحت قرارداد ‫نظامی یا خصوصی هستی؟
‫نه.
‫تو یه استعداد خیلی نادری، لیوای.
‫چرا نه؟
‫تو ماه ژوئن، یه روانشناس شرکتی ‫بهم گفت واسه ماموریت مناسب نیستم،
‫ولی مطمئنم تو خودت از قبل می‌دونی.
‫پس واسه چی ازم می‌پرسی؟
‫فکر می‌کنی واسه خدمت مناسبی؟
‫نظر من مهم نیست.
‫خب، الان دوست‌دختر داری؟
‫آدم خاصی نداری؟
‫کسی که نتونه بدون تو زندگی کنه؟
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫قسمت من اینجوری نیست.
‫دوا درمون، مواد مخدر، مشروب چی؟
‫نه، مواد نمی‌زنم.
‫ولی اگه زمان‌بندیشو درست انجام بدم،
‫صد میلی‌لیتر مشروب قبل از ‫اینکه برم بخوابم، به کابوس‌هام کمک می‌کنه.
‫نیترآزپام یا پرازوسین رو امتحان کردی؟
‫تا حالا از فاصله‌ی دور کسی رو کشتی؟
‫قرصا دقتمو کم می‌کنن.
‫لیوای، تو می‌تونستی به تست روانشناسی ‫اعتراض کنی و بری پیش یه دکتر دیگه.
‫چرا این کارو نکردی؟
‫دلیلی نداشتم.
‫دلیلی نداشتی؟
‫الان دلیل‌های زیادی برام وجود نداره.
‫اگه یه دلیل بهت بدم چی؟
‫سلام، بابا.
‫به سلامتی موسیقی.
‫شیر کوچولوی من...
‫حالت چطوره؟
‫می‌دونی دیگه.
‫حالا که دیدمت بهترم.
‫یه شایعه‌ای هست ‫که ازت تو بلاروس عکس گرفتن.
‫اونم با پهپاد.
‫ممکنه؟
‫مسکو نمی‌خواد ازش ارتباط مستقیمی ‫با مرگ الیگارش پیدا بشه.
‫اون چهارتا بچه داشت.
‫بده به من.
‫شرمتو بده به من.
‫اون بلاروسی با معامله بمب‌های فسفر سفید ‫و مین‌های زمینی پولدار شده بود.
‫چندتا پای بچه ها از بین رفت؟
‫چندتا صورت کوچولو برای همیشه ‫با این معاملات سوخت؟
‫شرمت رو به من بسپر..
‫و بهش فکر نکن.
‫دیگه اینقدرها آسون نیست.
‫خوابم نمی‌بره.
‫حتی گاهی برای چند روز.
‫یه هفته، دو هفته پیشم بمون.
‫و با هم آش می‌پزیم. ‫واسه هردومون خوبه.
‫نمی‌تونم.
‫رابینویچ بهم دستور داده ‫فردا اول صبح تو مسکو گزارش بدم.
‫رابینویچ به درک، ‫مسکو هم به درک.
‫تو روسی نیستی، لیتوانیایی هستی.
‫می‌گه حداقل یه سالی ‫باید ناپدید بشم.
‫شاید بیشتر.
‫هی.
‫رفتی پیش دکتری که ‫برات هماهنگ کردم؟
‫همون متخصص؟
‫- آره، رفتم. ‫- خب؟
‫هیچ کاریش نمیشه کرد.
‫نگاه کن، یه بدبختم.
‫سرطان داره از تو داغونم می‌کنه.
‫کبد، لوزالمعده.
‫مرگ برام یه تغییر خوشاینده.
‫اگه من برنگشتم چی؟
‫تو تنها می‌مونی، ‫و من حتی نمی‌فهمم کی می‌میری.
‫یه راه حل ساده داره.
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫۱۴ فوریه، روز ولنتاین.
‫داری چی میگی؟
‫خودم کار خودمو تموم می‌کنم.
‫البته اگه تا اون موقع ‫هنوز زنده باشم.
‫بابا.
‫- بابا، تو که... ‫- این زندگی منه و آزادم بگیرمش.
‫من آماده‌ام که بالاخره اینجا ‫کنار مادرت دراز بکشم.
‫پس، هر جا که بودی، ‫واسم یه شمع روشن کن،
‫اگه به شکارچی تو آسمون شب نگاه کنی، ‫اون‌وقت می‌فهمی.
‫بیخیال دیگه، شیر کوچولو.
‫بیا آبجومونو بخوریم،
‫یه آهنگ بزنیم،
‫و خداحافظی درست و حسابی داشته باشیم.
‫دست چپتو بذار روی پد.
‫ساعت، گوشی هوشمند ‫و کارت شناساییت رو بذار تو جعبه.
‫این فقط ساعت نشون میده.
‫سه دقیقه دیگه، به مرز ‫منطقه پرواز ممنوع می‌رسیم.
‫تا همون‌جا می‌تونیم ببریمت.
‫از نقطه‌ی سقوط، ۳۸ کیلومتردیگه ‫باید پیاده بری شمال.
‫فردا تا ساعت ۱۶:۰۰ منتظرتن.
‫رو زمین بازش کن.
‫ما کجاییم؟
‫اجازه ندارم به این سوال جواب بدم.
‫بالاخره، شاهزاده‌ی خوش‌تیپم از راه رسید.
‫سر وقت. دقیقا به موقع. چه آدمی.
‫جاسپر دی دریک هستم، کماندوهای تفنگداران سلطنتی. ‫جِی‌دی صدام کن.
‫لیوای کین، تفنگدار دریایی سابق ایالات متحده ‫و تک‌تیرانداز پیشاهنگ.
‫مزدور؟
‫پیمانکار خصوصی.
‫خب، راجع به این ماموریت ‫چی بهت گفتن؟
‫یه کلمه هم نگفتن.
‫یه نقشه‌ی توپوگرافی بی‌علامت بهم دادن.
‫حتی نمی‌دونم تو کدوم کشورم.
‫یه ساله اینجام و هنوز نمی‌دونم کجام.
‫اوضاع بد داغونه، نه؟
‫ولی این تازه اولشه.
‫رفیق، خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫ارتباط زیادی نداشتی نه؟
‫تو اولین کسی هستی ‫که تو یه سال اخیر رودررو باهاش حرف زدم.
‫اینجا کاملا تنهایی؟
‫و ماموریت دوره‌ای من ‫رسما نیمه‌شب تموم میشه.
‫- پس تو نیروی جایگزینی؟ ‫- بله.
‫ببین، یه نوشیدنی می‌خوریم ‫و همه‌چی رو برات توضیح می‌دم.
‫اوناهاش.
‫پست دیدبانی برج غربی.
‫خونه‌ی دوم تو برای ۳۶۵ روز آینده.
‫کاملا خودکفا، خورشیدی با ‫ژنراتور پشتیبان، سیستم جمع‌آوری بارون،
‫شکار وحشی به وفور پیدا میشه، ‫و یه باغچه هم همینجاست.
‫هر چی بخوای هست.
‫اون طرف چیه؟
‫اون برج شرقیه.
‫تماس با اون طرف ‫به شدت ممنوعه،
‫که با توجه به مین‌های زمینی ‫و موانع تاکتیکی مرگبار
‫در شمال و جنوب تنگه، امکانش نیست.
‫به هرحال نمیشه به اون طرف رفت.
‫در عمل، برج شرقی مسئله‌ای نیست.
‫اونا کار خودشونو می‌کنن. ‫تو کار خودتو می‌کنی.
‫امروز صبح زود یه حرکتی ‫تو اون طرف دیدم.
‫فکر کنم اونا هم دوره سالانه‌شون ‫رو تازه تموم کردن.
‫در تئوری، کار ساده‌ست.
‫تو خط اصلی دفاع نیستی.
‫تو بیشتر شبیه یه تعمیرکار خیلی ماهری.
‫هر روز، لبه‌ی غربی رو قدم می‌زنی.
‫هر ۶۰۰ متر یا حدودا همینقدر ‫برجک‌های مسلسل اتوماتیک فالانکس هست.
‫تو مهمات مسلسل رو دوباره پر می‌کنی،
‫حصار مهار، پوشش‌دهنده‌ها ‫و مین‌های معلق رو بررسی می‌کنی.
‫یه انبار مهمات تو پناهگاه بیرونی هست. ‫پر از سلاح، ابزار، مهمات جایگزین، مین.
‫هر چی لازم داشته باشی اونجا هست.
‫چک رادیویی هر ۳۰ روز یه بار انجام میشه.
‫پوشش دهنده دیگه چیه؟
‫پوشش‌دهنده یه نوع ‫فرستنده‌ی ماهواره‌ایه.
‫تقریبا هر کیلومتر یکی دور لبه هست،
‫هر کدوم منبع برق ‫و منبع برق پشتیبان خودشونو دارن.
‫- کارشون چیه؟ ‫- پوشش می‌کنن.
‫یه سیگنال غلط به همه‌ی ماهواره‌هایی که
‫تو یه روز مشخص از بالا رد میشن می‌فرستن.
‫طراحی شدن که تنگه رو ‫برای ماهواره‌های جاسوسی نامرئی کنن،
‫ولی با چیزایی مثل گوگل ارث هم کار می‌کنن.
‫اینجا هیچ ارتباط بیرونی‌ای وجود نداره.
‫نه موبایل، نه ماهواره‌ای، هیچی.
‫در صورت اضطراری، یه دکمه‌ی وحشت
‫روی رادیو موج کوتاه اختصاصی که برای چک‌های ‫رادیویی ماهانه ازش استفاده می‌کنی، هست.
‫دکمه یه سیگنال رو فعال می‌کنه، ‫که به اونا خبر میده که...
‫به کی خبر میده؟
‫به مقامات بالاتر، رفیق.
‫هر کی که باشن.
‫آژیرهای قدیمی حمله‌ی هوایی ‫بالای برج رو دیدی؟
‫اگه به نحوی، همه‌ی پوشش‌دهنده‌ها یهو از کار بیفتن ‫یا اگه تنگه یه روز تسخیر بشه،
‫سیستم اتوماتیکشون یه چیزی ‫به اسم پروتکل سگ ولگرد رو اجرا می‌کنه.
‫پروتکل سگ ولگرد.
‫- اون چیه؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫ولی اگه صدای آژیرهای حمله‌ی هوایی رو شنیدی، ‫دوتا پام قرض کن و برو.
‫فهمیدم.
‫ببین، قضیه از این قراره.
‫اینجا قدیمیه.
‫یعنی برمی‌گرده به آخر جنگ جهانی دوم، ‫اوایل جنگ سرد.
‫و سریه.
‫خیلی وقت پیش، یه توافقی شد،
‫و یه ائتلافی شکل گرفت ‫که اینو مخفی نگه داره.
‫پس الان هر سال، یه نماینده‌ی جدید ‫از یکی از کشورهای غربی
‫تو لبه‌ی غربی و یکی هم اون طرف لبه‌ی شرقی گشت می‌زنه.
‫اونا نقطه مقابل تو هستن.
‫داری بهم میگی که رهبران ‫شرق و غرب
‫به طور مخفیانه ۷۵ سال گذشته ‫با هم همکاری کردن؟
‫نه. دارم بهت میگم که از زمان ‫تشکیل ائتلاف‌ها، ۹ رئیس‌جمهور روسیه شوروی
‫و ۱۳ رئیس‌جمهور ایالات متحده ‫اومدن و رفتن.
‫و هیچ کدومشون ‫راجع به تنگه چیزی نمی‌دونستن.
‫بزنش.
‫ودکای سیب‌زمینی. دستگاه تقطیر تو انبار مهماته.
‫خوبه.
‫دستور پختش برای دهه‌ها ‫نسل به نسل منتقل شده. پس خواهشا خرابش نکن.
‫ببین، متاسفم رفیق. ولی حس می‌کنم ‫یه چیزی رو جا انداختم.
‫به غیر از مخفی نگه داشتن اینجا، ‫ماموریت چیه؟
‫من باید نذارم کسی ‫وارد تنگه بشه؟
‫نه.
‫تو باید جلوی بیرون اومدن ‫چیزی که تو تنگه‌ست رو بگیری.
‫یه سال پیش، من جای تو بودم ‫و جانشین قبلیم دقیقا همین حرفا رو بهم زد.
‫و من راجع به اون چی فکر کردم؟
‫- اینکه کاملا چرت و پرت میگه. ‫- دقیقا.
‫ولی بهم اعتماد کن، ‫چشم از دیوارهای مرکزی تنگه برندار.
‫اونجاها از همه جا بیشتر قابلیت صعود داره.
‫مسلسل‌های حسگر ‫تو شمال و جنوب ترتیب بقیه‌اش رو میدن.
‫صعود چی... ترتیب چیو میدن؟
‫اون دیگه چیه؟
‫اون همون چیزیه که ما بهش میگیم آدم‌های توخالی.
‫هیچ‌کس دقیقا نمی‌دونه اونا چی هستن.
‫حتی نمی‌دونم چرا بهشون این اسمو دادن.
‫- این اسم یه شعر از تی. اس. الیوته. ‫- هیچی راجع به اون نمی‌دونم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که یه نفر که کار ما رو داشته ‫خیلی وقت پیش این اسمو روشون گذاشته
‫و این اسم روشون مونده.
‫چیزی که می‌تونم بهت بگم ‫اینه که اواخر دهه‌ی ۱۹۴۰،
‫اونا سه گردان کامل،
‫۲۴۰۰ مرد سوار بر اسب رو ‫فرستادن تو تنگه تا پاک‌سازیش کنن.
‫یه نفرشون هم برنگشت.
‫بعدش، اونا به یه استراتژی ‫صرفا مهار کننده، تغییر رویه دادن.
‫- تو اینا رو از کجا می‌دونی؟ ‫- همونطور که تو می‌دونی.
‫مامور قبلی به ما همه چیو میگه.
‫- خب، پس این می‌تونه یه جور... ‫- بازی طولانی تلفن‌بازی باشه که دهه‌هاست ادامه داره.
‫آره.
‫جِی‌دی، به نظرت واقعا ‫اینجا چه خبره؟
‫خب، نظریه‌ای که فکر می‌کنم ‫خلاصه‌ترین توصیف برای این موقعیت باشه
‫اینه که تنگه در جهنمه ‫و ما داریم سر دروازه‌اش نگهبانی می‌دیم.
‫- مراقب خودت باش. ‫- موفق باشی، رفیق.
‫رفیق، خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫درود برادر!
‫باید سریعا هویتتو تایید کنی.
‫جاسپر دی. دریک. کلمه رمز: پیکان آبی.
‫از خدمتت ممنونم.
‫تغییر شیف تموم شد.
‫دریافت شد.
[اکتبر]
‫برج غربی هستم و چک رادیویی انجام میدم.
‫دریافت می‌شه؟
‫تکرار می‌کنم، برج غربی هستم که ‫چک رادیویی انجام میده.
‫دریافت می‌شه؟ تمام.
‫رمز احراز هویت؟
‫آلفا، براوو، نه، هفت، امگا.
‫- برخورد با دشمن؟ ‫- منفیه.
‫وضعیت پوشش‌دهنده؟
‫سبز.
‫روند تکمیل شد.
‫۳۰ روز تا چک رادیویی بعدی.
‫- صبر کن، یه سوال داشتم که... ‫- روند تکمیل شد.
‫رابرت فراست.
‫اگه وقتی تنهایی احساس تنهایی می‌کنی، ‫رفیق خوبی نداری.
‫سارتر.
‫جاسپر 'جِی‌دی' دریک.
‫همه‌چی یه داروی خطرناکه ‫به جز واقعیت که تحمل‌ناپذیره.
‫کانلی. کاپیتان گتی فردریک. ۱۹۸۶.
‫فقط کسایی که ریسک رفتن به دوردست رو به جون ‫می‌خرن، می‌تونن بفهمن تا کجا میشه پیش رفت.
‫تی. اس. الیوت.
‫کاپیتان برد فورد شاو. ۱۹۴۷.
‫لعنتی.
[نوامبر]
‫♪ آرزو می‌کنیم ♪
‫♪ عمرتان بلند باد ♪
‫♪ یه عمر ♪
‫♪ بلند ♪
‫♪ هورا هورا هورا ♪
اسمت چیه؟
ما اجازه برقراری ارتباط نداریم
‫اسم من دراساست. امروز تولدمه. ‫هر غلطی بخوام می‌کنم.
‫اسم من لیوای هست. ‫برای تولدت یه گیلاس بزنیم؟
‫ببینم چطور می‌رقصی، لیوای.
‫نه نمیشه. من رقصم افتضاحه.
‫حتما یه استعدادی داری. ‫چیکار می‌تونی بکنی؟
تیرانداز خیلی ماهری هستم
چقدر ماهر؟
‫بهترین تولد عمرم بود.
[دسامبر]
‫وزیر به R5
اسب به اسب
[فوریه]
توی گشت ندیدمت. چی شده؟
‫روز سختی داشتم. کاش می‌تونستی ‫یه جوری بیای اینجا پیش من.
‫فقط کسایی که ریسک رفتن به دوردست رو به جون ‫می‌خرن، می‌تونن بفهمن تا کجا میشه پیش رفت.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی.
‫وای خدای بزرگ.
‫عصر‌بخیر، دراسا.
‫با اینکه نباید اینجا باشم.
‫عصر‌بخیر، لیوای.
‫و ما پوشش داده شدیم، ‫پس کی داره نگاه می‌کنه؟
‫پای خرگوش پختم.
‫پای خرگوش دوست داری؟
‫می‌خوام دوست داشته باشم.
‫اون چیه ازت دراومده؟
‫برات گل آوردم.
‫معلومه که آوردی.
‫ممنونم.
‫زل زدی.
‫ببخشید. خب...
‫خب؟
‫چشمات خیلی بیشتر از چیزی که ‫انتظار داشتم سبزه.
‫بوی گند میدی.
‫خیلی زیاد.
‫می‌دونم.
‫آویزون شدن کابل رو دست کم گرفتم.
‫مجبور شدم نیمه‌ی دوم رو با دست خودمو بکشم.
‫آره. فکر نکنم بتونم اجازه بدم ‫با این بو بیای تو.
‫چرا نمیری سریع تو حموم ‫یه آبی به خودت بزنی؟
‫منم بیرون در یه سری لباس تمیز ‫از مامورهای قبلی برات می‌ذارم.
‫یوکان؟ سیبری؟ یا اسکاندیناوی دور؟
‫نمی‌دونم. ‫تو پرواز بهم آرام‌بخش زدن.
‫- مطمئن نیستم چقدر بیهوش بودم. ‫- منم همینطور.
‫باید یه جایی تو نیمکره‌ی شمالی خیلی دور باشه.
‫اینقدرشو می‌دونم.
‫از کجا اینقدر مطمئنی؟
‫از فصل‌ها.
‫وقتی آمریکا رو ترک کردم اوایل پاییز بود.
‫وقتی رسیدم هنوز پاییز بود.
‫نظامی؟
‫نیروی دریایی.
‫سابق.
‫دورترین شلیک موفقیت‌آمیزت ‫چند متر بوده؟
‫نگو که نمی‌دونی.
‫هر تک‌تیرانداز درجه یک ‫فاصله‌ی همه‌ی شکارهاشو می‌دونه،
‫پس یالا بگو.
‫۳۲۴۱ متر.
‫سه هزار و دویست...
‫یه شلیک موفقیت‌آمیز؟
‫آره.
‫این تو رو می‌ذاره تو...
‫پنج نفر اول دنیا.
‫اون شلیک غیرممکن تو یمن رو ‫ماه می سال پیش، تو انجام دادی؟
‫من در هیچ‌کدوم از عملیات‌ها
‫شرکت نداشتم و هیچ اطلاعی هم از هیچ عملیاتی ‫تو یمن در ماه می سال پیش ندارم.
‫شایعه بود باد می‌اومد، ‫۲۵ گره بادی از شرق به غرب، با وزش باد تا ۴۰ گره.
‫اون یه شلیک خیلی، خیلی خوب ‫محسوب می‌شده.
‫۳۸۰۰ متر.
‫رکورد جهانی.
‫من دست کسی که اون شلیکو زده رو می‌بوسم.
‫حیف که تو نبودی.
‫چیه؟
‫من شش ماهه دارم هر روز ‫به این تنگه زل می‌زنم.
‫و باید بگم، منظره این طرف خیلی بهتره.
‫می‌دونی شب به شب،
‫وقتی اونجا رو اون سکو می‌شینم ‫ب چی فکر می‌کنم؟
‫اینکه چطور می‌خوای مخمو بزنی و منو بکنی؟
‫خب، بعد از اون.
‫آره، بعد از اون، ببخشید.
‫خواهش می‌کنم، بگو. ‫به چی فکر می‌کردی؟
‫حقیقت درمورد اینجا چیه؟
‫حقیقت راجع به اون آدمای توخالی ‫توی تنگه چیه؟
‫می‌دونی،
‫خیلی وقت پیش، قبل از اینکه من به دنیا بیام،
‫پدرم تو کاگ‌ب بود.
‫و سال‌ها بعد، وقتی بچه بودم، ‫بهم می‌گفت...
‫دراسای من، شیر کوچولوی من، ‫به نفعته حقیقت رو ندونی.
‫بهتره که ندونی.
‫و من غر و نق می‌زدم، ‫و می‌گفتم، چرا، بابا؟
‫چرا من نباید حقیقت رو بدونم؟
‫چی می‌گفت؟
‫می‌گفت،
‫چون حقیقت زیاد، ‫غم به قلبت
‫و دیوونگی رو به مغزت میاره.
‫نمی‌دونم.
‫تجربه بهم ثابت کرده ‫این پنهون کردن حقیقته که این کارو می‌کنه.
‫کی اینو فهمیدی؟
‫اولین باری که ماشه رو کشیدم.
‫راجع بهش برام میگی؟
‫حومه بلیز بود،
‫و من با یه قایق ماهیگیری دو کیلومتر ‫فاصله داشتم.
‫از اون موقع تا حالا، ‫یه کابوس تکراری ازش می‌بینم.
‫اینا رو به کی گفتی؟
‫فقط تو.
‫چرا این شغل رو انتخاب کردی؟
‫شکار یه جورایی بخشی از ‫تحصیل تو خونه تو اورگان بود،
‫و بابام، بهترین آموزگاری بود که تا حالا داشتم.
‫خیلی دوستش داشت.
‫باعث شد منم دوستش داشته باشم.
‫دقیقا چی رو دوست داشته باشی؟
‫هنر شلیک بی‌نقص.
‫آره.
‫هنوزم دوستش داری؟
‫دیگه مثل قبل نه.
‫دیگه نمی‌تونم مثل قدیما ‫همه‌چیو از هم تفکیک کنم.
‫پدرم همیشه رازهای منو می‌شنید.
‫لازم نبود خاکشون کنم.
‫اگه زیاد راز خاک کنی، ‫دیگه جا تو قبرستون نمی‌مونه.
‫تشکتو کشوندی بالای پله‌ها ‫و تختتو اینجا انداختی.
‫دلایل تاکتیکی داشت.
‫منم همین کارو کردم.
‫بهم دروغ گفتی، لیوای؟
‫راجع به چی؟
‫اینکه رقصت افتضاحه.
‫شاید یه ذره.
‫اوناهاش.
‫اون سه تا که نزدیک همن.
‫کمربند اُرایون.
‫می‌بینمش.
‫بابام بهم گفت روز ولنتاین ‫با دونستن اینکه
‫می‌خواد کار خودشو تموم کنه ‫به شکارچی نگاه کنم.
‫متاسفم.
‫وقتی غم و غصه بهت فشار میاره، چیکار می‌کنی؟
‫گاهی یه شعر می‌خونم.
‫شاید سعی کنم یه شعر بنویسم.
‫شعر هم می‌نویسی؟
‫تقریبا هر روز.
‫جدی؟
‫حتی یه کلاس هم رفتم.
‫چهارشنبه شب‌ها، ۴ تا ۷ عصر، ‫تو کالج محلی میسا.
‫خب، استعدادش رو داری؟
‫نه، افتضاحم.
‫مطمئنی؟ مثل همون رقصت که افتضاح بود؟
‫آره.
‫یه شعر افتضاح برام می‌نویسی؟
‫شاید از قبل نوشتم.
‫بخونش برام.
‫- عمرا این کارو بکنم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫به هیچ وجه.
‫- حداقل اسمشو بگو؟ ‫- نه.
‫خب، پس باور نمی‌کنم.
‫تو که یه شعر افتضاح ‫واسه من ننوشتی، نه؟
‫نوشتم.
‫ولی تازه شروعش کردم.
‫پس اسمشو بگو.
‫- یه اسم موقت براش گذاشتم. ‫- اسم موقتشو بگو.
‫او شب را درهم شکست.
‫انقدر بده؟
‫عاشقش شدم.
‫لعنتی. عاشقش شدم.
‫نه، باید بهم بگی.
‫- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. ‫- امکان نداره...
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫از پای خرگوش خوشت اومد؟
‫نه.
‫عاشق پای خرگوش شدم.
‫نه!
‫لیوای!
‫دست نزن. ‫یه جور چسبه.
‫باشه.
‫اومدی دنبالم.
‫انگار تو نمی‌اومدی همین کارو کنی.
‫- اینجا دیگه چه جور جاییه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫خواهش می‌کنم بهم بگو ‫یه ابزار صعود خودکار آوردی.
‫معلومه که آوردم.
‫بریم سمت دیوار شرقی ‫و کابل رو پیدا کنیم.
‫دراسا.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫به نظرت چی می‌خواستن؟
‫با توجه به اینکه چقدر لاغر بودن، ‫حدسم اینه که ما رو غذا می‌دونن.
‫یکی‌شون فرار کرد.
‫آره، دیدم.
‫نه.
‫- چی شده؟ ‫- صعودکننده‌ی خودکار.
‫احتمالا تو رودخونه افتاده، ‫و تا بالا ۵۰۰ متر فاصله داریم.
‫اینجا گیر افتادیم.
‫باید رودخونه رو به سمت جنوب دنبال کنیم.
‫باید یه جایی باید از تنگه بزنه بیرون.
‫یه لباس فرم نظامیه.
‫نظامی قدیمی. هوابرد اول آمریکا.
‫پشت سرشون نیروهای هوایی بریتانیا ‫و اسپتسناز شوروی رو دیدم.
‫مال بعد جنگه.
‫همه‌ی این یونیفرم‌ها مال دهه‌ی ۱۹۴۰ هستن.
‫سوارکارای اسب‌سوار.
‫اینا گردان‌های گمشده‌ان.
‫اینا باید خیلی وقت پیش مرده باشن، لیوای.
‫باید به راهمون ادامه بدیم.
‫اینگونه دنیا به پایان می‌رسد.
‫نه با انفجار، بلکه با ناله.
‫این شعر از تی. اس. الیوت درباره‌ی آدمایی ‫که بین زندگی و مرگ گیر کردنه.
‫اسم شعرش مردان توخالیه.
‫مردان توخالی.
‫آره.
‫اینا انگار تاثیر زمین لرزه بوده.
‫شاید زلزله بوده.
‫سیانور.
‫خودشون تصمیم گرفتن این کارو بکنن.
‫چی از مرگ بدتره؟
‫اینجا شیطانیه.
‫دارن سوراخ درست می‌کنن!
‫لعنتی. همه‌جا هستن. ‫خیلی تو دیدیم.
‫دیوار تنگه.
‫لیوای.
‫گیر بیفتیم، بدبخت می‌شیم.
‫در هر صورت بدبختیم.
‫مانع دفاعی.
‫لیوای.
‫این یه ژنراتور پشتیبانه.
‫پروپان تا ابد پایدار می‌مونه، پس...
‫امروز ۱۲ یا ۱۳ جولای ۱۹۴۶ هست.
‫جامعه‌ی ما اینجا
‫به عنوان بخشی از یک ائتلاف فوق سری ‫از کشورهای شرق و غرب تشکیل شده.
‫تو سال‌های آخر جنگ جهانی دوم،
‫وقتی رابرت اوپنهایمر ‫و جامعه‌ی لس آلاموسش
‫داشتن بمب اتم رو می‌ساختن،
‫ما هم موشک‌های بیوشیمیایی ‫به همون اندازه مخرب می‌ساختیم.
‫شش روز پیش، ‫زلزله‌ی ۸.۱ ریشتری این منطقه رو لرزوند،
‫و به شدت به سلامت ‫تاسیسات ما آسیب زد.
‫وظیفه‌ی ما دیگه تحقیق نیست، ‫بلکه مهار کردنه.
‫ما شبانه‌روز داریم کار می‌کنیم
‫تا مطمئن بشیم این سم ‫از تنگه بیرون نمی‌زنه.
‫قرار گرفتن در معرض آلودگی بیوشیمیایی
‫به معنای واقعی کلمه، دی‌ان‌ای ژنتیکی موجودات زنده رو
‫تو محیط تنگه‌مون با هم ترکیب کرده.
‫دی‌ان‌ای انسان با گیاهان، ‫حیوانات و حتی حشرات ترکیب شده.
‫بعضی از آدما بیشتر از بقیه ‫به آلودگی مقاومن،
‫مخصوصا اگه میزان قرارگیری در معرض آلودگی ‫به جای چند روز، محدود به چند ساعت باشه.
‫اگه آلوده بشید، جهش‌ها ‫ظرف پنج روز شروع به ظاهر شدن می‌کنن.
‫خودشونو به صورت فیزیکی نشون می‌دن، ‫مثل این.
‫دوراندیشی راهبردی ما ‫تو انتخاب این مکان دورافتاده
‫تنها عاملیه که احتمالا می‌تونه ‫بقیه بشریت رو
‫از سرنوشتی که خودمون برای ‫خودمون رقم زدیم نجات بده.
‫خیلی متاسفم.
‫خدا به روح همه‌مون رحم کنه.
‫به نظر می‌رسه اگه قرارگیریمون ‫محدود به چند ساعت باشه، سالم بمونیم.
‫خب، پس بیا سریعا یه راه فرار پیدا کنیم.
‫چیه؟
‫شاید یه راه فرار.
‫این مال دهه‌ی ۱۹۴۰ نیست.
‫اواخر دهه‌ی ۲۰۰۰.
‫چرا یه اسکادران بمب‌افکن ‫نمی‌فرستن داخل؟
‫این گندکاری رو پاک کنن و خلاص.
‫دارک‌لِیک. شبه‌نظامی.
‫تنگه رو بمبارون نکردن
‫چون هنوز دارن روی ‫چیزی که توشه تحقیق می‌کنن.
‫ما واسه ارتش کار نمی‌کنیم.
‫از همه‌ی اینا استفاده کردن ‫تا پهپادهای تحقیقاتیشون رو مستقر کنن.
‫دارک‌لِیک یه شرکت خیلی بزرگه ‫که تخصصش تحقیقات ژنتیکه.
‫پهپادهاشون دارن نمونه‌های دی‌ان‌ای ترکیبی ‫جمع‌آوری می‌کنن.
‫دارن ابرسرباز می‌سازن.
‫این مادر همه‌ی رازهاست.
‫سربازا و دانشمندای جوون ‫مثل موش‌های آزمایشگاهی عذاب می‌کشن.
‫پیمانکارهای خصوصی دفاعی ‫دهه‌هاست دارن
‫روی ارتقای ژنتیکی سربازها تحقیق می‌کنن،
‫و هرچی اینجا هست ‫از نظر ژنتیکی کاملا جدیده.
‫ما اومدیم که از رازهاشون محافظت کنیم.
‫قبل از اینکه بریم بیرون، ‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫بذار حدس بزنم.
‫شعرته؟
‫نه، شعرم نیست.
‫اگه اتفاقی افتاد، ‫و نتونستیم از اینجا بریم بیرون،
‫و اینجوری دنیا به آخر رسید، ‫حداقل واسه ما،
‫به نظر من ارزشش رو داشت
‫چون تونستم باهات آشنا بشم.
‫آشنا شدن با همدیگه
‫آسون نبود.
‫نه، نبود.
‫آماده‌ای براش؟
‫قوی میریم جلو.
‫کوله وسایلم. همه‌ی مهمات توشه، ‫اینجا جا گذاشتمش.
‫این موجودات می‌تونن تاکتیکی فکر کنن.
‫دارن باهامون بازی می‌کنن.
‫می‌دونن هیچی نمی‌تونیم ببینیم.
‫بیا شرایط رو برابر کنیم.
‫دراسا!
‫می‌خوام اون چیزی که از قیافه‌ی زشتت مونده ‫رو بکنم بندازم دور.
‫خوبی؟
‫- خوبم. خوبم. ‫- آره.
‫بی. شاو.
‫برادفورد.
‫اولین سرباز تو برج غربی بود.
‫اون اسم مردان توخالی رو گذاشت.
‫لیوای.
‫ما کجاییم؟
‫ما تو یه تاسیسات موشک شیمیایی هستیم.
‫من از یه سیلو موشکی اومدم پایین.
‫تنها راه خروج از اینجا سیلوها هستن.
‫زلزله به موشکا آسیب زده، ‫و شروع کردن به نشت کردن.
‫آلودگی تو مهه.
‫می‌دونم چجوری از اینجا بریم بیرون.
‫این جیپ‌های قدیمی وینچ‌های قوی دارن.
‫دقیقا مثل یه صعودکننده‌ی خودکار کار می‌کنه.
‫برو سمت دیوار شرقی.
‫زیپ‌لاین باید نزدیک باشه.
‫اوناهاش. همونه.
‫من تمومم.
‫لیوای.
‫لیوای!
‫جعبه‌ابزار.
‫نه!
‫پروپان!
‫طناب رو ببر.
‫لیوای.
‫اون پایین خیلی سورئال بود.
‫انگار یه کابوس تو بیداری بود.
‫اونجا نزدیک‌ترین جایی به جهنم بود ‫که دلم می‌خواد برم.
‫باید قرنطینه بشیم.
‫پنج روز.
‫اگه آلوده شده باشیم چی؟
‫کاری که لازمه رو انجام میدم.
‫منم همینطور.
‫من فردا چک رادیویی دارم.
‫منم همینطور.
‫نمی‌دونم چجوری قراره ‫دوباره برم اونور.
‫یه تفنگ قلاب‌انداز C19 پشت ماشین هست.
‫اون باید کارمون رو راه بندازه.
‫خب، انگار روس‌ها اسلحه‌خونه بهتری دارن.
‫ودکای بهتری هم می‌سازن.
‫بیا.
‫به سلامتی زنده بیرون اومدنمون.
‫می‌دونی اصلا چرا این ماموریت رو به من دادن؟
‫بخاطر اون شلیک غیرممکنی که تو یمن کردی؟
‫نه، راجع به اون دروغ نگفتم.
‫اون شلیک رو من نکردم.
‫می‌دونم.
‫دقیقا می‌دونم کی اون شلیک رو کرده.
‫پس چرا این ماموریت رو بهت دادن؟
‫منو انتخاب کردن چون قابل قربانی کردن بودم.
‫قابل قربانی کردن؟
‫وابستگی نداشتم.
‫کسی نبود که اگه ناپدید بشم ‫دلش برام تنگ بشه.
‫هیچی جز ماموریت بعدی ‫نداشتم که براش زندگی کنم.
‫ولی حالا همه‌چی عوض شده.
‫و من دلیل مهمی که به خاطرش زندگی کنم.
‫می‌تونیم فرار کنیم.
‫یه جا تو فرانسه می‌شناسم، ‫و اونجا جامون امنه.
‫تا هر وقت که بخوایم.
‫دراسا، بیشتر از هر چیزی تو دنیا ‫دلم می‌خواد با تو برم.
‫ولی اینجا چی؟
‫سربازای بعدی رو که میارن اینجا
‫و رازهاشون و دروغاشون بهشون به ارث برسه چی؟
‫و مردان توخالی هر کدوم یه جسم آلوده‌ان.
‫پس اگه یکی از اونا فرار کنه...
‫باید تنگه رو نابود کنیم.
‫یادت باشه، جهش‌ها ظرف پنج روز ظاهر می‌شن.
‫پس، اگه به روز ششم برسیم ‫دیگه خطری تهدیدمون نمی‌کنه.
‫- ولی اگه نه... ‫- اگه نه، می‌میریم.
‫ولی اگه سالم موندیم، هفته‌ی دیگه همدیگه رو می‌بینیم.
‫قوی میریم جلو.
‫- آره؟ ‫- همیشه.
‫- لیس... ‫- خداحافظی نکن.
‫نمی‌خوام بشنوم.
‫قرار نبود خداحافظی کنم.
‫باشه. پس می‌خواستی چی بگی؟
‫اینکه دوستت دارم.
‫برج غربی هستم، دارم چک رادیویی انجام میدم. ‫صدامو می‌شنوید؟
‫تکرار می‌کنم، برج غربی هستم، ‫دارم چک رادیویی انجام میدم.
‫صدامو می‌شنوید؟ تمام.
‫کد احراز؟
‫دلتا، تتا، چهار، یک، امگا.
‫صبر کن.
‫لیوای؟ می‌دونی کی داره باهات حرف می‌زنه؟
‫آره.
‫سیستم کامپیوتر پهپادهای تحقیقاتیمون فعال شده.
‫تو رفتی تو تنگه؟
‫خیر. ولی دیدم یکی از پهپادهای شما ‫داره از اینجا به بیرون پرواز می‌کنه.
‫انگار اونقدرا هم خفن نیستی.
‫بخش خصوصی جاییه که
‫مهم‌ترین پیشرفت‌های علمی ‫این روزا توش اتفاق می‌افته.
‫می‌دونی اینجا چه جور کاری انجام میدم؟
‫فکر کنم همون کاری که پول خوبی توش باشه.
‫بذار فقط بگم هدف اصلی ‫تحقیقات ما
‫قوی‌ترین نیروی زمینی آمریکایی رو ساختنه که
‫در برابر هر ارتش خارجی تو دنیا شکست‌ناپذیر باشه.
‫مطمئنم می‌تونی تصور کنی که ‫با یه همچین ارتشی چه کارایی می‌تونیم بکنیم.
‫قطعا.
‫لیوای، هیچ حرکتی از طرف ‫همتای شرقیت حس نکردی؟
‫منفیه.
‫چون اگه تو نبودی که سیستم کامپیوتری ‫ما رو تو تنگه فعال کردی،
‫باید فرض کنم ‫که کار همتای شرقیت بوده.
‫به هر حال، فقط شما دو نفر اونجایین.
‫باید همتای مخالفت رو بکشی.
‫فورا.
‫فهمیدی؟
‫انجام شده بدون.
‫دریافت شد. ممنون، لیوای.
‫فرمانده، لیوای کین خودسر شده.
‫تیمتو جمع کن. ‫صبح راه می‌افتیم.
‫شما هم با ما میاین، قربان؟
‫اون اشتباه منه.
‫اگه لازم باشه خودم می‌کشمش.
‫منم دوستت دارم.
‫فرار کن!
‫هیچ ردی از لیوای کین تو برج
‫یا محوطه‌ی اطرافش نیست.
‫اگه تصمیم گرفته باشه فرار کنه چی؟
‫کوادکوپترها رو بفرستید بالا.
‫هیچ ردی هم از همتاش نیست.
‫اگه لیوای سر پستش نمونده، ‫چرا باور کنیم که اون دختره رو کشته باشه؟
‫پخششون کنید.
‫پروتکل پهپاد، کوادکوپترها، تایید...
‫فرمانده، اون چیه رو دیوار؟
‫سه چیز رو نمیشه مدت زیادی پنهون کرد:
‫خورشید، ماه و حقیقت.
‫بودا.
‫لیوای کین.
‫اون دیگه چی بود؟
‫پوشش‌دهنده‌ها. ‫پوشش‌دهنده‌ها رو بمب‌کاری کرده.
‫تنگه از حالت پوشش‌شده در اومده.
‫سگ ولگرد.
‫دو دقیقه وقت داریم.
‫برای پرواز فوری آماده شید.
‫ببرمون بالا. همین حالا!
‫ارتفاع مهم نیست! فاصله لازم داریم!
‫سریع‌تر!
‫اگه زنده نموندم. ‫توی غروب بازش کن.
[او قلبم را در هم شکست]
[آپریل]
پای خرگوش می‌خوام
‫سلام، دراسا.
‫سلام، لیوای. دیر کردی.
‫ببخشید. تو کار قبلیم آسیب دیدم.
‫خب، اگه دنبال کار جدید می‌گردی، ‫آشپزخونه نیرو می‌خواد.
‫مهارت خاصی هم داری؟
‫شلیک‌هام بد نیست.
‫چقدر خوب؟
‫آخرین بار ۳۹۰۰ متر بود.
‫باید رکوردم رو می‌زدی؟
‫باید به تو برمی‌گشتم.
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور nikiMoviez.sbs در نیکی مووی