دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
nikimoviez.xyz
نیکی مووی
‫- نه! ‫- هیس...
‫حالا حرف بزنیم.
‫آهای. آهای. ‫با شمام. حواستون رو جمع کنین.
‫آهای!
‫با جفتتونم، بشینین.
‫بجنبین دیگه. بشینین.
‫من اصلا بهتون خیانت نکردم. ‫نکردم. اصلا نکردم!
‫فقط تو بیابون واسه خودتون کار کردم.
‫- از اولش طرف خودتون بودم. ‫- هیس.
‫برام مهم نیست.
‫اما از دست شما دوتا.
‫ای خدا.
‫امان از دست شما دوتا و زبونتون.
‫خدایا.
‫الان دیگه باید گوش کنین.
‫ماشین من دم ساختمونه.
‫دزدگیرش رو که بزنی، ‫پیداش می‌کنی.
‫قراره بری اینجا.
‫تند نرو، ‫ویراژ نده،
‫مسیر کسی رو نبند.
‫خیلی قشنگ و آروم رانندگی کن.
‫من اگه جات بودم، ‫این ساعت...
‫از بزرگراه چهلم شرقی می‌رفتم.
‫دم «کارلایل» خارج می‌شدم.
‫از سومین خروجی می‌زدم بیرون.
‫نقشه باقی مسیر رو هم...
‫پشتش برات کشیدم.
‫مسیر سختی نیست.
‫خب، مقصدت خونه آجری سفیدرنگ بزرگیه ‫که در مشکی بزرگی داره.
‫خیلی تو چشمه.
‫دقیقا سر سه‌راهه.
‫کمی عقب‌تر پاک کن، ‫جلوی خونه پارک نکن.
‫محله خلوتیه، ‫کلی جای پارک پیدا می‌کنی.
‫احتمالا نیازی نباشه بگم،
‫ولی ماشین رو خاموش کن، خب؟
‫خب، برات تو داشبوردش...
‫هدیه‌ای گذاشتم.
‫یه دوربین گذاشتم.
‫یه تفنگ هم گذاشتم.
‫جفتشون هم لازمت می‌شه.
‫تفنگ گذاشتین؟
‫آره، آره، آره، ولی نگران نباش.
‫آخه... خیلی راحته.
‫هفت‌تیره. ‫تیرش توشه، ضامن هم نداره.
‫هر احمقی می‌تونه ‫باهاش کار کنه.
‫خب، می‌ری سمت خونه،
‫یه راست می‌ری سمت در سیاهه.
‫نمی‌دوی، خیلی آروم قدم می‌زنی، متوجهی؟
‫تفنگه رو پشتت بگیر ‫که از سمت اون‌ها معلوم نباشه.
‫زنگشون رو می‌زنی. ‫تا سه می‌شماری.
‫میای عقب.
‫از تو چشمی نگاه می‌کنن...
‫و می‌بینن خیلی معصومی.
‫در رو باز می‌کنن،
‫تو هم هدف می‌گیری ‫و شلیک می‌کنی.
‫تا وقتی تیرت تموم نشده ‫هم دست از شلیک کردن برنمی‌داری.
‫کار راحتیه.
‫می‌خواین من...
‫خودم می‌دونم، می‌دونم،
‫تو وکیلی، آدمکش که نیستی.
‫ولی ببین، از پسش برمیای، خب؟
‫طرف خیلی سوسوله.
‫سیاه‌پوسته، قدش متوسطه، ‫مو کوتاهه، عینک هم می‌زنه.
‫می‌شه گفت عین کتابدارها می‌مونه.
‫ولی گولش رو نخوری‌ها.
‫حتی سوسول‌ها ‫هم گاهی حمله می‌کنن.
‫خب، همین.
‫کار سختت همین بود.
‫بعدش دوربینه رو درمیاری.
‫طرز کارش عین تفنگه،
‫می‌گیری سمتش و دکمه‌اش رو فشار می‌دی.
‫عکسی بگیر...
‫که چهره‌اش معلوم باشه.
‫تابلوئه که باید معلوم باشه دیگه.
‫بعدش هم میاریش اینجا...
‫که خودم و خانم گودمن...
‫منتظرت هستیم.
‫بعدش دیگه کاری نداری!
‫به نظرم با ماشین تا اونجا ‫تقریبا بیست دقیقه رفت...
‫و بیست دقیقه برگشته.
‫احتمالا کارت هم ده دقیقه طول بکشه...
‫بگیم کلا یه ساعت طول می‌کشه.
‫خلاصه یا تا یه ساعت دیگه ‫برمی‌گردی اینجا، یا...
‫ایشون رو بفرست.
‫- چی؟ ‫- بهتره ایشون بره.
‫جیمی.
‫چرا ایشون رو بفرستم؟
‫چنین کاری نکن.
‫- چنین کاری نکن. ‫- این آدم سوسولی که می‌گین...
‫جیمی، خواهش می‌کنم.
‫نیمه‌شب از چشمیش نگاه کنه...
‫و من رو ببینه؟
‫«این عوضی دیگه کیه؟»
‫«واسه چی اومده اینجا؟»
‫شاید... ‫شاید تفنگش رو برداره.
‫شاید پلیس خبر کنه.
‫در هر صورت، در خونه رو باز نمی‌کنه.
‫- نه‌خیر. ‫- ولی اگه زنی رو ببینه...
‫- نه‌خیر. نه. ‫- که آشفته جلوه می‌کنه،
‫- می‌گه شاید ماشینش خراب شده. ‫- نه‌خیر.
‫پوف. اگه خودتون هم جاش بودین، ‫در رو باز می‌کردین، مگه نه؟
‫بس کن. بس کن.
‫آره، ولی...
‫ایشون خیلی زرنگه.
‫از کجا بدونم ‫نقشه‌ام رو عملی می‌کنه؟
‫- می‌کنه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه. ‫- پلیس بی پلیس.
‫- خودتون که می‌دونین می‌کنه. ‫- نه.
‫ببینین، چنین کاری اصلا منطقی نیست.
‫اِم، من تـ...
‫من تا حالا با تفنگ شلیک نکردم.
‫- تا حالا تفنگ دستم نگرفتم. ‫- مگه من گرفتم؟
‫جیمی، داری چیکار می‌کنی؟
‫خودتون هم می‌دونین ‫گزینه بهتریه.
‫نه‌خیر، نیستم! ‫از پسش برنمیام!
‫- از پسش برنمیام. ‫- از پسش برمیاد.
‫- خودتون هم می‌دونین برمیاد. ‫- نه، جیمی.
‫- اینجا می‌مونم. بس کن. ‫- خودتون می‌دونین درست می‌گم!
‫- بس کن. بس کن دیگه. ‫- ببینین...
‫خفه شو! خفه شو!
‫وای خدایا. خیلی‌خب، ‫قبوله، باشه. ایشون بره.
‫خب حالا. ‫سوییچ رو بهش بده.
‫آدرس هم بهش بده. ‫بجنبین.
‫نه. نه.
‫باید بری.
‫نه.
‫نه، نه. نه.
‫بگیر دیگه.
‫ببین.
‫برو.
‫وایستا.
‫باید کفش بپوشی، مگه نه؟
‫حالا شد.
‫خیلی‌خب، از همین الان یه ساعت...
‫وقت می‌گیرم.
‫زیاد فرصت نداری ‫خانم گودمن.
‫ژیگولی مثل تو، ‫چطوری چنین همسری اختیار کرده؟
‫خب...
‫خودت رو چیکار کنم؟
‫دستت رو بده من.
‫بشین.
‫راستش، بعد از آخرین باری ‫که دیدمت، رفتم خونه.
‫رفتم خونه خودم.
‫رفتم خونه گرم و نرم خودم...
‫ولی می‌دونی چی شد؟
‫افرادی اومدن اونجا.
‫افراد مسلحی...
‫نیمه‌شب ریختن اونجا.
‫ریختن تو خونه خودم.
‫سعی داشتن دخل خودم رو بیارن.
‫می‌دونی بعدش چیکار کردن؟
‫عزیزانم رو کشتن.
‫آشپزم رو کشتن.
‫باغبونم رو کشتن.
‫بچه هفده‌ساله‌ای رو ‫که از خردسالیش می‌شناختم کشتن.
‫آزارش به مورچه هم نرسیده بود.
‫یولاندا، خدمتکارم رو سلاخی کردن.
‫بیچاره پیرزن بود.
‫از پشت بهش شلیک کردن.
‫متأسفم.
‫خب، این افراد چطوری...
‫وارد خونه‌ام شدن.
‫خبر داری؟
‫اِم، اصلا خبر ندارم.
‫آخ.
‫ایگناسیو وارگا...
‫راهشون داده بود.
‫اون‌وقت کی من رو ‫با ایگناسیو آشنا کرده بود؟
‫جناب‌عالی.
‫ایگناسیو؟ ناچو رو می‌گین؟
‫عه، عه، عه، عه. ‫من ایگناسیو رو خیلی کم می‌شناسم!
‫نمی‌دونم چیکار کرده، ‫ولی تنهایی عمل کرده!
‫با من همکاری نداشته!
‫ببینین، باید حرفم رو باور کنین.
‫به خدا قسم ‫من هیچ نقشی نداشتم.
‫کار من نبود. ‫کار... آخ!
‫ایگناسیو بود!
‫کار من نبود!
‫ببینین. ببینین.
‫ولش کن.
‫من برمی‌گردم.
‫بعدش کل ماجرا رو برام تعریف می‌کنی.
‫اون‌قدرها هم که گمون می‌کنی، آدم بدی نیست.
‫سلام.
‫سلام هری. ‫همین الان ذکر خیرت بود.
‫جدی؟ من که بابت چنین کاری ‫بهت پول نمی‌دم.
‫ایشون به حد کافی من رو می‌شناسه.
‫فورد تاروس...
‫قهوه‌ای خاکستری.
‫یعنی چی که لندن یا انگلستان؟ ‫جفتشون یکسانن دیگه.
‫واقعا؟
‫لندن تو انگلستانه. لندن شهره؛ ‫ولی انگلستان کشوره.
‫- یادم رفته بود. ‫- وای داداش، چه صبری داری.
‫- سخت نگیر. ‫- چطور ممکنه کسی این‌قدر احمق باشه؟
‫خب، همه که علامه دهر نیستن هری.
‫مثلا تام پین کیه؟
‫هنوز مطالبش رو نخوندم، ‫فقط تعریفش رو خوندم.
‫ولی فهرستی نوشتم.
‫رابرت مارانویل کیه؟
‫- کی رو می‌گین؟ ‫- رابرت مارانویل.
‫من رابرتی نمی‌شناسم.
‫خیال کردی خیلی زرنگی، ها؟
‫کمک‌مدافع خانه دوم ‫تیم «بریوز» بود، مگه نه؟
‫جناب‌عالی نابغه هستی؟
‫نه‌خیر.
‫برسم دیگه.
‫پشم‌هام.
‫می‌دونستم آتش‌سوزی شده بود،
‫ولی خیال می‌کردم ‫تعمیرش کردن.
‫کل لباس‌های ماهیگیریم اونجاست.
‫آره.
‫- لباس نخی بود؟ ‫- آره.
‫می‌تونی از «آرای‌ای» هم بخری.
‫اگه بخوام باز هم وام بگیرم، ‫می‌تونم بخرم.
‫آره. درسته.
‫وای! آخ!
‫نه، شما متوجه نیستین. باید برگردم.
‫چی... چی کار می‌کنی؟
‫می‌گم باید...
‫باید برگردم پیشش.
‫خانم وکسلر، خواهشاً بشین اینجا.
‫می‌زنه... می‌زنه می‌کشش!
‫بشین و آروم باش.
‫توروخدا بذار برم پیشش.
‫باید برم پیشش!
‫بشین اینجا و آروم باش.
‫همین‌جوری نفس عمیق بکش.
‫اگه آروم نباشی به جایی نمی‌رسیم.
‫باشه؟
‫حالا بگو کی قراره کی رو بکشه؟
‫لالو سالامانکا.
‫لالو، می‌خواد جیمی رو بکشه.
‫اونجاست... الآن پیش جیمیه.
‫سالامانکا اومد خونۀ شما؟
‫آره، خودش منو فرستاد!
‫می‌خواست جیمی رو بفرسته، ‫ولی جاش منو فرستاد.
‫دقیقاً به چه قصدی؟
‫خانم وکسلر، حواست اینجا باشه.
‫اومدین اینجا که چی کار کنین؟
‫که اون رو با تیر بزنم.
‫قرار بود... اون رو با تیر بزنم.
‫بعد ازش عکس بگیرم و برگردم، همین.
‫کلاً بیست دقیقۀ دیگه وقت دارم، توروخدا.
‫- جیمی پیشش تنهاست. ‫- باشه، شما آروم باش.
‫درستش می‌کنیم، خودمون داریمش.
‫تو زنگ بزن به تایروس. ‫بگو فوراً بیاد مجتمع مسکونی.
‫مگه نگفتی مواظبمون هستی؟
‫پس کجا بودی؟ ها؟
‫اصلاً شما کی هستین؟
‫یادت نره چی گفت.
‫تموم حرف‌هاش رو شنیدی؟
‫خیلی‌خب، تو همینجا پناه بگیر.
‫شما دونفر پیشش بمونید.
‫اگه صدای واق‌واق سگ شنیدید، ‫مستقیم به خودم زنگ می‌زنید.
‫شما دو نفر همراه من میایید.
‫توروخدا.
‫توروخدا بگین قضیه چیه.
‫توروخدا.
‫بگین!
‫[خشکشویی بریلانته]
‫وصلش کن.
‫با تو کار دارن.
‫چرا لالو تو رو فرستاد؟
‫شما کی هستین؟
‫جواب بده.
‫نمی‌خواست منو بفرسته. اولش نمی‌خواست.
‫می‌خواست شوهرم رو بفرسته.
‫ولی شوهرم منصرفش کرد،
‫چون می‌خواست من اونجا نباشم.
‫لالو رو منصرف کرد؟
‫بله.
‫دیگه هرچی می‌دونستم بهتون گفتم.
‫خواهشاً بگین.
‫بگین قضیه چیه.
‫جفتتون همراهم بیایید.
‫به داخل ساختمون دید ندارم.
‫پرده‌ها رو کشیدن...
‫وایستا.
‫یه چیزی داره تکون می‌خوره.
‫نمی‌بینم چیه.
‫دریافت شد.
‫گزارش بدین.
‫کنج شمالی امنه.
‫راه‌پله پشتی امنه.
‫بخش شرقی امنه.
‫بخش غربی امنه.
‫خیابون امنه.
‫پارکینگ امنه.
‫بخش جنوبی امنه.
‫خیلی‌خب، محوطه رو تحت نظر بگیرین.
‫بقیه حواسشون به من باشه. تیز باشین.
‫آروم و محتاط.
‫نباید همسایه‌ها رو بترسونیم.
‫خبری نیست قربان.
‫قرار بود دنبال چیزی بگردیم؟
‫آهای.
‫آهای، آهای!
‫حالش خوبه. جاش امنه.
‫می‌خوام دهنت رو باز کنم،
‫بعدش ازت سوالی می‌پرسم،
‫و ازت می‌خوام آروم جوابم رو بدی، فهمیدی؟
‫- هوم. ‫- ها؟
‫- هوم! ‫- باشه.
‫خب، سوالم اینه سالامانکا کجا رفته،
‫و دقیقاً می‌خوام بدونم ‫چه مدتیه که رفته.
‫من که...
‫من که نمی‌دونم کجا رفته.
‫پشت سر کیم راه افتاد رفت.
‫دُن الادیو، ببین کی اینجاست.
‫شخصِ شخیص گوستاوو فرینگه.
‫جلیقۀ ضدگلوله هم پوشیده.
‫ولی چه حیف که از سر آدم ‫محافظت نمی‌کنن، مگه نه؟
‫حالا می‌خواییم کمی...
‫راه بریم و اطراف رو نشونت بدیم.
‫دُن، من دلم نمیاد...
‫انقدر هول هولکی ترتیبش رو بدیم.
‫کاش می‌شد کنار استخرت می‌نشستیم...
‫سانت به سانت پوست این ‫مار رو جدا می‌کردیم.
‫با جون و دل وقت می‌ذاشتیم،
‫حسابی کیف می‌کردیم.
‫ولی درنهایت که پیداش شد...
‫پس من کی باشم که دندون اسب پیشکشی رو بشمرم؟
‫هر ماشین بزرگی...
‫داخلش راز بزرگی نهفته.
‫الآن تقریباً...
‫سیزده دقیقه وقت داریم،
‫تا اون اجنبی کچل ‫با گروه نجاتش سر برسه، پس...
‫گوستاوو قراره خیلی مختصر ‫اطراف رو نشونمون بده.
‫گفتم که...
‫گوستاوو قراره اطراف رو نشونمون بده.
‫من یه وان حموم این شکلی داشتم،
‫ولی از حق نگذریم این خیلی بهتره.
‫خیلی‌خب.
‫طبل معرفی رو بنوازید!
‫یوهو!
‫انصافاً خفنه، نه؟
‫دُن الادیو، من کلی حرف و حدیث ‫درمورد اینجا شنیدم.
‫چند تا مهندس آلمانی ده ماه ‫روی طراحی اینجا وقت گذاشتن.
‫نود کیلو مواد منفجره برای ‫حفاری اینجا استفاده کردن،
‫که بتونن 120 هزار متر مکعب ‫از دل زمین حفاری کنن.
‫در عین حال...
‫کارکنان خشکشویی متوجه نشدن.
‫دقیقاً توی دل شهری که ‫میلیون‌ها نفر جمعیت داره!
‫قبول داری خیلی خفنه؟
‫یه لحظه اجازه بده، دُن.
‫تصور کن چه آزمایشگاهی...
‫می‌تونی اینجا راه بندازی، دُن الادیو.
‫تصور کن چقدر بتونی شیشه تولید کنی...
‫نقشۀ خودشم همین بود.
‫که جای تو ریاست کنه.
‫ببین چطوری سر از این چاله درآوردیم!
‫گوستاوو خیال می‌کرد اینجا امپراتوریشه، ‫ولی داشت قبر خودش رو می‌کند.
‫نمی‌تونی منو بکشی.
‫اون‌وقت چرا؟
‫چون هنوز حرف دلم رو...
‫به اون دُن الادیوی کثافت نزدم.
‫اوهو!
‫عالی شد! یه دقیقه وقت داری.
‫الادیو...
‫مرتیکۀ کسکش خودشیفته.
‫مدام از شرافت دم می‌زنی،
‫ولی خودت بویی ازش نبردی.
‫شرف یه مشت سگ بی‌صاحب،
‫که واسه آشغال دعوا می‌کنن از شما بیشتره.
‫ولی شما شغالین!
‫همه‌تون همینید!
‫یه جو آینده‌نگری و صبوری و عقل ‫توی شما نیست.
‫یه مشت احمق هوس‌بازید!
‫من اینا رو داشتم که اینجا رو ساختم.
‫جنابعالی متوجه نشدی چون توی مغزت نمی‌گنجه.
‫تازه شما سالامانکاها...
‫مفت‌خورهایی هستین که دومی ندارین.
‫همه‌تون می‌گین «تقاص خون با خونه»،
‫ولی فقط پول می‌شناسین!
‫یه مشت بی‌عفتین!
‫ولی من به خون در برابر خون واقفم.
‫هکتور رو یادته؟
‫گذاشتم زنده بمونه.
‫گذاشتم علیل بمونه.
‫آخرین نفر می‌رم سراغش.
‫قبل اینکه بمیره، متوجه می‌شه...
‫که تک‌تک خاندانتون رو فرستادم زیر خاک.
‫خیلی ورّاجی.
‫تموم شد؟
‫نه.
‫هنوز مونده.
‫♪ پولوس هرمانوس، پولوس هرمانوس ♪
‫♪ مرغ‌های لذیذ گریل و سرخ شده ♪
‫♪ پولوس هرمانوس، پولوس هرمانوس ♪
‫♪ موجب رضایت شما می‌شود ♪
‫آقای فرینگ!
‫تازه رستوران رو باز کردم.
‫دیر که نکردم؟
‫نه، لایل. مثل همیشه وقت‌شناسی.
‫خب، پس خوبه. چیزی می‌خواستین قربان؟
‫متأسفانه نمی‌تونم امروز بیام.
‫راستش این هفته کلاً نمی‌تونم بیام.
‫مجبور شدم برم خارج از شهر.
‫مسئله خانوادگی بود.
‫نفرمایید. شرمنده این‌طوری شد.
‫کاری از دست من برمیاد؟
‫می‌خوایید تا فرودگاه برسونمتون؟
‫واسه این زنگ نزدم.
‫می‌خوام مادامی که برمی‌گردم ‫تو رستوران رو مدیریت کنی.
‫متأسفانه تا زمان برگشتن من،
‫مدیریت رستوران مستلزم اینه که شخص شما ‫اولین نفر بیای و آخرین نفر بری.
‫چشم، باشه. از پسش برمیام.
‫می‌شه فرداشب بعد بستن رستوران ‫برنامۀ هفتۀ آینده رو بریزی؟
‫می‌خوام کارکنانم آمادگی قبلی داشته باشن.
‫خودم حلش می‌کنم. شما نگران نباشین.
‫بعد اینکه برگشتم دستمزد ‫اضافه‌کاری‌هایی که داشتی رو می‌دم.
‫امیدوارم قابل بدونی.
‫حتماً، مشکلی نیست.
‫عه، اگه کار دیگه‌ای بود...
‫هرکاری که لازم بود، لطفاً به خودم بگین.
‫الآن دیگه خیالم راحت شد.
‫رستوران رو سپردم دست خودت.
‫خب، سفر بخیر آقای فرینگ.
‫خداحافظ لایل.
‫دکتر از مرز رد شده.
‫سه ساعت دیگه رسیده اینجا.
‫قربان، نباید بلند بشین.
‫سم.
‫از شرایطی که امشب پیش اومد راضی هستی؟
‫چون من که نیستم.
‫از کجا می‌دونستی لالو قراره بره خشکشویی؟
‫نمی‌دونستم.
‫پس دفعۀ بعدی که احساس ‫کارآگاه‌بازیت گل کرد،
‫اول به من بگو.
‫ممکن بود امشب جور دیگه‌ای پیش بره.
‫ممکن بود.
‫بله؟
‫باشه، دارمش.
‫چی کار می‌کنین؟
‫باید یخچال جدید بخرین.
‫ترجیحاً روش رد خون نباشه.
‫- آرتور. ‫- بله مایک؟
‫دستکش دستت کن.
‫طبقه پایین.
‫جگوار سبز رنگ، پلاک رند.
‫ببرش انبار.
‫چشم.
‫لالو گفت قراره برگرده.
‫- قرار نیست برگرده. ‫- نه، خودش گفت میاد.
‫- بهم گفت... ‫- نفهمیدی چی شد.
‫گفتم قرار نیست برگرده.
‫برید بشینید.
‫بشینید.
‫خیلی‌خب، قضیه از این قراره:
‫طی چند روز آتی، ماشین هاوارد هملین...
‫قراره توی فاصلۀ چند ایالتی اینجا، ‫کنار دریا پیدا بشه.
‫کیلومترشمار ماشینش دقیقاً قراره ‫مسافتی که تا اونجا راهه رو بچرخه.
‫زیر تودوزی ماشینش کوکائین پیدا می‌کنن.
‫شما هم می‌خواستین چنین پاپوشی ‫واسش بدوزین، نه؟
‫می‌گن لابد خودکشی کرده،
‫به امید اینکه جنازه‌اش ‫اطراف دریا پیدا بشه.
‫ولی قرار نیست بشه.
‫درنهایت قراره خبرش رو بشنوید.
‫یا یکی باهاتون تماس می‌گیره، ‫یا یکی توی دادگاه تعریف می‌کنه.
‫درست همون لحظه باید با پلیس تماس بگیرین.
‫دیشب ماشینش چند ساعت اینجا بوده.
‫احتمالش زیاده کسی متوجه‌اش شده باشه.
‫یعنی شما آخرین کسانی هستین ‫که هاوارد رو زنده دیدین.
‫پلیس‌ها ازتون داستان دیشب رو می‌پرسن.
‫بهشون می‌گین که دیدینش.
‫اومده بود اینجا.
‫می‌گین تحت تأثیر مواد بود.
‫حرف‌های نامفهوم می‌زد.
‫بعد گذاشت رفت. همین و بس.
‫همون دروغ و دغل‌های ‫همیشگی‌تون رو سرهم کنید.
‫خب، خانم وکسلر که گفته امروز ‫ساعت ده دادگاه داره.
‫تو برنامۀ کاریت چیه؟
‫آهای، گوش کن.
‫امروز باید کجا باشی؟
‫عه... دفتر. باید برم دفترم.
‫حوالی نه و نیم موکل‌هام میان.
‫وای، ماشینم نیست.
‫چرا. دارن میارنش اینجا.
‫تا اون موقع رسیده.
‫پس امروز قراره مثل ‫روزهای عادی جلوه کنید.
‫معمولی، مثل همیشه.
‫امروز باید مریل استریپ و ‫لارنس اولیویه باشین.
‫به اطراف زل نمی‌زنید.
‫طبیعی جلوه می‌کنید، چیزی لو نمی‌دین.
‫اگه کسی باهاتون حرف زد،
‫می‌گین روز از نو، روزی از نو. ‫همین و بس.
‫تا شما برگردین دیگه اثری از ما نیست،
‫و شرایط می‌شه عین سابق.
‫حالا بذارین تأکید کنم:
‫شتر دیدین، ندیدین.
‫هیچی ندیدین.
‫فهمیدین؟
‫بلند بگین که مطمئن بشم.
‫فهمیدیم.
‫چیزی ندیدیم.
‫خب، الآن من می‌رم بیرون،
‫که شما حاضر بشین.
‫قبل اینکه برم،
‫چیز دیگه‌ای از بیرون نمی‌خوایید؟
‫لوازم آرایش؟ لباس؟ ‫چیزی که صبح لازم داشته باشین؟
‫نه.
‫چیزی نمی‌خواییم.
‫وایستین.
‫حالا ببرین.
‫آروم.
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
nikimoviez.xyz
‫ ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: @niki_movie