‫یه ویروس؟
‫پس داری به من میگی...
‫که کل این قضیه با یه ویروس ساخته شده ‫توسط یه معلم علوم دبیرستان شروع شد؟
‫این ویروس.
‫بگو چرا؟ چرا چنین کاری کردی؟
‫کاراگاه.
‫تو بچه‌ای داری؟
‫سی نما تقدیم می‌کند ‫30nama.com
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫@CinamaSub
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫t.Me/unicorn025
‫بله، عزیزم.
‫یونا.
‫نه. مراقب باش.
‫تو باید مراقب باشی.
‫می‌تونی اجازه بدی که بچه‌ات بمیره؟
‫هیچ پدر و مادری روی ‫زمین نمی‌تونه چنین کاری بکنه.
‫من نمی‌خوام این چرت و پرتا ‫رو بشنوم. به سوال جواب بده.
‫این ویروس چیه و چطور...
‫جی‌ایک. کد قرمز.
‫رئیس به همه نیاز داره. زود باش، عجله کن.
‫خیلی دیر شده.
‫همه ما می‌میریم.
‫هیچ امیدی به نجات نیست.
‫لعنتی.
‫چونگ‌سان!
‫پایین رو نگاه کن. پایین.
‫می‌دونم.
‫اون پاتو گرفته، دیوونه. نگاه کن!
‫- می‌بینم. ‫- خب بهش لگد بزن، احمق.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫چرا این‌قدر طولش میدی؟
‫هی!
‫هی. من میام پایین.
‫نه،‌ اون‌جا بمون.
‫نه. من گفتم این‌کارو نکن.
‫- من میام. ‫- نیا!
‫- همون‌جا بمون. ‫- لعنتی.
‫طاقت بیار.
‫هی، برسو، بالا رو نگاه کن.
‫آی پشتم.
‫ثابت بمون. من کمکت می‌کنم.
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫طاقت بیار، دیوونه.
‫- بچه‌ها، نگاه کنید. برسو! ‫- چونگ‌سان!
‫طاقت بیار، برسو!
‫حالت خوبه؟
‫لعنتی. چرا وقتی بهت گفتم...
‫بهش لگد نزدی؟
‫هی. دیگه بغلم نکن.
‫من تو رو بغل نکردم.
‫گمشو.
‫خوشت میاد؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- ببندش.
‫قبل این‌که بیان داخل ببندش!
‫میشه زودتر ببندیدش؟
‫چته تو؟ چونگ‌سان هنوز اون بیرونه.
‫می‌خوای راهش ندیم؟
‫جرمه که بخوام پنجره بسته باشه؟
‫چطور می‌تونی این‌قدر خودخواه باشی؟
‫دیگه تحمل یه احمق ‫صدقه‌ای مثل تو رو ندارم.
‫- به من چی گفتی؟ ‫- هی، بس کن.
‫چی شده؟
‫- تو منو زدی؟ ‫- اره.
‫دوباره بگو چی گفتی.
‫هی، بس کنید. این‌جا چه خبره؟
‫اون منو زد.
‫چون تو به من گفتی صدقه‌ای.
‫- مگه حرفم درست نیست؟ ‫- تو نمی‌تونی چنین چرتی رو بگی.
‫صدقه‌ای چیه؟
‫به من بگید.
‫چیه؟
‫صدقه‌ای چیه؟
‫کسی که از دولت مستمری می‌گیره.
‫- چی؟ ‫- یعنی کسی که از دولت مستمری می‌گیره.
‫به اختصار بهش میگن صدقه‌ای.
‫نایون، حرفت اشتباه بود. دیگه این حرفو نزن.
‫و گونگ‌سو.
‫وقتی کسی رو بزنی. بازنده‌ی واقعی خودتی.
‫- می‌فهمی؟ ‫- نه.
‫گوش کنید. ما توی چنین ‫شرایطی نمی‌تونیم با هم دعوا کنیم.
‫ما نمی‌دونم اون بیرون چه خبره با اون...
‫اونا زامبی هستند؟
‫بقیه‌ی معلما چی؟
‫کسی به پلیس زنگ زده؟
‫نگران نباش، مطمئنم یه نفر زنگ زده.
‫الان گوشیم همراهم نیست.
‫ما بهشون زنگ زدیم، اما اونا نمیان.
‫نه پلیسا نه آتش‌نشان‌ها.
‫مطمئنم به زودی میان. ما ‫فقط باید یکم بیشتر صبر کنیم.
‫خانم پارک. دستای هیون‌جو هم سرد بود.
‫همین‌طور دستای ای‌ساک.
‫اگه همه‌ی اینا با هیون‌جو ‫شروع شده باشه چی؟
‫اون به بیمارستان رفت.
‫اگه اون‌جا هم پخش شده باشه چی؟
‫شاید برای همینه که هیچ‌‌کس نمیاد.
‫اما صبر کن. اونا هنوز کار می‌کنن، آره؟
‫اینترنت. اینترنت.
‫- بذار ببینم. ببخشید، خانم پارک. ‫- اوه.
‫- بیا. بشین. ‫- ممنون.
‫باید کار کنه. روشنه؟
‫فکر کنم.
‫مشکلش چیه؟ چرا روشن نمیشه؟
‫- الان روشن شد. ‫- ببخشید.
‫رایانه‌های مدرسه خیلی کند هستند.
‫شاید به اینترنت وصل نباشه.
‫باید باشه.
‫این کل روز رو طول میده.
‫هنوز داره میاره؟
‫- سوهیوک. تو دیدیش؟ ‫- فکر نکنم اون کار کنه.
‫چی؟
‫توی آزمایشگاه.
‫[سوهیوک، ما توی اتاق پخش هستیم-نام‌را]
‫خب، من توی اتاق هنر بودم.
‫توی آزمایشگاه چیه؟
‫خب...
‫درست شد.
‫- خیلی خب. مرورگر رو باز کن. ‫- مرورگر.
‫دنبال "ویروس زامبی" بگرد.
‫- آره، "ویروس زامبی" ‫- اما...
‫- نه. "هیوسان" رو امتحان کن. ‫- ببین چه خبره.
‫نه.
‫- من اول اخبار رو می‌بینم. ‫- دنبال هشدارهای اضطراری بگرد.
‫- اخبار رو ببین. ‫- هنوز هیچ خبری نیومده.
‫- آره، برو سراغ اخبار. ‫- ما دنبال چی هستیم؟
‫بعدا می‌بینمت.
‫- حالت خوبه؟ بذار کمکت کنم. ‫- پاشو.
‫پاشو. می‌تونی بایستی؟
‫- یه آمبولانس خبر کنید. ‫- اول از سر راه برید کنار.
‫- دیدی؟ ‫- چه خبره؟
‫آقا، کمک می‌خوای؟ حالت خوبه؟
‫وای لعنتی.
‫نه. نه، خواهش می‌کنم!
‫فیس‌بوک رو امتحان می‌کنم.
‫یا اینستاگرام.
‫تو فالوور داری؟
‫بیا بریم فیس‌بوک.
‫هوم...
‫خیلی خب.
‫چند تا دوست داری؟
‫تو ۱۷۰۰ تا اعلان داری؟
‫عجیبه.
‫خیلی خب،‌ بیاید پیاما رو چک کنیم.
‫- یعنی چی؟ ‫- لعنتی.
‫اون چی بود؟
‫بیاید این‌جا. بیاید این‌جا.
‫کسی بوده که نتونه بیاد تو؟
‫نه. کسی نبود.
‫صبر کن. نزدیک نشو!
‫چونگ‌سان.
‫مراقب باش.
‫چیزی می‌بینی؟
‫فقط باده.
‫ترسیدم.
‫ببینید، داره میاد تو! مراقب باشید!
‫چونگ‌سان، برگرد عقب. بیا این‌جا.
‫مراقب باشید!
‫چونگ‌سان!
‫- چونگ‌سان! ‫- برگرد این‌جا!
‫صبر کن، صبر کن!
‫- هلش بده بره. ‫- زدیش؟
‫هلش بده!
‫هلش بده به بیرون.
‫هلش بده به عقب!
‫هلش بده! زودباش.
‫هل بده! محکم‌تر!
‫- مراقب باشید! ‫- دستش رو جدا کن!
‫لعنتی!
‫برگرد عقب!
‫نرو نزدیکش!
‫- من باید برم؟ ‫- عقب بمون.
‫نه. صبر کن.
‫برو، دای‌سو.
‫بده‌ش به من.
‫لعنتی. کاملا به گا رفتیم.
‫هلش بده!
‫هلش بده دیگه!
‫- داره میاد تو. ‫- سوهیوک! مراقب دستت باش!
‫سوهیوک! لعنتی!
‫رفته؟
‫باورنکردنی بود.
‫دیگه کارم تمومه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، من خوبم.
‫اون از کجا اومده بود؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- خیلی ترسناک بود. من خوبم.
‫هی.
‫تو...
‫[نجات]
‫[شورای شهر هیوسان]
‫باید بدونی که اون جوون‌ترین دستیار ماست.
‫وقتی اون از ساختمون شورای شهر ‫برگشت افتاد روی زمین و تشنج کرد.
‫کاپیتان. اون بوی جنازه‌ی فاسد شده میده.
‫و بعد بلند شد و این‌جوری...
‫ناگهان به خانم نماینده حمله کرد.
‫برای همین اونو ‫به اون صندلی بستیم.
‫اما نمی‌دونستیم باید ‫به پلیس زنگ بزنیم یا نه.
‫چرا اینو بهشون میگی؟
‫اون زبونش رو گاز می‌گیره.
‫- ما باید دهنشو ببندیم. ‫- اطاعت.
‫- آماده‌اید؟ ‫- آره.
‫یک، دو، سه.
‫- گازت گرفت؟ ‫- چیزی نیست. یکم گاز گرفت.
‫ببندیدش!
‫حالا.
‫پیام از مرکز، جواب بدید.
‫تیم نجات یک.
‫ما یه بحران سطح ۳ توی هیوسان داریم.
‫به مقرهای موقت گزارش کنید.
‫گفتی بحران سطح ۳؟
‫تکرار می‌کنم.
‫بحران سطح ۳ توی هیوسان.
‫به مقرهای موقت گزارش بدید.
‫چیه؟
‫- این دستور رئیسه. ‫- اونا کجا دارن شما رو می‌فرستن؟
‫سریعا حرکت کنید. تمام.
‫مقر آتش‌نشانی...
‫به‌خاطر یه مورد اضطراری ‫به بیرون شهر انتقال پیدا کرده.
‫سازمان مدیریت بحران ‫وضعیت رو ساماندهی می‌کنه.
‫تخلیه واقعا ضروریه؟
‫خیلی خب. خیلی خب. صبر کن.
‫اونا فکر می‌کنن این یه عفونت حاده.
‫اونا میگن که به زودی دستور ‫تخلیه‌ی فوری برای هیوسان صادر میشه.
‫گونگ‌سو، داری خونریزی می‌کنی.
‫واقعا؟
‫آره، چون...
‫سوهیوک با اون زمین‌شور به من زد.
‫برو عقب. همون‌جا که هستی بمون.
‫تو گاز گرفته شدی، مگه نه، گونگ‌سو؟
‫نه. گاز گرفته نشدم.
‫ندیدید که سوهیوک به من زد؟
‫مشکلت با من چیه؟
‫تو گاز گرفته شدی!
‫ای‌ساک قبل این‌که تبدیل شه خون دماغ شد.
‫اون‌جو. تو دیدیش، آره؟
‫این همون چیزی هست ‫که برای ای‌ساک اتفاق افتاد.
‫گونگ‌سو.
‫قسم می‌خورم که گاز گرفته نشدم!
‫لعنتی.
‫ببین.
‫دستت. اونو توضیح میدی؟
‫اون چیه؟
‫به‌خاطر رایانه ‫این‌جوری شد. مگه ندیدی؟
‫تو به من اعتماد نداری؟
‫باورم نمیشه. من در تلاش برای ‫نجات همه‌ی شما این‌جوری شدم.
‫این گاز گرفتگی نیست. یه خراشه.
‫هر کی می‌خواد ببینه بیاد.
‫این یه خراشه؟
‫آر، قطعا. فقط یه خراشه.
‫خانم پارک ببین.
‫این واقعا شبیه گازگرفتگی ‫نیست. خدا رو شکر. این یه خراشه.
‫اون حالش خوبه.
‫حرفات تموم شد؟
‫گفتم دیگه حرفات با من تموم شد؟
‫صبر کن. این یعنی دیگه رایانه نداریم.
‫اینترنتی هم نداریم...
‫نمیشد یه چیز دیگه غیر ‫رایانه رو پرت می‌کردی؟
‫باید چه کار می‌کردم؟ ‫اون می‌خواست بیاد داخل.
‫نه، تو کارت خوب بود. ‫ممنون. عصبانی نباش.
‫هی، نایون.
‫ببین. عذرخواهی کن قضیه تموم شه.
‫چرا باید عذرخواهی کنم؟
‫اون این کارو برای نجات همه‌ی ما کرد.
‫چرا نمی‌تونی بگی که متاسفی؟
‫چون متاسف نیستم.
‫من همه چی رو دیدم.
‫من دیدم اون موجود تو رو گرفت.
‫حق با منه.
‫اون ممکنه آلوده شده باشه.
‫نایون، کافیه.
‫راست میگم. اون چیز دستش رو گرفت.
‫صبر کن ببینم، ممکنه با ‫لمس دستش آلوده شده باشه؟
‫نمی‌دونم، اما شاید.
‫وقتی ای‌ساک افتاد من دستش رو گرفتم.
‫چرا هیچ اتفاقی برای من نیوفتاد؟
‫اون اون دستش زخمی شده.
‫و احتمالا یه زخم باز با ‫این چیزی که میگی فرق کنه.
‫- این لعنتی... ‫- نرو.
‫این‌قدر منو سرزنش نکنید. ‫چرا خودتون به این فکر نمی‌کنید؟
‫نایون.
‫من می‌دونم تو همیشه ‫از گونگ‌سو متنفر بودی،
‫اما فکر می‌کنم این‌جا دیگه ‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫الان مسئله‌ی مرگ و زندگی در میونه.
‫اون همیشه این‌جوریه.
‫اگه اون نبود، همه ما ‫قطعا الان مرده بودیم.
‫و حالا ممکنه اون کسی ‫باشه که همه‌ی ما رو می‌کشه.
‫حالا تو کسی هستی که داری منو می‌کشی.
‫- خفه شو، نایون. ‫- دستمو ببین، من هیچ مشکلی ندارم.
‫- ندیدید چی شد؟ ‫- هی، کافیه. همه‌تون بس کنید!
‫ما این قضیه رو تموم می‌کنیم.
‫- خانم پارک... ‫- کافیه.
‫- اما اون... ‫- نه!
‫بیاید این‌کارو بکنیم.
‫گونگ‌سو، تو برای ۱۰ دقیقه ‫توی اتاق ضبط منتظر میشی.
‫می‌دونم سخته،
‫اما حداقل بهتر از اینه که ‫بقیه فکر کنن تو آلوده شدی.
‫هیچ کس دیگه‌ای فکر نمی‌کنه من ‫آلوده شدم. فقط اون این فکرو می‌کنه.
‫گونگ‌سو، میشه لطفا این‌کارو بکنی؟
‫۱۰ دقیقه چیه. من...
‫من یه ساعت اون‌جا می‌مونم.
‫چون توی ۵ دقیقه تبدیل انجام میشه ‫یه ساعت موندن هیچ فایده‌ای نداره.
‫- این‌قدر شلوغش نکن. ‫- می‌خوام مطمئن بشم.
‫اما این کافیه؟
‫اگه هیچی نشد تو ‫عذرخواهی می‌کنی، باشه؟
‫آره.
‫و بقیه با این مشکلی ندارند؟
‫نه.
‫اگه ما این‌کارو بکنیم، ‫دفعه بعد کی پا پیش میذاره؟
‫همه‌ی ما خیلی می‌ترسیم.
‫حق با توئه، اما...
‫بیا این رو به عنوان یه راهی برای ‫یادگیری اعتماد به همدیگه در نظر بگیریم.
‫من به گونگ‌سو اعتماد دارم.
‫یه ساعت دیگه می‌بینمتون.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫چه عوضی لجبازی.
‫اون فقط باید ۱۰ دقیقه بمونه.
‫اون خیلی لجباز نیست.
‫در مقایسه با اون.
‫- برو بیارش. ‫- نمیرم.
‫ای احمق...
‫بس کن.
‫برو، عوضی.
‫برو کنار، خواهش می‌کنم.
‫هی، بچه‌. بیا این‌جا. بیا
‫لعنتی.
‫[دبیرستان هیوسان]
‫شاید اونا جذب بود میشن.
‫اونا همیشه میان سراغ تو.
‫من بو نمیدم.
‫تو خیلی عرق می‌کنی، دای‌سو.
‫عرق می‌کنم، اما بو نمیدم.
‫این بوی چیه؟
‫عرق تو.
‫فکر می‌کنم بیشتر از ‫بو به صدا حساس باشند.
‫- صدا؟ ‫- آره، صدا.
‫این یه فیلم نیست.
‫زامبی‌ها این‌جورین.
‫مگه چشماشون رو ندیدید؟
‫با اون چشم‌ها نمی‌تونن ببینن.
‫- خانم پارک. ‫- هوم؟
‫صدا، بو، نمی‌دونم.
‫احتمالا چند تا دان‌آموز ‫مدرسه رو ترک کردند، آره؟
‫به صدا جذب میشن.
‫آره، این‌طور فکر می‌کنم.
‫بیا، سوهیوک.
‫یه آینه به من بده.
‫پس شاید ما کسایی ‫باشیم که شانس آوردن؟
‫این واقعیت که زنده هستیم...
‫ما رو خوش‌شانس می‌کنه.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫صورتت رو پاک کن.
‫حالت خوبه؟
‫همش به ای‌سک فکر می‌کنم.
‫تو تا آخرین...
‫ثانیه‌ی ممکن صبر کردی.
‫بس کن. این حرفات کمکی نمی‌کنه.
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫قوی بمون.
‫بابات یا یه نفر دیگه...
‫برای نجات ما میاد.
‫[رستوران مرغ سوخاری چونگ‌سان]
‫[مرغ و آبجوی چونگ‌سان]
‫ای بابا.
‫مجبور بودی عکس پسرت رو ‫روی علامت رستوران بذاری؟
‫استفاده از چهره‌اش مشکلی داره؟
‫تو آخرش یه مادرشوهر شرور میشی.
‫خیلی نسبت به گل‌پسرت حساسی.
‫دائما سر عروست غر میزنی.
‫بگذریم...
‫بهتره برم این فرم‌ها رو ثبت کنم.
‫چندین حادثه که توی ‫هیوسان به وقوع پیوسته...
‫به نظر میاد به دلیل شیوع شدید ‫یک ویروس بسیار واگیردار هست.
‫ما برای جزئیات بیشتر با سازمان ‫کنترل بحران صحبت می‌کنیم.
‫آقای چاهیون‌سوک، می‌تونی ‫به ما بگی که چه خبره؟
‫با توجه به سطح شیوع،
‫به نظر میاد این یه بیماری ‫بسیار واگیردار هست.
‫افراد آلوده خوی تهاجمی ‫غیرعادی پیدا می‌کنند.
‫قربانیان علائم مشابهی ‫رو از خودشون بروز دادند...
‫برای همین ما فکر ‫می‌کنیم آلودگی ثانویه ممکنه.
‫همون‌طور که شنیدید، ‫این بیماری خیلی خطرناکه.
‫همون‌طور که توسط سازمان ‫مدیریت بحران کره گفته شد...
‫دولت این بیماری واگیردار ‫رو جدی توصیف کرده.
‫اون‌ها اظهار داشتند ‫که هر کار ممکنی رو...
‫برای جلوگیری از شیوع اون ‫در خارج از هیوسان انجام میدند.
‫این خبر فوری هم اکنون به دست ما رسیده.
‫شورای امنیت ملی رسما دستور...
‫تخلیه رو برای شهر هیوسان ‫در استان گیونگ‌گی صادر کرد.
‫لطفا به این دستور عمل کنید.
‫شما باید شهر رو تخلیه کنید. ‫بلافاصله شهر رو تخلیه کنید.
‫تکرار می‌کنم. وضعیت بسیار جدیه.
‫شورای امنیت ملی تصمیم گرفته...
‫که دستور تخلیه برای شهر هیوسان ‫در استان گیونگ‌گی صادر کنه.
‫اگه این خبر رو تماشا می‌کنید،
‫لطفا شهر رو تخلیه کنید. ‫وضعیت شدیدا خطرناکه.
‫هی، من یه دقیقه میرم بیرون.
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫آره، من خوبم.
‫من به زودی برمی‌گردم.
‫یه ویروس؟
‫چه جور ویروسی؟
‫فکر نمی‌کنم هوابرد ‫باشه، اما وجودش تایید شده.
‫به نظر میاد اگه گاز ‫گرفته بشی آلوده میشی،
‫پس از گاز گرفته شدن یا ‫ارتباط فیزیکی اجتناب کنید.
‫ما فعلا چیز زیادی در ‫مورد این ویروس نمی‌دونیم،
‫پس تا جایی که می‌تونید ‫از اونا دوری کنید.
‫من شنیدم یکی از نماینده‌ها اون‌جاست.
‫- گوشی دستت. ‫- کیه؟
‫یونگ‌وان.
‫یعنی چی...
‫یونگ‌وان، هی، حالت خوبه؟
‫کاپیتان، من چه کار کنم؟
‫یونگ‌وان!
‫یونگ‌وان.
‫دقیقا همین اتفاق برای دستیار ما افتاد.
‫دقیقا همین‌جوری شد.
‫وای، لعنتی.
‫اون مرده؟
‫یوشان!
‫طناب!
‫- عجله کن! ‫- اونو ببند!
‫ببندش! همین حالا!
‫حدودا ۲۰۰ نفر فرد آلوده ‫توی تقاطع هیوسان هستند.
‫واحد ۱۰۳۰، ۱۰۴۰، ۱۰۵۰،
‫به سمت تقاطع هیوسان برند.
‫دریافت شد. ما واحد ۱۰۳۰ هستیم.
‫داریم به سمت تقاطع هیوسان میریم.
‫آماده باشید!
‫برید کمک خط دفاعی!
‫جلوشون رو بگیرید!
‫محکم بایستید!
‫بهشون محلق شید!
‫هی!
‫ایست! صبر کن.
‫- برگرد. تو نمی‌تونی بری. ‫- من سریع کارم تموم میشه. باید برم.
‫چه خبره؟
‫اون میگه باید از این‌جا رد بشه، قربان.
‫خانم، تو باید برگردی.
‫- اما پسرم... ‫- تو باید این‌جا رو ترک کنی.
‫- ببرش بیرون. ‫- چشم،‌ قربان.
‫- نه. صبر کن. ‫- بیا بریم.
‫- باید از این‌جا بری. ‫- خانم، خواهش می‌کنم.
‫- صبر کنید، پسرم، چونگ‌سان. خواهش می‌کنم. ‫- بیا بریم.
‫تو توی دبیرستان هیوسان درس ‫می‌خونی؟ این‌جا چه کار می‌کنی؟
‫توی مدرسه اوضاع رو به راهه؟
‫هی، صبر کن. پسرم چونگ‌سان رو می‌شناسی؟
‫لی‌چونگ‌سان؟ می‌شناسیش؟
‫اوه، نه.
‫هی. منو ببر بالاتر.
‫نمی‌تونم بالاتر برم.
‫روی پنجه‌هات بایست.
‫روی پنجه‌هام وایسادم.
‫چیزی می‌بینی؟
‫لعنتی. کلی زامبی اون بیرونه.
‫- منو بذار زمین. ‫- باشه.
‫مراقب باش.
‫خیلی خب.
‫چرا این‌قدر سخته؟
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫ما چه کار کنیم؟
‫خب، اول....
‫- سیگار داری؟ ‫- نه، سیگاری نیستم.
‫ای بابا، بهت می‌خورد سیگاری باشی.
‫هی، تو چی؟
‫من سیگار نمی‌کشم.
‫- شوخی نکن. ‫- نمی‌کشم واقعا.
‫چرا به کلاس بالاییت بی‌احترامی می‌کنی؟
‫می‌خوای بمیری؟
‫تو چی می‌خوای؟
‫هی. کی گفته می‌تونی این‌جوری ‫با یه کلاس بالایی حرف بزنی؟
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫از من عذرخواهی کن، نه اون.
‫وای خدا. چرا ورزشکارا همیشه عوضین؟
‫حرف دهنتو بفهم.
‫حواست به خودت باشه.
‫واقعا می‌خواید الان سر این چیزا دعوا کنید؟
‫احمقید؟ با هم کنار بیاید دیگه.
‫ببخشید.
‫من گفتم ببخشید، خب؟
‫ما باید بریم.
‫چطور می‌تونیم بریم؟
‫اگه ما رو ببینن بهمون حمله می‌کنند.
‫اگه می‌خوای بری، برو.
‫من نمیرم.
‫- تو چی؟ ‫- ولم کن.
‫من هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫زنیکه بی‌احساس.
‫بیا. سلاح درست کن.
‫زودباش.
‫اونو بده من.
‫خل و چل.
‫هان‌گونگ‌سو.
‫می‌کشمت.
‫چه احمق خری.
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫۳۰ دقیقه مونده.
‫چی؟
‫۳۰ دقیقه گذشته. بیا.
‫خانم پارک. بیشتر از ۳۰ دقیقه ‫گذشته اما اون نمی‌خواد بیاد بیرون.
‫ببینم چه کار می‌تونم بکنم.
‫اون چشه؟
‫به نظرم که حالش خوبه.
‫اون حالش خوبه. می‌دونستم.
‫نمی‌فهمم که چرا این‌قدر لجبازه.
‫اون نمیاد بیرون؟
‫همیشه این‌جوریه.
‫خیلی لجبازه.
‫ها؟
‫اون چی گفت؟
‫نمیاد بیرون؟
‫اون گفت که برا یه ساعت کامل می‌مونه.
‫اون عصبانیه.
‫من میرم داخل.
‫چرا می‌خوای بری؟
‫اگه کسی باید بره، اون نایون هست.
‫چرا من باید برم؟
‫اون به‌خاطر تو این‌جوری شده.
‫- من چه کار کردم؟ ‫- خودتو به اون راه نزن.
‫شک به اون اشتباه بود؟
‫تو هم شک کردی. همه ‫شک کردند. فقط من نبودم.
‫من همیشه حرفشو باور داشتم.
‫منم همین‌طور.
‫خب، من حرفشو باور نداشتم. حق با اونه.
‫اما مثل تو بهش توهین نکردم.
‫چرا این‌قدر به من گیر دادید؟
‫چون حقته.
‫کافیه، جی‌مین.
‫قولت رو یادته، آره؟
‫بعد نیم ساعت تو ازش ‫عذرخواهی می‌کنی.
‫باشه.
‫نیم ساعت گذشته.
‫خیلی خب.
‫اون داره انجامش میده. ‫پشمام. واقعا داره انجامش میده.
‫هی.
‫دارم با تو حرف میزنم.
‫داری به من بی‌اعتنایی می‌کنی؟
‫چی می‌خوای؟
‫دارن حرف میزنن. این خوبه، مگه نه؟
‫چرا جوابمو نمیدی؟
‫عذرخواهیتو بکن و برو بیرون.
‫زخم دستت چطوره؟
‫به تو چه؟
‫نشونم بده.
‫وای. داره بهش دست میزنه.
‫خیلی شجاعه.
‫من به‌خاطر اقتضای شرایط به تو مشکوک شدم.
‫و قبل‌تر خیلی عصبانی بودم.
‫هنوزم از دستت عصبانیم.
‫هر چی تو بگی...
‫اون به گونگ‌سو می‌خوره؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی که من همیشه تو ‫رو دون شان خودم می‌دونستم.
‫عیبی نداره. گذشته‌ها گذشته. برو.
‫من عذرخواهی نمی‌کنم.
‫تو حقته که پایین‌تر از بقیه باشی.
‫آموزشگاه ما ورود شما ‫صدقه‌ای ها رو ممنوع...
‫کرد، اما تو با زور ‫راهتو به این‌جا باز کردی.
‫چطور جرات کردی منو هل بدی؟
‫گوش کن ای...
‫فکر کردی من عذرخواهی می‌کنم؟
‫بوس کنید همو، زودباشید.
‫این خیلی باحاله.
‫همه طرف تو رو می‌گیرن.
‫من به‌خاطر یه آدم ناچیزی مثل تو طرد شدم.
‫یک ساعتت رو کامل بمون.
‫امیدوارم هیچ وقت دیگه نیای بیرون.
‫صدقه‌ای لعنتی.
‫دارن میان. دارن میان.
‫هی!
‫چه‌قدر خوب بود! آفرین!
‫- گونگ‌سو! ‫- بیا این‌جا ببینم آشغال!
‫- صبر کن ببینم، چی؟ ‫- گونگ‌سوع چی شده؟
‫تو خیلی عوضی و کثافتی.
‫- نمی‌دونم چرا من باید بگیرمش؟ ‫- واقعا اینو گفتی؟
‫تو به من قول دادی ازش عذرخواهی کنی.
‫- داداش فراموشش کن. ‫- من کار اشتباهی نکردم.
‫تو فقط به خودت فکر می‌کنی.
‫تو گفتی قبل این‌که کسی ‫بتونه بیاد داخل درو ببندیم.
‫تو گفتی این‌جوری برای ما امن‌تره.
‫این درست نیست.
‫ما نزدیک بود بمیریم وقتی که ‫گونگ‌سو مربی کانگ رو کشید داخل.
‫چرا از دوست اون عصبانی نیستید؟
‫این تقصیر اون نیست.
‫اون از کجا باید می‌دونست ‫که چه اتفاقی میوفته؟
‫- کافیه. همه ساکت باشید. ‫- اگه اون نبود همه‌ی ما ساکت بودیم.
‫همه‌ی شما خیلی اعصاب خورد کنید.
‫اگه در این مورد حق با من باشه چی؟
‫بالاخره اعتراف می‌کنید که ‫من همه‌ی شما رو نجات دادم؟
‫نمی‌فهمم. چطور هنوز ‫می‌تونی این‌جوری رفتار کنی؟
‫ببین.
‫فکر کنم بالاخره حق با من بود.
‫چی؟
‫گونگ‌سو.
‫روز ۲۶ آلودگی.
‫من بهتون گفته بودم مگه نه؟ ‫هنوز فکر می‌کنید من اشتباه کردم؟
‫سلول‌های قوی به سلول‌های ‫ضعیف میزبان حمله می‌کنند.
‫تک تک سلول‌ها برای ‫بقا تلاش می‌کنند...
‫اونا دارن به همدیگه حمله می‌کنند.
‫ذات این ویروس مانند غریزه‌ی بقاست.
‫اون همه‌ی سلول‌ها رو ‫بلافاصله در بر می‌گیره.
‫هی، من چم شده؟ من یه چیزیم هست.
‫لعنتی.
‫چی شده؟
‫این حقیقت نداره.
‫زودباش. از شرش خلاص ‫شو. از شرش خلاص شو!
‫- من تغییر نکردم... ‫- گونگ‌سو. همون‌جایی که هستی بمون.
‫عقب بمون.
‫من قسم می‌خورم که تبدیل نشدم.
‫متاسفم، گونگ‌سو.
‫خواهش می‌کنم عقب بمون.
‫من تبدیل شدم، مگه نه؟
‫چونگ‌سان، چه کار کنم؟
‫نه، این منطقی نیست.
‫چرا تو...
‫چونگ‌سان.
‫ولم کن.
‫این حقیقت نداره.
‫چرا باید یهویی...
‫انسان آلوده ترس ‫شدید رو حس می‌کنه...
‫و بعد اون‌ها برای زنده موندن حمله می‌کنند.
‫نه، نه. گونگ‌سو تو...
‫دور بمون. نزدیک‌تر نشو!
‫چه کار می‌کنید؟
‫ما باید بندازیمش بیرون.
‫همه ما می‌میریم!
‫چی...
‫چه اتفاقی داره میوفته...
‫لعنتی.
‫برو بیرون. من گفتم برو بیرون!
‫خفه خون بگیر!
‫من خودم میرم.
‫من میرم. من خودم میرم.
‫چرا باید شما رو گاز بگیرم؟
‫ما قرار بود دوست هم باشیم. ما دوستیم.
‫اگه من برم، برای همه بهتره.
‫گونگ‌سو... چطوره که برگردی...
‫توی اتاق پخش تا ما بفهمیم....
‫اگه اون این‌جا بمونه همه‌ی ما رو می‌کشه.
‫نایون!
‫من فقط سعی می‌کنم زنده بمونم.
‫من میرم.
‫من خودم از این‌جا میرم. نگران نباشید.
‫من از این‌جا میرم.
‫گونگ‌سو.
‫چیزی نیست.
‫ممنون بابت همه چیز.
‫زنده بمونید.
‫- حالت خوبه، گونگ‌سو؟ ‫- زنده بمون.
‫چه احمقی.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫چرا این‌کارو می‌کنی؟ ‫داری منو می‌ترسونی. بس کن.
‫بس کن چونگ‌سان، چرا این‌کارو می‌کنی؟
‫بس کن! خواهش می‌کنم بس کن!
‫[مرغ چونگ‌سان]
‫[تبریک بابت شروع جدید]
‫- بلندش کن. ‫- خیلی خب.
‫بیا.
‫یکی دیگه.
‫مقر سازمان مدیریت بحران و ‫آتش‌نشانی گفت که به افراد آلوده دست نزنید.
‫همون‌طوری که می‌بینید، ‫این بیماری بسیار واگیرداره...
‫به ما هم اطلاع داده شده، ‫لازم نیست توضیح بدی.
‫تا کی باید این‌جا بمونیم؟
‫اونا یه هلیکو‌پتر ‫می‌فرستن، اما این زمانبره.
‫پس انگار باید بیشتر صبر کنی.
‫به اونا اطلاع دادی که من هم این‌جام؟
‫چی؟
‫دارم می‌پرسم که اونا می‌دونن من این‌جام...
‫و فرستادن هلیکوپتر رو طولش میدن؟
‫نه. من به اونا نگفتم که کی این‌جاست.
‫باید بهشون می‌گفتی.
‫این‌جوری اونا بلافاصله یه هلیکوپتر ‫رو برای سوار کردن ما می‌فرستادند.
‫در قوانین نجات، افراد مریض و ‫ضعیف به اشخاص مهم اولویت دارند.
‫به زودی به ما خبر میدن، ‫پس لطفا مثل بقیه صبور باشید.
‫لعنتی.
‫[معلم اون‌جو]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫من کاپیتان نام‌سو‌جو هستم.
‫اگه کسی از وضعیت ‫دبیرستان هیوسان خبر داره...
‫لطفا جواب بده.
‫اگه کسی چیزی در مورد منطقه‌ی ‫نزدیک دبیرستان هیوسان می‌دونه...
‫لطفا جواب بده.
‫لطفا جواب بدید.
‫[تیم نجات کره]
‫اون عوضی.
‫گونگ‌سو...
‫چرا تبدیل شدی؟
‫من بهتون گفته بودم.
‫اون آلوده شده بود.
‫الان راضی شدی؟
‫همه‌ی شما اشتباه می‌کردید. ‫فقط من درست می‌گفتم.
‫اصلا بدون من چه‌کار می‌کردید؟
‫هی.
‫شاید کار تو بوده.
‫چی؟
‫من همه چی رو دیدم.
‫نایون...
‫چی؟ تو چی دیدی؟
‫تو کسی هستی که این‌کارو کرد.
‫کی چه کار کرده؟
‫من کاری با گونگ‌سو نکردم.
‫من چیزی در مورد گونگ‌سو نگفتم.
‫بس کنید.
‫چی داری میگی؟
‫من کاری نکردم.
‫وقتی ما داشتیم گونگ‌سو رو تماشا ‫می‌کردیم، تو اون عقب تنها بودی.
‫خانم پارک. بیشتر از ۳۰ دقیقه طول ‫کشیده و اون هنوز نمی‌خواد بیاد بیرون.
‫من می‌بینم چه کار می‌تونم بکنم.
‫اون چش شده؟
‫به نظر من که حالش خوبه.
‫پس چرا نمیاد بیرون؟
‫اون نمیاد بیرون؟
‫نمی‌فهمم چرا اون این‌قدر لجبازه؟
‫اون خیلی لجبازه.
‫اون همیشه این‌جوری بوده.
‫تو اون خون رو با دستمالت پاک کردی.
‫نه، این‌کارو نکردم.
‫تو با اون دستمال خراش روی ‫دست گونگ‌سو رو پاک کردی.
‫- من این‌کارو نکردم. ‫- اون توی جیبته.
‫- خب که چی؟ ‫- بیارش بیرون.
‫- نه. ‫- بیارش بیرون.
‫گفتم نه.
‫من بیارمش بیرون؟
‫گمشو بابا!
‫فکر کردی کی هستی؟
‫مصبر کلاس؟
‫تو هیچ وقت مثل یه ‫مصبر با من رفتار نکردی.
‫نام‌را، کافیه.
‫نام‌را، می‌فهمی الان داری چی میگی؟
‫اگه این چیزی که میگی درست باشه،
‫این یعنی نایون گونگ‌سو رو کشته.
‫این حقیقت داره.
‫نایون این کارو کرد.
‫اون کشتش.
‫ای جنده‌ی عوضی.
‫بیا.
‫راضی شدی؟
‫این خونه.
‫من دست گونگ‌سو رو پاک کردم.
‫این خونه اونه؟
‫معلوم نیست؟
‫پس بذارش روی زخمت.
‫اگه این‌قدر مطمئنی خودت رو باهاش تمیز کن.
‫مثلا خون خودش خیلی تمیزه؟
‫اون یه زامبی‌ بود.
‫اون قبل این‌که تو با اون دستمال ‫آلوده‌ش کنی حالش خوب بود.
‫نایون، ای...
‫لعنتی! اون کار من نبود!
‫این‌کارو نکن. بس کن.
‫ول کن.
‫گفتم بس کن.
‫اونو بده به من.
‫ولم کن! لعنتی!
‫پس منم باید بمیرم، آره؟
‫این چیزیه که می‌خواید، آره؟
‫چرا گونگ‌سو بهتر از منه؟
‫اون صدقه‌ای کثیف منو هل داد.
‫نایون، تو...
‫پس کار تو بود.
‫چطور تونستی...
‫من اونو نکشتم. خب؟
‫گونگ‌سو افتاد، اما پاشد و رفت.
‫اون هنوز زنده‌ست.
‫اون نمرده، فقط تبدیل شده.
‫شوخیت گرفته؟
‫از من بکشید بیرون.
‫وقتی من گفتم اون بو ‫میده همه‌ی شما خندیدید.
‫همه‌تون هم مثل من مسخره‌اش کردید.
‫ادای آدمای بیگناه رو در نیارید.
‫- نایون... ‫- چونگ‌سان، وایسا.
‫چطور تونستی اونو بکشی؟
‫بس کن.
‫تو...
‫یه قاتلی.
‫من...
‫هیچ دوستی ندارم.
‫من نیازی به هیچ‌ کدومتون ندارم.
‫کون لقتون.
‫هی!
‫گوش کنید...
‫هر اتفاقی که بیوفته باید زنده بمونید.
‫ولی نباید جون کس دیگه‌ای رو هم بگیرید.
‫چون اگه باعث بشید یه نفر دیگه بمیره،
‫زندگی کاملا بی معنی میشه.
‫فهمیدید؟
‫خانم پارک! صبر کن.
‫دای‌سو، نرو.
‫اون رفت.
‫لعنتی!
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫t.Me/unicorn025
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫30nama.com
‫[تمامی اشخاص، اماکن، سازمان‌ها...]
‫[و رویدادهای این سریال تخیلی هستند]