فیلم و سریال بدون سانسور,دوبله فارسی زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫عربستان سعودی - ۱۹۹۶ میلادی
‫مَد مَکس: جنگجوی جاده
‫آدمای توی مجله‌ها یه جور دیگه زندگی می‌کنن.
‫اونا تو یه شهر بزرگ زندگی می‌کنن.
‫به عمه‌ منیفه‌ام گفتم
‫که دلم می خواد توی شهر زندگی کنم،
‫دور از روستا.
‫اون جواب داد: از وقتی پدر مادرت مردن،
‫دیگه تو شهر کسی رو نداری که بری پیشش.
‫دیگه فقط همین روستا برات ‫مونده که توش زندگی کنی
‫و ازدواج کنی.
‫تو هم اونجا می میری.
‫از وقتی اینو بهم گفت،
‫دیگه هیچ امیدی ندارم.
‫دیگه هیچی تو این روستا برام نمونده.
‫جز خوندن مجله و رویاپردازی، هیچی.
‫نــورا
‫- درود بر شما. ‫- و بر شما درود.
‫- اینجا روستای ساهو هست؟ ‫- بله، همین جاست.
‫شیخ ابوسالم رو کجا می تونم پیدا کنم؟
‫لازم نیست دنبالش بگردی.
‫منم.
‫- شما باید ابراهیم باشید؟ ‫- نه، من به جایش اومدم.
‫من معلم جدیدم.
‫قرار بود دیروز بیایید.
‫دیروز اومدم.
‫ولی گم شدم.
‫امروز، یه نفر بهم راه رو نشون داد.
‫شما کی هستی؟
‫- قیافه‌ت به معلم‌ها نمیخوره. ‫- میخوای مدارکمو ببینی؟
‫نه، لازم نیست.
‫بهتون نشون میدم کجا اقامت می‌کنید.
‫مظهر!
‫- اینم معلم جدید.\n- ‫سلام بر شما.
‫- و درود بر شما ‫- ببرش پیش معلم قدیمی.
‫اونجا میتونه ساکن شه.
‫همراهی‌اش کن.
‫چمدوناش رو از ماشین بیار بیرون، خب؟
‫بله.
‫- امشب با من شام می‌خورید. ‫- ممنون.
‫درود بر شما.
‫خوش تیپ کن!
‫خونه اون طرفه.
‫لباس سنتی بپوش.
‫شما اهل شهر هستید، درسته؟
‫دُرسته.
‫من هم اهل یه شهرم: چنای، توی هند.
‫در موردش شنیدم.
‫عینک آفتابی! اون عینک آفتابی زده!
‫خونه ایناهاش.
‫- اونو بده به من. ‫- خوبه، مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫میشه ازتون بپرسم\nچرا اومدین اینجا؟
‫شما تو شهر مشکلی داشتید؟
‫من معلم هستم.
‫کار من آموزش دادنه.
‫مهم نیست کجا.
‫- حالتون خوبه آقای معلم؟ ‫- بله، ممنون.
‫لامپ اتاقتون.
‫اگه چیزی لازم داشتین،بیاین خواربارفروشی.
‫شما از یه شهر اومدی، من از یه شهر دیگه.
‫یه نفر رو تو شهر می‌شناسم.
‫میتونم همه چیو ظرف سه روز براتون ردیف کنم.
‫مرسی.
‫بفرما، بخور.
‫بیا جلو!
‫عروسی تو کی هست، ظفیر؟ ‫خیلی داری وقت تلف میکنی.
‫- امسال. ‫- فقط حرفه، پس عمل کو؟
‫زودتر ازدواج کن قبل از ‫اینکه پیر و شل و ول بشی.
‫بهش توجه نکن.
‫این پیرمرد عقلشو از دست داده.
‫شما استاد جدید قرآن هستید؟
‫یه همچین چیزی.
‫یه برنامه‌ی جدید هست ‫واسه یاد دادن خوندن و نوشتن.
‫کتاب‌ها رو با خودم آوردم.
‫فقط این کتاب‌ها رو ‫نیاوردی، برق رو هم آوردی.
‫چه جور کتاب‌هایی؟
‫دولت می‌خواد آموزش رو توسعه بده.
‫یه برنامه آموزشی تاییدشده ‫هست که من به بچه هاتون یاد میدم.
‫یه برنامه؟ ما کتاب نمی‌خوایم.
‫نه برق، نه پیشرفت.
‫فقط می‌خوام گوسفندهام رشد کنن.
‫ابو سالم، کجا پیداش کردی؟
‫اون طرف کوه‌ها.
‫یه کم آب برای مهمونمون.
‫مرسی.
‫سلام آقا معلم!
‫مدرسه اون طرفه. راه رو دنبال کن.
‫پاشو، من اونجا میشینم.
‫نه، این جای منه.
‫اون مرده عینکیه!
‫هی، نگاه کنید!
‫آقای عینکی!
‫- مرده عینکی اونجاست! - پاشو، این صندلی منه!
‫- برو یه جای دیگه بشین! ‫- این جای منه!
‫- من هنوز اینجام! ‫- این جای منه.
‫اسم من آقای نادره.
‫اگر خدا بخواهد،
‫ما با هم یاد خواهیم گرفت چطور بخوانیم و بنویسیم.
‫اینم کتاب راهنمای ما.
‫به هر کدوم از شما یه دونه میدم.
‫چرا باید خوندن و نوشتن یاد بگیریم؟
‫چون اگه بتونین بخونین و بنویسین،
‫به راحتی می تونید همه چیز رو یاد بگیرید.
‫فهمیدی؟
‫می‌خوام سخت کار کنید.
‫متمرکز باشید.
‫اگه میخواید بفهمید،
‫باید یاد بگیرید که گوش کنید.
‫واضحه؟
‫حالا صفحه ۷ رو باز کنید.
‫صقر، بعداً می‌خوای چیکاره بشی؟
‫مراقب گوسفندهای پدرم باشم.
‫گوسفندهای پدرت؟
‫- تو چی؟ ‫- می‌خوام تو کارهای خونه به پدرم کمک کنم.
‫می‌خوای به پدرت کمک کنی.
‫سلام، رفیق.
‫- اسمم نادره. ‫- اینجا اسمت "رفیق" هست.
‫مارلبرو قرمز داری؟
‫همین رو دارم. تمام چیزیه که دارم.
‫چقدر؟
‫پنج ریال.
‫میشه برام از شهر مارلبرو بخری؟
‫هیچ مشکلی نیست. تا سه روز دیگه.
‫ولی آخر کلمه،
‫حرف "نون" اینطوری نوشته میشه.
‫این یه مثاله.
‫کلمه
‫«فنان»: هنرمند.
‫این کلمه دو بار حرف "نون" رو داره.
‫یه بار وسط، به حروف دیگه چسبیده،
‫و یک بار دیگه، تنها، آخر کلمه.
‫متوجه میشید؟
‫فردا امتحانه، بچه‌ها.
‫- نه! ‫- نه، آقا!
‫فردا امتحان هست.
‫- منظورت از "امتحان" چیه؟ ‫- چه خنگی!
‫خودتی کودن!
‫خفه شو، کله‌گنده!
‫خب، بسه دیگه.
‫چرا؟
‫اسمش رو می‌ذاریم مسابقه.
‫فردا یه مسابقه هست.
‫اگه جواب درست رو پیدا کنید، جایزه می‌گیرید.
‫- قول میدی آقا؟ ‫- قول.
‫اونایی که همه‌چی رو درست جواب بدن، یه جایزه میگیرن.
‫خب، برای امروز بسه. بفرمایید.
‫یواش‌تر بچه‌ها.
‫سلام، نورا.
‫گرفتی‌اش؟
‫این کار جواب نمیده.
‫مظهر! من بهت پول میدم.
‫من دردسر نمي خوام.
‫عجله کن! زود باش!
‫یه رفیق تو شهر دارم.
‫دوستش کتک خورد چون مجله میفروخت.
‫بانوی زیبا
‫یه عکس از یه زنه.
‫اول، چک می‌کنم ببینم همه ‫صفحه‌ها توش هستن یا نه.
‫دفعه پیش، یه سری از ‫صفحه‌هاش کنده شده بود.
‫سلام.
‫- مجله می‌فروشی، هان؟ ‫- نه!
‫ديدم با يه مجله رفت.
‫اشتباه می‌کنی.
‫اینم سیگارهات.
‫من یه کسب و کار شرافتمندانه دارم. ‫مجله نمی فروشم.
‫کسب درست و حسابی سیگار نمی‌فروشه.
‫بیا.
‫«نا-وا-را»: نور.
‫نه، «را».
‫عالیه! آفرین!
‫نذار فلاح بزنت.
‫اگه دوباره شروع کنه، دماغشو می‌شکنم.
‫- چطوری این کارو می‌کنی؟ ‫- می‌بینی. برو بخواب.
‫دخترها نمیتونن پسرهارو بزنن.
‫من، میتونم.
‫بهت گفتم برو بخواب.
‫وقتشه.
‫صبر کنید، آقا!
‫- مدادهاتون رو بذارین زمین. ‫- آقا، لطفا!
‫وقت تموم شد.
‫مصلح؟
‫غلط…
‫این دیگه چیه، مصلح؟
‫نایف.
‫درسته…
‫درسته...
‫عالیه!
‫خوبه.
‫نایف،
‫تو تنها کسی هستی که همه رو درست جواب دادی.
‫آفرین! براش دست بزنید!
‫ولی آقا، جایزه چیه؟
‫یه کم بهش فکر می‌کنم.
‫قول دادین!
‫ما می‌خوایم جایزه رو ببینیم.
‫یه جایزه برای جواب‌های درست. خودتون گفتین!
‫فردا بهش رسیدگی می‌کنم.
‫یه هدیه می‌خوایم!
‫یه هدیه!
‫- یه هدیه! ‫- باشه، دیگه هیچ داستانی نداریم.
‫اجازه بده یک دقیقه فکر کنم.
‫تکون نخور، همون‌جا بمون.
‫صاف بشین.
‫حالا، منو نگاه کن.
‫نایف، تکون نخور.
‫همین‌جا بشین، این‌جوری.
‫نایف، نشون بده ببینم!
‫صبر کن! نشونمون بده!
‫نورا! اینو ببین!
‫- چرا اینجوری داد میزنی؟ ‫- نگاه کن!
‫- کی کشیدتش؟ ‫- غریبه.
‫چرا؟ چیکار کردی؟
‫من تو مسابقه برنده شدم.
‫تو برنده شدی؟
‫چه مسابقه‌ای؟
‫خیلی واقعیه!
‫انگار می‌خواد از کاغذ بپره بیرون.
‫این کار یه شیطانه.
‫نه، کار شیطان نیست.
‫باید توی یه موزه به نمایش بذاریم.
‫- موزه؟ ‫- این زیر سقف ما نمی‌مونه.
‫این نقاشی برامون دردسر درست می‌کنه. بسوزونش.
‫من نمی‌سوزونمش!
‫مال نایفه.
‫پس بهش بگو که اینجا جاش نیست.
‫فقط یه نقاشیه.
‫یه معلم نباید نقاشی بکشه.
‫مردهایی مثل ظفیر از این خوششون نمیاد.
‫ظفیر برام مهم نیست! ‫اینجا خونه‌ی منه، نه اون!
‫اون نامزدته. مردا سختگیرن.
‫اونا قوانین خونه رو تعیین میکنن.
‫میدونم.
‫اگه پدر مادرت اینجا بودن...
‫از کجا می‌دونی اگه ‫اینجا بودن چی می‌گفتن؟
‫نورا!
‫برو ببین چشه.
‫- مظہر. ‫- بله؟
‫اون غریبه رو میشناسی؟
‫همه میشناسنش.
‫معلم مدرسه؟
‫آره، اون دوست ماست.
‫می‌خوام بیشتر در موردش بدونم.
‫اون باهات ازدواج نمیکنه. ‫اون با عینکش از شهر اومده.
‫من نمیخوام با هیشکی ازدواج کنم.
‫یه لطفی کن در حقم، ازش یه چیزی بخواه.
‫چی؟
‫برای یه نقاشی چقدر می‌گیره؟
‫- یه نقاشی؟ ‫- آره.
‫اون نقاشی نایف رو کشیده. ‫میخوام از من هم بکشه.
‫- چطوری؟ ‫- رو کاغذ.
‫کاغذ؟
‫چطور می‌تونه چهره‌ات ‫رو بدون اینکه ببینت بکشه؟
‫فقط قیمتش رو ازش بپرس.
‫کجا؟ خونه‌ی تو؟
‫اینجا. یه خواربارفروشیه، اینجوری بهتره.
‫پسرها!
‫به دوستاتون نخندین. ‫ما اینجا هستیم که یاد بگیریم.
‫- آقا، این چیه؟ ‫- این حرف "سین" است.
‫تفاوت بین "سین" و "شین"
‫فرقِ "شین" با "سین" اینه که ‫"شین" با سه نقطه نوشته می‌شه.
‫و "سین" هیچ نقطه‌ای نداره.
‫باشه؟
‫یه بار دیگه بخون.
‫«رأس»: سر.
‫یه بار دیگه، بلندتر.
‫- ‏«راس». ‫- عالیه.
‫نایف، نوبت توئه.
‫"دا"
‫- ادامه بده، "را" کجاست؟ ‫- "دار": خانه.
‫عالیه پسر.
‫پدرت چیکاره است؟
‫نمیدونم.
‫نمیدونی؟
‫پدرم مرده.
‫روحش شاد.
‫می‌خواید همه‌چی همینی که هست بمونه؟
‫تاریکی و رکود.
‫دنیا داره عوض میشه و کاری از دستت برنمیاد.
‫این برق تولید شده، چه خوشتون بیاد چه نیاد.
‫اون تا خونه‌ی ام‌صالح رسیده.
‫ما از برق نمی‌ترسیم
‫اما از چیزی که بعدش میاد می‌ترسیم.
‫شما نمی‌تونید کاری‌اش بکنید.
‫این یه جای دیگه داره اتفاق میفته.
‫قهوه، حمد.
‫مردها رو جدی بگیر.
‫- چطوری، رفیق؟ ‫- خوبم.
‫بیا.
‫- یه نفر می‌خواد ازت یه سوال بپرسه. ‫- چی؟
‫چقدر میگیری یه چهره بکشی؟
‫مال تو رو؟
‫نه، یه نفری که نمی‌خواد ‫خودشو نشون بده.
‫کشیدن یه چهره بدون دیدنش؟
‫- رفیق، فقط بهم بگو چند؟ ‫- دیگه از بچه ها نقاشی چهره نمیکشم.
‫این یه زنه که درخواست داده، نه یه بچه.
‫هیچ عکسی از زن‌ها نمی‌کشم!
‫این زن با همه‌ی زن‌های اینجا فرق داره.
‫خیلی فرق داره.
‫اون مجله دوست داره.
‫اون عکس خودشو مثل مجله‌ها می‌خواد.
‫چی گفت؟
‫گفت نه.
‫یعنی چی نه؟
‫اون گفت نه.
‫"نه، نمی‌تونم پرتره از یه زن بکشم."
‫اون اینجوری نمیگه، فرق داره. ‫داری دروغ میگی.
‫من دروغ میگم؟
‫دروغ نمیگم. با این قضیه مشکل داره.
‫حدود ۱۲، ۱۳ ساله، ما هر سال میایم اینجا،
‫من و این مردی که با خودم این‌ور اون‌ور می‌برم.
‫ابوسالم، تو به اندازه کافی کار کردی.
‫نسبت به من خوب و سخاوتمند بودید.
‫با این حال، نتونستم نوه‌ام، نورا رو ببینم.
‫آخرین باری که دیدمش، شش سالش بود.
‫فکر می‌کنم این مرد داره ‫اون رو از من دور نگه می‌داره.
‫ابو فاطمه.
‫براش بهتره که اینجا با قبیله زندگی کنه.
‫او پیش ابو فلاح حالش خوبه.
‫زنش خيلی خوب ازش مراقبت مي‌کنه.
‫مشکلی هست؟
‫اون با یه مرد از قبیله‌ی ‫خودمون نامزد کرده.
‫یه مرد شجاع ‫که می‌تونه روش حساب کنه.
‫یه ساله اینو می‌شنویم، ولی ‫هنوز خبری از عروسی نیست.
‫دختر مرحومم، فاطمه، ارادهٔ زیادی داشت.
‫و نورا هم مثل مادرشه.
‫نورا به هیچ وجه به شهر نمیره.
‫بره همه‌ی چیزهای بد رو یاد بگیره؟
‫اینجا ازش مراقبت می‌کنیم. ‫ازش محافظت می‌کنیم.
‫من تو رو درک می کنم، بهت اطمینان میدم.
‫ولی ما هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم.
‫اون با این مرد نامزد کرده.
‫تو اونو توی عروسی خواهید دید.
‫با شوهرش حرف بزن، آدم خوبیه.
‫این رو بده به نورا و مراقبش باش.
‫نورا به هیچی نیاز نداره.
‫بده بهش، ابوسالم. روت حساب کردم.
‫- مواظب خودت باش. ‫- سفر بخیر.
‫«او بازی می‌کند.»
‫«آن‌ها بازی می‌کنند.»
‫«آن‌ها بازی کردند.» باشه؟
‫واضحه؟
‫صقر اینجا نیست. کجاست؟
‫اون داره با پدرش به گوسفندا رسیدگی می‌کنه.
‫خیلی خب.
‫نورا، داری چیکار می‌کنی؟
‫نون داره می‌سوزه.
‫آرد اضافه کن.
‫دیروز با عموت حرف زدم.
‫باید تاریخ عروسی تو با ظفیر رو ‫قبل از ماه رمضان مشخص کنیم.
‫هنوز نه. نایف جوونه.
‫نایف دیگه بچه نیست.
‫سال دیگه رو ترجیح میدم.
‫یه مرد دیگه هم داریم که ‫کمکش کنه بزرگ شه و یاد بگیره.
‫عمه، یادم رفت...
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫کجا میری؟
‫این دختر نگرانم کرده، قسم میخورم.
‫منو نقاشی کن.
‫«د، مثل داو»: نور.
‫"ظ، مثل ظلام": تاریکی.
‫یه فرقی هست بین "د" و "ض".
‫دو شکل، دو تلفظ.
‫"ظ" یه چوب داره.
‫"د" اینو نداره.
‫تلفظشون فرق داره.
‫- معلومه؟ ‫- آره!
‫خیلی خب، برای امروز دیگه کافیه.
‫- درود بر شما. ‫- و بر شما.
‫من به صقر نیاز دارم. ‫باید گله‌هام رو جابجا کنم.
‫پسر شما یکی از باهوش‌ترین‌های کلاسشه.
‫این کلاس‌ها براش مهم هستن.
‫اون به کلاس احتیاجی نداره.
‫ما باید الان بریم.
‫اونجا چیکار میکنی؟
‫می‌برمت خونه.
‫راه رو بلدم!
‫خفه شو و حرکت کن!
‫بهش احتیاج دارم. ممنون.
‫نه! تو تکون بخور!
‫گیرت میارم!
‫درود بر تو ای معلم.
‫به اونی که نقاشیشو می‌خواد بگو فردا بیاد.
‫اینجا؟
‫اونجا.
‫نترس.
‫آروم باش.
‫چطوری صورتت رو ببینم؟
‫اونجا، نمی‌تونم برات نقاشی بکشم.
‫- من به قانون احترام میذارم. ‫- منم همینطور.
‫شما هنرمندید؟
‫قبلاً بودم.
‫از من یه پرتره بکش، ‫همونجوری که از برادرم کشیدی.
‫ولی رنگی. یه پرتره رنگی می‌خوام.
‫مظهر!
‫- تخم مرغ ها تحویل داده شدند؟ ‫- نه، امروز نه.
‫بدون دیدن چشم‌ها نمی‌تونم کار کنم.
‫فردا.
‫چی شده؟
‫انگار عقلت رو از دست دادی!
‫یه پرتره شخصی از خودم خواهم داشت.
‫♫ موهای طلایی‌ات رو ♫
‫♫ بریز روی شونه‌های ابریشمی و لطیفت ♫
‫♫ مثل دختران جوانی ♫ ‫♫ غرق در اندوه می‌شوند ♫
‫♫ از اینکه به عنوان الهام ♫ ‫♫ برای یک ترانه انتخاب نشدند. ♫
‫♫ با این حال، قلب یک شاعر انتخاب کرده ♫
‫♫ پس اون موهای طلایی ♫
‫♫ مثل ابریشم بذار رو شونه‌هات ♫ ‫♫ بریزن. خیلی وحشی و آزاد… ♫
‫رنگ‌ها کجان؟
‫چی؟
‫من خنگ نیستم. ‫می‌تونم رنگ‌ها رو تشخیص بدم.
‫چیز دیگه ای بلدی؟
‫رنگ‌ها کجان؟
‫تو یه دروغگویی.
‫قبل از رنگ،
‫اول باید طرح بکشی.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫تو جهت مخالف.
‫همینه. تکون نخور.
‫می‌خوام ببینم.
‫همونجا بمون.
‫خسته‌ام. ‫یادم رفت که نباید حرکت کنم.
‫خسته‌ای یا یادت رفته تکون نخوری؟
‫من باید تکون بخورم.
‫همین کافیه.
‫می‌تونم ببینم؟
‫نه، فردا.
‫می‌خوام ببینم.
‫خب، صورتت رو تموم کرد؟
‫- مشکلی هست؟ ‫- نه.
‫ولی قبل از پرتره، باید طرح‌ها رو ببینم.
‫طرح‌های اولیه!
‫موسیقی دوست دارین؟
‫من مایکل جانسون رو دوست دارم.
‫میشناسیش؟
‫جکسون.
‫اسمش مایکل جکسونه.
‫باشه.
‫و آهنگ مورد علاقه ات؟
‫همه‌شون رو دوست دارم.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫اینجوری.
‫دیگه آهنگ جدید و فیلم جدید نداریم.
‫چرا؟
‫چرا دیگه ازشون نیست؟
‫چون تو شهر، همه چی آتیش گرفته.
‫حتی مغازه‌های ویدیویی هم نیستن.
‫کی آتیششون زد؟
‫نمی‌دونم.
‫آدم‌هایی که نمی‌شناسم.
‫ولی اونا از سینما و موسیقی متنفرن.
‫شما سینما دوست دارید؟
‫اگه از نقاشی کشیدن خوشمون بیاد، ‫حتما از سینما هم خوشمون میاد.
‫اگه یه روز سینما بری، ‫برای تو هم همینطور میشه.
‫ادامه‌اش رو فردا می‌گیریم.
‫- فردا؟ ‫- آره، فردا.
‫از کجا میدونی من فیلم هارو دوست خواهم داشت
‫اگه تا حالا هیچ کدوم رو ندیده باشم؟
‫مردم واقعاً قابل ترحم‌اند.
‫اونا احساساتشون رو پشت هر چیزی قایم می‌کنن.
‫گاهی پشت ترس.
‫گاهی وقتا، پشت خودشون.
‫بهت حسودیم میشه.
‫میتونی زیر نقابت قایم شی.
‫عمه‌ام فکر می‌کنه تو دیوونه‌ای.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫تکون نخور دیگه.
‫دو جور آدم وجود داره.
‫بعضی‌ها تاریکی رو می‌بینن.
‫بعضی‌ها نور رو.
‫و من؟
‫من نور رو می‌بینم؟
‫همین‌جوری که هستی بمون.
‫با نقاشی چیکار می‌کنی؟
‫اگه بتونم از اینجا برم،
‫میذارمش تو یه موزه.
‫- کجا موزه دیدی؟ ‫- تو مجله‌ها عکسشو دیدم.
‫به خاطر همینه ‫یه نقاشی خیلی واقعی می‌خوام.
‫- سلام بر شما. ‫- و بر شما نیز.
‫یه صدایی از خونتون شنیدم.
‫اون دفعه دعوتتون کردم، نیومدید.
‫امشب اصرار می کنم، بیا قهوه بخوریم.
‫قبول کن.
‫باشه، لباس عوض می‌کنم و میام.
‫- اونجا با بقیه میبینمتون. ‫- باشه.
‫من نمی‌مونم. ‫فکر کنم ظفیر شک کرده.
‫ظفیر؟
‫نگران نباش.
‫من همه چیو این تو دارم.
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫زود باش، بیا ببین! ظفیر!
‫آروم باش ظفیر!
‫آقایون، آروم باشید. چی شده؟
‫مظهر!
‫چه اتفاقی افتاده؟ ‫کی شروع کرد؟
‫مظهر؟
‫ظفیر؟
‫سلام.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫کی تو رو لت و پار کرده؟
‫میشه دیگه اینجا نیای؟
‫کی این کار رو باهات کرده؟
‫اینجا یه خواربارفروشیه.
‫من اینجا دارم خرج زندگیمو درمیارم.
‫جای دیگه‌ای هم هست، مگه نه؟
‫اینجا جای نقاشی کشیدن نیست.
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره، حالش خوبه.
‫من برای هیچکس دردسر درست نمی‌کنم.
‫نادر، چی می‌خوای؟
‫رفیق، باید از اینجا بری.
‫- سلام بر شما ‫- و علیکم السلام.
‫- تو برامون دردسر درست کردی! ‫- تقصیر من نبود.
‫چرا همه دارن درباره تو و ما حرف میزنن؟
‫دیگه نمی‌دونم با تو چیکار کنم!
‫نباید قبول می‌کردم که بزرگت کنم.
‫تو با ظفیر ازدواج خواهی کرد.
‫مردای روستا عروسی رو ‫برای پنجشنبه‌ی آینده تعیین کردن.
‫- باهاش ازدواج می‌کنی و این مسخره‌بازی رو تموم می‌کنی. ‫- من هیچ‌وقت با ظفیر ازدواج نمیکنم.
‫- این خواسته پدر و مادرته. ‫- پدر و مادر من؟
‫تو هیچ وقت قبل از این ‫درباره‌ی پدر و مادرم حرف نزدی.
‫تو هیچی نباید درباره‌شون بدونی.
‫فکر کردی مادر منی ولی نیستی.
‫از همه‌چی خسته شدم.
‫می شنوی؟
‫پنجشنبه‌ی هفته‌ی دیگه با ظفیر ‫ازدواج می‌کنی، چه بخوای چه نخوای.
‫این مشکل باید حل بشه.
‫چرا دختره رویاهای قشنگش رو ول کرد؟
‫انفجار یک ساختمان در شرق کشور ‫۱۹ کشته و ۱۶ زخمی
‫این دیگه چیه؟ صفحه ۳۰‌ هستیم؟
‫امروز نقاشی خواهیم کرد.
‫نقاشی
‫نقاشی یک هنره.
‫موسیقی یه جور هنر دیگه هست.
‫"رباب" هم همینطور.
‫و شعر.
‫[خجالتت را در تاریکی پنهان نکن. خالق آن را می‌بیند]
‫نقاشی یه راهیه برای ابراز کردن
‫چیزی که تو وجودت حس میکنی. ‫تا اجازه بدی بیاد بیرون.
‫خورشید چه معنی‌ای میده؟
‫چه زمانی میشه همه چیز رو واضح دید؟
‫روز یا شب؟
‫- روز. ‫- آره، روز.
‫خب...
‫خورشید
‫خورشید نوریه که ‫بهت اجازه میده واضح ببینی.
‫هنرها تخیل هستند...
‫و بیان.
‫بیا اینجا! بهت نیاز دارم.
‫میدونم تو توی خوندن بهترینی.
‫میتونی بگی اینجا چی نوشته؟
‫- چیه؟ ‫- بخون.
‫ولی این راز کوچیک، بین خودمون می‌مونه.
‫من رو نقاشی کن.
‫نوشته: «من رو نقاشی کن».
‫درود بر شما، ابو سالم.
‫و درود بر تو.
‫دارم دنبال غذا می‌گردم. ‫کاش به زودی بارون بباره.
‫فقط باید دعا کرد و سخت کار کرد. ‫خداست که روزی میده.
‫با من کاری داری؟
‫یه حس بدی نسبت به معلم جدید دارم.
‫اون رو دولت فرستاده اینجا.
‫بدون بارون،
‫بدون بارون، چطوری گله رو ‫برای فروش دوباره بزرگ کنیم؟
‫خدا کنه خدا برامون بارون بفرسته،
‫ای شنوا، ای دانای کل.
‫کار اشتباهی ازش دیدی؟
‫به ابوسالم بگو معلم بهتون چی گفت.
‫بهش بگو.
‫تعریف کن پسر.
‫خب، بهمون نوشتن یاد داد.
‫- چی شده، فلاح؟ ‫- گفت باید نقاشی بکشیم.
‫نقاشی کشیدن؟ ‫خدا ما رو از گناه حفظ کنه!
‫همینه دیگه.
‫پدربزرگت اینو برات آورده.
‫تو اونو نمی‌شناسی.
‫اون پدرِِ مادرته، تو شهر زندگی می‌کنه.
‫از وقتی بچه بودی، برات عکس می‌فرسته.
‫ببین، اینا عکسای تو هستن.
‫تو با ظفیر ازدواج می‌کنی ‫و به پول نیاز پیدا می‌کنی.
‫نایف هم برای تحصیل در ‫ام‌صالح به پول نیاز خواهد داشت.
‫اون دیگه اینجا تو مدرسه نمی‌مونه؟
‫معلم جدید داره میره.
‫- داره میره؟ ‫- آره.
‫درود بر شما باد.
‫و درود بر شما.
‫مجبورم به اطلاعتون برسونم
‫که مأموریت معلمی شما به پایان رسیده است.
‫یه نامه از شهرداری دارم.
‫درخواست بازگشت شما به شهر رو داره.
‫این از طرف شماست؟
‫اهالی این روستا
‫از تعالیم شما خوششون نیومده.
‫بهت گفته بودم.
‫نمیرم.
‫مهم نیست چیکار می‌کنید.
‫از امروز،
‫اونا دیگه بچه هاشونو نمی‌فرستن مدرسه.
‫از حدت گذروندی.
‫شما کسی رو می‌خواستید که ‫بهشون خوندن و نوشتن یاد بده.
‫بچه هامون بزرگ میشن و یاد می‌گیرن،
‫با ما یا بدون ما، بچه‌هامون ‫بزرگ میشن و یاد می گیرن.
‫این قضیه هیچ ربطی به اونا نداره.
‫در مورد شماست.
‫این روستا جای تو نیست، پسرم.
‫جای تو اینجا نیست.
‫به امید دیدار.
‫نایف؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارین میرین؟
‫درسته.
‫- اونا از کلاس‌هام خوششون نیومد. ‫- نمی‌فهمم.
‫اینجا به هیچ دردی نمی خورم. امشب میرم.
‫پرتره‌ات.
‫اونجاست، تو اتاق.
‫برو ببین.
‫نورا، یه نفر ما رو دیده.
‫همینجا بمونید.
‫تابلو رو قایم کن تو اتاق پشتی.
‫تو، بیا اینجا.
‫برو دنبالش.
‫حمد منتظره.
‫- اونا می‌خوان برم. ‫- منو ببر شهر.
‫- نمی‌تونم. ‫- باید بفهمی!
‫پدربزرگم اونجا زندگی می‌کنه. ‫می‌خوام ببینمش.
‫این پرتره...
‫من اینو برای پدربزرگت درست کردم.
‫اون منو فرستاده اینجا.
‫اون می‌خواست چهره‌ی تو رو ببینه.
‫منو ببرین. می‌خوام باهاش زندگی کنم.
‫نمیتونم. ‫الان نه.
‫من پرتره رو بهش میدم.
‫الان دیگه وقتشه که برم!
‫وگرنه دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمش.
‫نقاشی کجاست؟
‫- چه نقاشی‌ای؟ ‫- کجاست؟
‫حمد، درِ ماشینو باز کن!
‫اسلحه‌ات رو بیار پایین. ‫ما هیچ آزاری بهت نرسوندیم.
‫تو کی هستی که دخترها رو ‫اینجوری سوار می‌کنی می‌بری؟
‫اینطور که فکر میکنی نیست!
‫سعی می‌کنم آروم باشم. ‫از اونجا برو بیرون.
‫جفتتون گمشید بیرون!
‫- نرو بیرون، نورا! ‫- تکون نخور!
‫همونجا بمون.
‫حمد، برو ماشینو بیار.
‫طفلکی دیوونه، به آبروی خونوادت فکر نکردی؟
‫فقط می‌خواستم پدربزرگم رو ببینم.
‫منو خر فرض نکن.
‫سوار ماشین شو.
‫نرو نایف.
‫توی ماشین، وگرنه بهتون شلیک می‌کنم!
‫توی ماشین!
‫توی ماشینت بمون!
‫حالا گورت رو گم کن!
‫عمه‌!
‫می‌خوام پدربزرگ رو ببینم.
‫وقتی پدرت روستا رو ترک کرد،
‫بهش به چشم بد نگاه کردیم.
‫اون مادرتو تو شهر دید،
‫وقتی داشت تو باغِ ‫پدربزرگت فیلم تماشا می‌کرد.
‫من اینجا توی روستا به دنیا اومدم؟
‫توی شهر به دنیا اومدی و بزرگ شدی.
‫پدرت...
‫وقتی شش سالت بود، تو رو اینجا آورد.
‫چرا این کار رو کرد؟
‫به خاطر مرگ پدرم بود. پدربزرگت.
‫برای مراسم خاکسپاریش.
‫درود بر شما.
‫مامانت، بابات، داداشت نایف و خودت.
‫تسلیت میگم.
‫من به جای تو معذرت می‌خوام. ‫خواهش می‌کنم، فاطمه!
‫من اینجا هیچ کاری ندارم.
‫منیفه، من نمیخوام جنجال به پا کنم. ‫شوهرش تازه مرده!
‫اوه، فاطمه!
‫و اونجا، مادرت گزیده شد.
‫یه مار؟
‫پدرت دوید تا اونو ببره بیمارستان.
‫نگران نباش. من مراقب نورا هستم.
‫نورا!
‫خیلی نرفته بودن که تصادف شد.
‫حالا یادت اومد؟
‫چرا هیچوقت این داستان ‫رو برام تعریف نکرده بودی؟
‫می‌خواستم پیشم بمونی.
‫توی روستات، ‫توی خونه پدرت.
‫می‌خواستم اون شهر رو فراموش کنی. ‫اما تو چقدر کله‌شق هستی!
‫هیچ‌وقت به حرف کسی گوش نمی‌دی!
‫همیشه تو فکر رویاهات هستی...
‫تو و اون آرزوهای بزرگی که داری...
‫هیچی بدتر از رویاپردازی نیست.
‫نامزدی هفته!
‫نورا!
‫از مغازه چند تا مجله‌ آوردم.
‫می‌خوای ببینیشون؟
فیلم و سریال بدون سانسور,دوبله فارسی زیرنویس چسبیده در نیکی مووی [nikiMoviez.sbs]
‫به یادِ پیشگام هنر آبستره عربستان ‫سعید العبید